Dag meisje, Je tienerjaren zijn hele intensieve en spannende jaren. Je verandert van kind naar volwassene en niets is meer zoals het was toen je nog een kind was. Zekerheden verdwijnen en je moet voor jezelf een nieuw evenwicht vinden en dat valt niet altijd mee.
Door je onzekerheid zoek je naar geborgenheid en een doel. Soms kies je de verkeerde weg, soms verdwaal je, maar meestal komt het uiteindelijk wel goed.
Een oude buurvrouw van mij heeft op het terras van haar huis vijf Boeddha beelden staan en ik dacht dus dat zij in Boeddha was. In een gesprekje vertelde ze dat het boeddhisme een periode in haar leven was. Ze zocht naar zekerheid en geborgenheid, maar die tijd lag nu achter haar.
Van oorsprong was ze katholiek en daar vindt ze nu weer de geborgenheid en rust waar ze naar op zoek was.

Veel jongeren maken zo'n periode door. Ze zoeken naar een spirituele basis in hun leven. Soms worden ze moslim, soms boeddhisme, soms het hindoeisme. Jij zocht het in het spirituele en de magie waarmee jij grip op je leven probeerde te krijgen en met die tweelingzielen probeerde je dichter bij het object van je verliefdheid te komen.
Dat heeft jou allerlei narigheid bezorgd maar gelukkig gaat het nu allemaal de goede kant uit. Werken in het ziekenhuis geeft jou een doel en voldoening. In het ziekenhuis gebeuren nare dingen, maar het doel is genezing en weer terugkeren naar een gezond leven.
Ondanks die nare dingen is een ziekenhuis toch ook een warme plaats. Iedereen is er daar voor de mensen die een moeilijke periode doormaken. Het is een plaats van hoop en genezing, maar soms toch ook van afscheid.

Jij gaat daar deel van uitmaken en je zal zien dat daar iedereen er voor iedereen is. Een warme plaats zoals ik al zei. Het werk daar geeft jou een doel en je bent straks met de zorg voor anderen bezig en niet steeds dat in een cirkel ronddraaien rond je eigen obsessies en problemen. Dat wordt steeds onbelangrijker en je werk wordt steeds meer het middelpunt in je leven.

Ik ben erg blij dat het met jou helemaal de goede kant opgaat en dat je steeds meer een gewoon meisje bent zoals alle meisjes/jonge vrouwen van jouw leeftijd. Bezig met de dingen die voor jonge vrouwen zoals jij belangrijk en leuk zijn.
Die verliefdheden uit je pubertijd liggen achter je, voor jou was dat ingrijpend, maar het was vruchteloos want het kwam alleen maar van jouw kant. Allemaal voorbij nu.

In dat ziekenhuis ontmoet je allerlei mensen, collega's. Je vindt je plaats daar en je bouwt een hele nieuwe kring van vriendschappen en kennissen op. Wie weet, ontmoet jij daar ook iemand waar je verder mee wilt. En anders wel via je nieuwe vriendschappen met je collega's.

Je hebt een lange en moeilijk pad afgelegd, maar ik denk dat jij nu een goede weg gevonden hebt. Je dwaalt niet meer, je hebt richting gekozen en dat is fijn. Voor jou en ook voor je moeder denk ik en voor iedereen die om jou geeft.

Ik wens je veel succes met alles!

J23,

Momenteel lijkt het ziekenhuis me leuker. qua werk. Als ik er op terugkijk is alles met die tweelingziel heel raar en stom. Maar dat had ik nog niet door in de puberteit, wat misschien ook niet zo handig was om me met al die magische dingen mee te laten slepen, maar goed. Dat heb ik gedaan. Het was allemaal zo lame.

Dag meisje, Je hebt het over twee dingen, psychoses en autisme. Autisme geeft problemen in de communicatie met andere mensen, je empathisch vermogen is beperkt. Daardoor voel je soms niet aan wat de ander wil of wat voor emoties die ander heeft. Dat kan lastig zijn en soms kan je wat onverschillig overkomen omdat je niet reageert zoals verwacht.
Sommige autisten zijn niet in staat om zelfstandig te functioneren in de maatschappij en hebben zorg en toezicht nodig, maar dat geldt lang niet voor iedereen.
Naar mijn idee valt het wel mee met jouw autisme en ik denk dat als jij je bewust bent van je beperkingen, of van je andere manier van ervaren, dat jij dan heel goed kan leren er mee om te gaan en vrijwel normaal kan functioneren in de samenleving. Je moet er gewoon niet te veel de nadruk op leggen.
Niet steeds zeggen dat jij autistisch bent maar gewoon jezelf zijn zonder daar etiketten op te plakken. Iedereen heeft wel eens iets typisch daarom zijn mensen zo interessant.

Die psychosen dat is natuurlijk een andere zaak. Maar ook hier is het zo dat als jij weet dat jij soms dingen ervaart en ziet die niet waar (kunnen) zijn dat jij dan in je achterhoofd het gevoel kan hebben dat er iets niet klopt. Dat het dus een soort van hallucinatie of niet rationele angst is die jij ervaart.
Stress, zoals door die sociale druk waar jij moeite mee had, kan zoiets erger maken. Maar moeite hebben met sociale druk dat hebben zoveel mensen.

Autisme, psychoses, het is net zoiets is als een lichamelijke beperking. Die is er en je moet leren die te compenseren en het verder maar accepteren. Als je dat kan dan is een groot probleem gewoon een lastig iets geworden dat alleen maar wat geestelijke flexibiliteit vraagt. Met autisme is dat hetzelfde. Als je gevoel je tekort schiet dan heb je altijd je verstand nog.
Je behandelaars kunnen je leren hoe met die dingen om te gaan.

Persoonlijk denk ik dat jij dat autisme dus best zou kunnen overwinnen in je sociale contacten. Ik krijg het gevoel dat het jou ook wel wordt aangepraat door anderen en ook door jou zelf dat je autisme zo'n groot probleem is. Jouw gebrek aan zelfvertrouwen is misschien wel een groter probleem. Die psychoses overwinnen is wat moeilijker maar daar heb je je behandeling voor.

Je gaat nu in dat ziekenhuis werken en als dat goed gaat, misschien dat jij meer vertrouwen gaat krijgen en meer jezelf durft te zijn. Je moeder is heel zorgend naar jou maar dat maakt dat jij een angstig vogeltje blijft. Je werk in het ziekenhuis kan jou voor jezelf bewijzen dat jij wel wat kan en jou zelfbewuster maken. Zeker als je gewaardeerd wordt.
Als jij dat werken met kinderen eigenlijk leuker vindt, misschien dat later als je wat stabieler bent, dat je dat alsnog kan gaan doen.

Er zijn veel uitdagingen in het leven, veel moeilijkheden en problemen te overwinnen, maar je staat er niet alleen voor. Ik wens je dus weer succes!

Als pedagogisch medewerker stond er teveel sociale druk op me en ik vond het lastig vanwege mijn autisme. Meerdere mensen hebben dat tegen me gezegd, dat het lastig voor me kan gaan worden met autisme. Dat idee had ik die jaren de hele tijd onderdrukt en tegengewerkt, omdat ik het zo graag wou.

Wat je zegt over dat kwetsen klopt. Ik zou heel verbaasd zijn, en het heel creepy vinden als ik zo'n poppetje krijg aan de deur. Ik weet die jongens adres niet, anders zou een brief top zijn. Psychoses zijn echt niet fijn, je kan in staat zijn tot de meest stomme en bellachelijke dingen.

Dag meisje, daar ben je weer! De laatste keer dat je hier iets postte was anderhalve maand geleden. Als iemand die met zoveel problemen loopt een hele tijd niets van zich laat horen dan begin ik ongerust te worden. Maar gelukkig, je bent er nog en je hebt ook je plannen voor wat je wilt gaan doen weer aangepast.
Mensen die naar het ziekenhuis moeten die zijn meestal nerveus en ongerust. Je komt niet voor niets naar het ziekenhuis en soms dan krijg je heel slecht nieuws of moet je een nare ingreep ondergaan. Dokters hebben meestal maar een beperkte tijd bij een consult en dan is het wel fijn als er iemand is waar jij mee kan praten en die jou wat gerust kan stellen.

Of dat het soort werk is wat jij gaat doen weet ik natuurlijk niet maar je hebt dan vast wel contact met patienten en een praatje met iemand die aandacht voor jou heeft kan voor mensen die ongerust of bang zijn al veel betekenen. Kinderen zijn ook heel leuk maar het is wel druk en verantwoordelijk werk en sommige ouders kunnen wel eens heel bemoeizuchtig en vervelend zijn.
Zoals ik het lees ga jij daar dus werken en ik hoop voor je dat het jouw voldoening geeft. Succes dus maar!

Die bovennatuurlijke zaken plagen je nog steeds begrijp ik, net zoals de gedachte aan de nare dingen die die jongen waar jij zo boos op bent heeft gedaan. Ik denk dat hij jou diep gekwetst heeft in je gevoelens en je gevoel voor eigenwaarde. Zoiets blijft heel lang bij je.
Sommige mensen doen dat onbewust zonder de bedoeling te hebben jou pijn te doen, ze merken dat niet eens op, anderen doen het expres omdat het gewoon hele nare mensen zijn.
Als die jongen zo'n heel naar iemand is dan helpt boos zijn en hem ter verantwoording roepen niet. Dat zal hij hooguit leuk vinden.

Er zijn wel methoden om van je trauma af te komen. Ik heb daar al eens iets over gezegd. Wat in sommige culturen gedaan wordt is een poppetje maken die de persoon die jij wilt straffen voorstelt. Ideaal is als daar iets van die persoon in verwerkt wordt. Dat poppetje ga je dan bijvoorbeeld met naalden doorsteken.
Die persoon merkt daar natuurlijk niets van maar als je dat poppetje vervolgens aan zijn voordeur hangt dan weet hij en gaat hij zich misschien vragen stellen.
Eerlijk gezegd lijkt het mij toch het beste om te proberen het achter je te laten. Zoals ik al eerder zei, jij straft niet niet die jongen met je haat maar vooral jezelf. Je zou hem een brief kunnen sturen waarin je vertelt dat jij zo boos op hem bent en waarom. Vervolgens zeg je dan dat jij hem wilt vergeven. Dan ben jij de morele winnaar.

Wat dat spirituele betreft, een geloof heeft macht over jou zolang jij gelooft. Als je begint te twijfelen en je af begint te vragen of de dingen waar jij in gelooft wel echt kunnen bestaan dan begint dat geloof zijn macht te verliezen.
Twijfel is de vijand van elk geloof. Ook het geloof in bovennatuurlijke zaken of tovenarij. Twijfel is de grootste angst van machthebbers want dan verliezen zij hun macht. Kijk maar naar Iran. Alleen met wapens kunnen ze die macht nog vasthouden. Het volk gelooft ze niet meer.
Twijfel ook en probeer jezelf te bevrijden van irrationele angsten!

Ik hoop dat je behandeling helpt en dat je plezier krijgt in je nieuwe werk! Het is een nieuw begin.

Ik denk veel miscommunicatie en misverstanden met die jongen

Ik wil werken in het ziekenhuis als een soort assistente en niet meer werken in de kinderopvang. De psychiator gaat weg, hij was een arts in opleiding. Nu krijg ik een nieuw iemand en ze gaan me helpen met dat spirituele om te laten gaan.

Het werk dat ik waarschijnlijk ga doen lijkt me niet moeilijk. Ik begin met 6 uur per dag, 3 dagen in de week.

Ze gaan nog proberen mij er niet meer in te laten geloven, anders gaan ze me helpen omgaan met het feit dat ik geen antwoorden krijg op al mijn vragen en omgaan met de vervelende gebeurtenissen. Wat die jongen betreft: Het is niet niks wat hij heeft gedaan. Ik ben nogsteeds razend en het zal tijden kosten, om daar overheen te komen, met ook therapie.

Dag meisje, Eerder vandaag had ik al een reactie gepost maar die is niet geplaatst en zo te zien komt het niet meer ook. Daarom maar opnieuw posten.

Wat je schrijft over die gedachte dat jij uitverkoren of zelfs devine was en dat veel mensen er speciaal voor jou waren is een nog al vreemde gedachte. Denk je dat nog steeds of begrijp je dat zo iets niet mogelijk is? Dat hoop ik maar.
Je zou kunnen zeggen dat iedereen op zijn of haar manier bijzonder is maar als iedereen bijzonder is dan is niemand bijzonder, behalve dan voor de mensen die van je houden. Voor de mensen die van je houden ben je altijd bijzonder.

Het verbaast je dat spirituele mensen niet angstig worden van de dingen die zij ervaren. Hoe je de dingen ervaart die jou overkomen en waarvan jij denkt dat ze een magische oorsprong hebben zal afhangen van hoe jij daar tegen aan kijkt. Het kan zijn dat jij het spirituele als een goede kracht ervaart, maar je kan het ook als bedreigend zien. Die spirituele mensen die jij kent voelen zich wellicht beschermd en geborgen door wat zij als het hogere zien. Ze zien het als een goede kracht.

Hallucinaties zijn beelden die ontstaan in je hersenen. Bepaalde drugs kunnen hallucinaties opwekken. Je hebt visuele hallucinaties en auditieve hallucinaties, maar alles komt vanuit je eigen hersenen. Daar was dan een oorzaak voor, zoals die drugs bijvoorbeeld, maar stress kan dat misschien ook opwekken als je heel erg met iets zit. Daardoor komen er stoffen vrij die hetzelfde doen als die drugs.
Dromen kan je ook als hallucinaties zien. Als er iets is waar je emotioneel door geraakt wordt of wat je bezig houdt dan kan je daar over gaan dromen. Soms droom ik wel eens dat ik in een stad loop die mij bekend voorkomt. Ik ben dan ergens naar op weg maar ik kom er niet. Misschien loop je dan met een probleem waar je niet uitkomt. Je hersenen maken er dan een symbolisch verhaal van.

Jammer dat jij nog maar steeds boos blijft op die jongen waar jij je verkeerd door behandeld voelt. Kan je dat nu echt niet achter je laten? Vergeten zal niet gaan en vergeven zal te veel gevraagd zijn, maar er zijn belangrijker dingen op dit moment dan steeds maar boos zijn en denken aan wat die jongen gedaan heeft. Die jongen kan het niets schelen wat jij denkt, maar jij straft wel jezelf door er maar mee bezig te blijven. Wandelen in een groene omgeving schijnt heel ontspannend te zijn.

Je wil niet meer onderwijsassistente zijn, maar wel in de kinderopvang gaan werken. Misschien, maar zeker weet je het dus nog niet.
Wat doe je nu dan? Niets? Dat zou niet goed zijn. Als je gaat werken dan vul jij je tijd en je hoofd met dingen die dan belangrijk zijn en maak jij je misschien minder druk om dingen die jou alleen maar het leven moeilijker maken zoals aan nare dingen van vroeger denken en herbeleven.
Ik weet niet of jij je op dit moment in staat voelt om werk te gaan zoeken, maar het zou goed voor je zijn.

Ik wens je maar weer veel sterkte bij het overwinnen van je problemen. Als je wilt dan kan je meer dan je denkt!

Hoi J23,

Ik had door die tweelingziel gedacht dat ik uitverkorende of devine was. Daarom dacht ik ook dat heel veel mensen er ook allemaal waren voor mij en ze bestonden met een reden. Dat is vet eng om te denken, net als dat die tweelingziel of meerderen spirituele krachten hebben.

Heel veel dingen waar ik het over had en die ik omschreef zijn gelukkig niet zo. Ik spreek wel vaker mensen die spiritueel zijn. Hen zien ook dingen die er niet kunnen zijn, maar deze mensen worden er niet bang of gestrest van. Hoe dan? Waarom vragen zij zich niet af hoe het kan. Dat lijken wel een soort hallicunaties alsof mensen met een psychose ruimtevaartschepen zien.

Ik ben meer boos op die jongen dan op die adoptie. Ik werk nog niet als onderwijsassistente. Ik wil liever in de kinderopvang misschien.

Dag meisje, Goed te horen dat je minder ruzie hebt met je moeder. Het kan zijn dat je het niet altijd eens bent met wat zij wil of vindt van dingen, maar zij staat voorlopig in dit leven het dichtst bij jou en ze geeft om je. Daarom maakt zij zich soms zo druk. Als jij daar zo boos op reageert dan denk ik dat haar dat verdriet doet. Natuurlijk heeft zij ook niet altijd gelijk.

Dat jij niet meer gelooft in witchcraft manifestaties die jij noemt is eigenlijk wel logisch. Als zo iets zou kunnen dan houdt dat in dat al die dingen, radio, tiktok, sociaal media content, enzovoorts door iemand bestuurd worden, speciaal om jou te beinvloeden. Dat kan dus helemaal niet. Er zijn zoveel mensen, en dat dan allemaal speciaal en alleen voor jou?
Jammer dat jij die jongen waar jij zo boos op bent maar niet los kan laten. Er zijn mensen waar ik ook nog wel boos op kan zijn vanwege gedrag naar mij, maar ik laat dat niet mijn leven beinvloeden en dat zou jij ook niet moeten doen. Je doet alleen maar jezelf pijn en dat moet jij die jongen niet gunnen.

Je denkt nog steeds dat er iets spiritueels is en daar ben jij dan niet de enige in. Vroeger geloofde iedereen in God en ging naar de kerk. Tegenwoordig is dat veel minder maar mensen hebben toch de behoefte te geloven dat er iets hogers is. Het ietsisme noemen ze dat wel.
Je mag er best in geloven maar dan moet je geloven dat dat spirituele er is om van jou een beter mens te maken. Niet iets dat bedreigend voor je is.

Jij bent dus boos vanwege allerlei dingen, ook vanwege je adoptie. Eigenlijk meer omdat jouw ouders je ter adoptie aangeboden hebben denk ik en dat is te begrijpen. Wie doet zijn kind weg omdat het een meisje is?
Veel Chinezen deden dat omdat ze een zoon wilden. Vooral vanwege het geloof dat alleen een zoon de familielijn voort kan zetten en daarnaast waren er nog andere redenen.
Door de een-kind politiek hadden mensen maar een kans en ja, de helft werd een meisje, dus dat was pech. Veel meisjes werden dus 'weggedaan'. ter adoptie als ze geluk hadden. Nu zit China met een gigantisch mannenoverschot en krimpt de bevolking. Dat kan je zien als de wraak van al die weggedane meisjes.
Maar, daar boos om zijn, net als dat boos zijn om wat die jongen gedaan heeft, het doet vooral jou zelf pijn en lost niets op. Aanvaardt dat het nu eenmaal zo is en ga verder met je leven. De toekomst is van jou, het verleden is achter je. Kijk niet steeds om!

Die lichamelijke emoties die jij ervaart, zoals die briesjes, dat is gewoon het gevolg van stress. Je verwacht die dingen en dan gebeuren ze ook.
Werk je al als onderwijsassistente? Als dat zo is dan ga je merken dat de kinderen op jou gaan rekenen. Ze vinden het fijn als jij er bent en zijn blij jou te zien. Als je weet dat er zijn die op je rekenen dan geeft dat motivatie om je werk te doen en de vervelende dingen te vergeten.

Ik hoop dat jij steeds meer gaat zien dat sommige dingen geen realiteit kunnen zijn en dat jij steeds meer gaat worden als andere meisjes van jouw leeftijd. Anderen kunnen jou helpen, maar uiteindelijk moet jij toch jezelf helpen. Het beste dus maar weer!

Andere dergelijke dingen die met die tweelingzielenconnectie te maken hebben ben ik ook niet zo bang meer voor. ** Dat is een verkeerd geformuleerde zin.

Andere dergelijke dingen waarvan ik dacht dat die met die tweelingzielenconnectie te maken hebben ben ik ook niet zo bang meer voor. ** maar vroeger wel. Dat zijn die dingen dat ik dacht dat hij mijn gedachten kan lezen, telepatisch met me kan communiceren en mijn zicht kon zien. Ik was echt heel psychotisch.

Dag J23. Met die ene jongen die mij 'stalkte' hoef ik in principe niks. Ik heb me nooit echt meer met hem bezig gehouden, maar hij kwam in me op, omdat ik met die tweelingziel bezig was. Dat die jongen die mij 'stalkte' mij pestte omdat ik Chinees ben kan ik mij heel goed voorstellen. Ja, ik weet niet hoe ik het anders kan verwoorden. Hij stalkte me niet echt, maar hij ging steeds naar me toe om me te plagen, wist waar ik woonde en wat ik deed in de les.

Ik heb niet zoveel ruzies meer met mijn moeder. Ik heb wel alles verteld. Ik geloof er nog wel in dat die tweelingziel mij dood wou. Ik kon aanvoelen dat hij me neer wou steken, en ik was bang dat hij dat misschien echt zou doen. Alleen geloof ik bepaalde dingen van die hele woohoo gebeuren niet meer, maar sommige nog wel. Ik ben minder bang voor manifestatie, witchcraft, liedjes op de radio, tiktoks, filmpjes op social media etc die met die tweelinzielen connectie te maken heeft want ik denk toch niet dat iemand daar controle over kan hebben. Andere dergelijke dingen die met die tweelingzielenconnectie te maken hebben ben ik ook niet zo bang meer voor.

Alleen zijn er nog wel een paar dingen die ik geloof bijvoorbeeld geboortedatum, ik denk nog dat mijn tweelingziel kan trekken aan mijn ziel en dat ie andere spirituele gaven heeft, en ik kan daar niet overeen komen. Ik denk ook dat dat misschien met mijn adoptie te maken heeft. Ik ben ook nogsteeds heel boos op hem vanwege die ruzie en gedoe. Zo boos op iemand ben ik in jaren niet geweest. Van de andere kant geloof ik nog echt dat er een spiritueel iets is, en ik wil weten hoe dat kan en hoe dat in elkaar zit. Vooral met mijn adoptie. Ik krijg ben daar niet alleen heel boos over, maar ik krijg er ook extreme stress en irritatie van. Zoals je weet ben ik afgelopen jaar al zo vaak eerder naar huis geggaan van stage en werk, omdat ik ziek was door de angst, toen ik nog in meer woohoo geloofde. Laatst was ik weer ziek, maar toen door de irritatie, woede en vragen waar ik geen antwoord op krijg.

Op de Chinese Cultuur en de adoptie ben ik heel trots ja en als mijn mentale gezondheid beter is zou ik me er misschien wel meer hebben verdiept. Ik vind het best wel interessant trouwens. De medicijnen worden uitgesteld. Dat komt omdat ik veel lichamelijke sensaties krijg. briesjes over mijn lichaam en ik dacht dat iemand anders dat kon aansturen, maar heel logisch na te denken zou dat niet kunnen. Die briesjes zijn echt heel vervelend, maar ik weet niet of ik daarvoor wel medicijnen wil slikken.

Dag meisje, Je hoeft je niet te verontschuldigen omdat je een tijdje niets gepost hebt. Je hebt geen verplichtingen naar mij. Als jij de drang voelt om wat te zeggen dan schrijf je een reactie en als je andere dingen hebt dan doe je het niet.

Je vraagt aan mij wat je met die jongen(s) moet die zo'n indringende rol in je leven hebben gespeeld en misschien nog wel je gedachten beheersen.

Het is met jou zo dat er een heleboel dingen speelden in je leven waar jij je als jong kind niet zo van bewust was. Dat geadopteerd zijn, dat Chinees zijn in een Vlaams dorp, je eerste verliefdheden, de conflicten met je moeder, allemaal dingen die jou onzeker maakten en veel stress gaven.
Dat meisjes in de tienerleeftijd verliefd worden op jongens is niets bijzonders. Dat die liefdes niet altijd wederzijds zijn is ook niets bijzonders. De meeste meisjes vallen dan een tijdje in een depressie en dan is het weer voorbij. Wat bij jou anders was dat was jouw gevoeligheid voor bovennatuurlijke zaken en dat geloof in die tweelingzielentheorie. Ik denk ook dat jij een band zocht omdat je als het ware door jouw situatie een eenling was. Je zocht dat in een relatie.
Jij meende dat die jongens tweelingzielen van je waren, dan zou je niet meer die eenling zijn. Je zag bepaalde dingen die voor jou wat dat betreft betekenisvol waren, maar die een ander heel anders zou ervaren. Niet eigenlijk.

Die jongens die jij als tweelingzielen zag die waren dat niet. Ze merkten jouw aandacht op en omdat jij als Chinees meisje al een beetje speciaal was maakt dat jou nog specialer. Ze gingen er de spot mee drijven.
Iemand laten merken dat jij je tot die persoon aangetrokken voelt maakt je kwetsbaar, vooral als het niet wederkerig is.

Wat moet je nu doen? Wat mij betreft een punt achter de hele zaak zetten. Je hebt een moeilijke tienertijd gehad, maar dat ligt nu achter je. Die jongens, die tweelingzielen, laat dat en ga verder met je leven. Dat doen die jongens ook. Ze zijn nu onbereikbaar voor je, je wilt ze ook niet face to face ontmoeten, dus laat het zo.

Je had ruzies met je moeder, maar in een vorige reactie schreef je dat je haar alles vertelt hebt. Betekent dat dat je nu geen ruzies meer hebt? Dat zou al een bron van stress minder zijn.
Voor die jongens hoef je ook niet meer bang te zijn. Dat een van hen jou dood wilde daar geloof ik eerlijk gezegd niet zo in, op z'n minst niet daadwerkelijk. Als je nog steeds contact met ze wilt, denk dan eens aan een Chinees spreekwoord: 'Wees voorzichtig met wat je wenst, want je wens zou uit kunnen komen'.

Naar mijn idee zou jij je wat meer moeten verdiepen in wat je noemt 'je roots'. China is een heel oud land met een rijke cultuur in allerlei opzichten en vormen. Voel je een beetje trots dat jij daar die band mee hebt.

Ik vind dat jouw reacties steeds evenwichtiger worden. Ik begin mij zelfs af te vragen of jij nog wel die behandeling nodig hebt. Therapie is er op gericht je te helpen jezelf te genezen. Naar mijn idee ben jij steeds meer de controle over je leven aan het terugkrijgen. Van een emotionele tiener naar een evenwichtige twen.
Dingen die zijn zoals ze zijn, daar valt niets aan te veranderen. Wat jij er van maakt, daar kan het nog alle kanten mee uit. Meer ratio en minder emotie, dat kan je veel helpen.
Die medicijnen waardoor jij niet mag autorijden, heb jij die echt nog wel nodig?

Het beste maar weer, en ik zie het wel als je weer behoefte hebt om weer wat te posten. Voel je nooit verplicht!

Hoi, nee ik ben al een tijdje 22, maar om eerlijker te zijn maak ik mijn leeftijd hier ook 22.

Ik was heel gestrest en dan ga ik dingen bedenken die ver gaan. Dankjewel voor de geruststelling in ieder geval!

Ik weet niet. Misschien uit woede omdat ik nu ruzie met hem heb, vanwege 4 volgverzoeken inderdaad en een verzoek om het nu uit te spreken, vanwege al dat gebeuren op de middelbare. Ik schaam me zo erg! Ik had een andere jongen voor die tweelingziel gehad, en die 'stalkte' mij. Ik kende hem niet en hij ging me plagen, met zijn vriendengroepje. Hij wist waar ik woonde en wat ik deed in de les. Ik was zo bang en geirriteerd. Ik was meteen naar mijn mentor geggaan.

Ik kan hem geen bericht sturen via instagram, want de dms staan uit. Dan moet ik even kijken hoe dat anders kan. Face to face hoeft echt niet. Ik ga niet afspreken met iemand die mij dood wilt. Heb je dan een idee anders j23?

Waar het nu om gaat, de rare sensaties, de tweelingziel zelf, mijn roots, China en ruzie.

Gelukkig wel, dat de kracht van de betovering verdwijnt. Ik weet verder niet zoveel van het hem. Als ik die medicijnen slik kan ik niet autorijden. Ik kan mijn rijlessen wel op mijn buik schrijven dan.

Wil ik in tweelingzielen blijven geloven? Het maakt mij niet uit. Als ik er maar niet bang van wordt. Eigenlijk vind ik het onderwerp best interessant ook nog...

Sorry voor de late reactie mijn bericht kon steeds niet geplaatst worden.

Dag meisje, Ben je jarig geweest? Gefeliciteerd!

Jij maakt je erg veel zorgen over van alles en nog wat waar de meesten zich niet druk over zouden maken. Nu ben je dus weer bang aangeklaagd te worden wegens stalking. Vanwege wat volgverzoeken? Kom nou!
Na die vier volgverzoeken is er niets gebeurd, dus waarom zou er nu wel wat gebeuren?
Waar het nu om gaat is waarom jij contact met hem wilt en op welke manier jij dat contact zoekt. Als jij dingen uit wilt praten dan is dat geen stalking, al heeft hij er misschien geen zin in.

Wat jij van plan bent en waarom is mij nog steeds niet helemaal duidelijk. In je openingsbericht van dit topic had je het over dingen uitspreken. Je had het daar over rare dingen die gebeurd waren. Die tekens neem ik aan.
In je voorlaatste reactie zei je dat je niet meer gelooft in die tekens die jij daar noemde en daar ben ik erg blij om.
Ik heb al eerder gezegd dat als je een bepaald geloof in iets hebt en je begint te twijfelen dan wil dat zeggen dat er realiteitsbesef aan het doorbreken is. Wat nu nog een probleem is voor jou is die veronderstelde tweelingzielrelatie met die jongen. Je wilt weten of er een connectie is denk ik.

Het zou kunnen dat als jij met hem kon spreken, face to face, dat je dan beseft dat die relatie er van zijn kant niet is. Als je niet met hem kan spreken dan zou jij je niettemin ook af kunnen gaan vragen of het gebrek aan contact met hem, of initiatief van zijn kant tot contact, er op wijst dat er dus geen tweelingzielrelatie is.
In mijn visie komt alles voort uit een ongelukkige puberverliefdheid op een ongelukkig en kwetsbaar moment in je leven. Je zocht liefde en verbinding en maakte jezelf wijs dat er dingen waren die er niet waren. Dat doen verliefde mensen.

Je kent die song misschien: 'I Put A Spell On You' van Creedence Clearwater Revival. Anderen hebben dat ook gezongen. Die geschiedenis met die jongen heeft als het ware ook een spell op jou gelegd, al heb jij dat naar mijn idee vooral jezelf opgelegd, nu al zeven jaar.
Het wordt tijd dat jij je bevrijdt van die betovering. Die periode achter je laat en je eigen dromen gaat volgen. Niet die van bovennatuurlijke entiteiten. De kracht van de betovering is al aan het afnemen!

Als jij in tweelingzielen wilt blijven geloven dan is dat uiteraard jouw zaak, maar hou op te geloven dat ze jouw leven besturen. Jij bent de enige die bepaalt hoe jouw levensweg zal zijn en welke dromen jij volgt. Als er echt een tweelingziel is voor jou dan kom je die vanzelf wel een keer tegen.

Zoals ik al eens eerder heb gezegd, de enige die jou kan genezen van je ongezonde obsessies ben jij zelf. Voor mijn gevoel gaat het dus al de goede kant uit.
Wat je nu precies verwacht van die jongen is mij dus niet helemaal duidelijk maar ik zou er nog eens over nadenken en over praten met mensen die jij vertrouwt. Weet je iets van hoe zijn leven nu is? Of hij een vriendin heeft of niet? Waar hij woont? Wat hij doet?

Als het jou weer zoveel stress geeft, laat het dan even. Probeer vooruit te kijken, niet steeds achterom. Dat heeft geen zin en geeft maar onrust.

Oo helpp! Als die jongen me aanklaagd he voor dit alles behalve het contact zoeken nu. Dan hadden mijn moeder en al mijn hulpverlening die dit hele verhaal weten dat toch wel gezegd van pas op je kunt ermee aangeklaagd worden. Mijn hulpverlening zijn een heleboel mensen; mentor middelbare, hulpverlening studie, psycholoog, psychiator en autisme begeleider en nog wat vrienden

Hoi,

Ik heb een verleden gehad met eetproblemen, vandaar. Ik ben tenminste wat minder angstig en heb minder psychose. Ik geloof niet meer dat iemand mij liedjes kan opsturen via de radio of unniversele signalen via social media, ik geloof ook minder dat iemand mijn gedachten kan lezen en dat iemand mij bewust tingles kan geven.

Alleen ben ik wel bang dat als ik contact ga opnemen, die jongen mij aanklaagt wegens stalkerij. Echt waar, het is zo erg allemaal! Ik ben bang dat dit ooit mijn dorp ingaat en zijn wijk.

Dag meisje, Jammer dat jij je gekwetst voelde vanwege mijn opmerking dat sporten goed voor jou is. Ik zei dat naar aanleiding van een opmerking van jou zelf, namelijk deze:

"Ik kon aanvoelen dat die jongen mij dik vond en dacht dat ik teveel met die tweelingzielen bezig was. Hij vond dat ik daarom meer moest sporten. Misschien koppelt ie dik aan niet sportief. Dat dikke beeld van mij, was hoe ik er 4 jaar geleden uitzag."

Of hij dat nu echt gezegd heeft of dat jij het gevoel had dat hij dat vond, dat weet ik nog steeds niet, maar ik trok daar de conclusie uit dat die jongen het goed met jou voorhad. Vanwege jouw situatie leek het ook mij goed om meer contact te hebben met mensen in een ontspannen sfeer, niet omdat ik dacht dat jij dik bent. Blijkbaar is dat dik gevonden worden een gevoelig punt voor jou. Mij maakt het verder niets uit, hier gaat het om het innerlijk.
Blijkbaar kwam wat die jongen vond of gezegd heeft kwetsend op jou over, maar ik interpreteerde het dus anders. Dat woord afvallen heb ik overigens niet gebruikt, alleen in een weergave van wat die jongen vond.

Ik lees dat jij waarschijnlijk contact gaat hebben met die jongen die jij als tweelingziel ziet. Je behandelaars hebben er mee ingestemd en ik kan de gedachte daar achter mij wel indenken. Misschien dat het jou duidelijkheid geeft hoe het nu zit tussen jou en die jongen. Verder ga ik er niet over speculeren want ik ben je behandelaar niet en je moet die ontmoeting met een open geest tegemoet gaan.

Je bent opgelucht dat jouw moeder niet boos is vanwege de dingen die jij gedaan hebt. Dat is het punt met moeders, ze houden van hun kinderen en ze zijn niet in de eerste plaats boos, maar eerder bezorgd, als ze rare dingen doen.
Ik heb gelezen dat bij mensen pas als ze ongeveer 32 zijn de hersenen zich volledig ontwikkeld hebben. Tot die leeftijd ben je min of meer ontoerekeningsvatbaar, vooral als je nog een tiener bent.

Het is heel goed dat jij je moeder nu alles verteld hebt. Alles weten is alles begrijpen zei mijn moeder altijd.

Dit keer een korte reactie, er is niet veel om op in te gaan. Het worden spannende dagen voor jou denk ik. Misschien ga jij over bepaalde dingen anders denken en kan je daarna verder gaan met je leven zoals andere meisjes van jouw leeftijd.
Of jij straks die speciale iemand gaat ontmoeten en wie dat dan is, "je zal dat wel zien". Sommige dingen gaan vanzelf, die overkomen je gewoon. Dit is ook zo iets. Voorlopig krijg ik de indruk dat je al veel evenwichtiger bent geworden. Ik wens je dus maar het beste!

Hai jongen 23,

Ik denk dat dit topic veels te moeilijk is voor de anderen en aangezien we al 36 berichtten hebben het lastig is om nog te reageren.

Ik denk NOGSTEEDS dat de tweelingzielenconnectie er is en ik heb hele erge spijt van het stalkerige gedoe. Het verbaasd mij heel erg dat mijn moeder niet boos is op mij daarom. Ze is ook niet boos om de 4 volgverzoeken. Ik heb haar het hele verhaal zo eerlijk mogenlijk verteld. Soms moet je moeite doen voor een tweelingziel en heel veel toxische (trauma)patronen doorbreken. Soms is het al gelijk goed.

Ik twijfel mijn geaardheid. Ik houd niet van stoere jongen die anderen pesten. Die combinatie vind ik niet leuk. Door mijn mentale gezondheid ook, zoek ik geen contact met jongen en ik geloof dat het zelf wel op je pad komt.

Ik ben niet gekwetst over jouw berichtten en het verbaasd mij dat je 2e bericht 'hard' is. Waar ik wel gekwest om ben is je bericht over het sporten en het afvallen.

Ik heb morgen nog een zo spoedig mogenlijke afspraak gekregen van vandaag, omdat we nog een keer gaan overleggen om die jongen contact te zoeken. Dat gaat gebeuren met iemand anders. Volgens mijn psychiator kan ik dat besluit van contact morgen al maken. De psychiator vertelde me vandaag NU nog niet doen en afwachtten. Eerst wou hij me aan de medicijnen zetten, zodat de lichamelijke signalen die ik ontvang van mijn tweelingziel gestopt worden. Als dat niet helpt dan kunnen we verder denken.

Mijn moeder vind het trouwens goed dat ik morgen die afspraak heb. Dan vind ze het ook goed dat ik mijn tweelingziel een bericht stuur. Het is zo vreselijk genant allemaal. De psychaitrie vind het ook goed dat ik mijn tweelingziel een bericht stuur. Ik kan ondertussen nog altijd medicijnen nemen dat stress verlaagd.

Dag meisje, Jammer genoeg ben ik de enige die reageert op jouw topic dus alle berichten van J23 zijn van mij. Eigenlijk houdt forum daar niet zo van, maar gezien jouw situatie zien ze het door de vingers omdat het je helpt.
De bedoeling is natuurlijk dat jij het uiteindelijk niet meer nodig hebt. Misschien als je behandeling begint. Dan heb je een professioneel iemand om tegen te praten over je problemen.

Zoals ik het nu begin te zien is jouw tweelingzielenobsessie begonnen vanuit een ongelukkige verliefdheid. Er was die jongen, jij werd verliefd op hem maar hij niet op jou. Jij wilde toch die jongen en toen begon je dus naar tekenen te zoeken die er op zouden kunnen wijzen dat jullie toch bij elkaar hoorden. Zo ben je dus bij die tweelingzielen terecht gekomen. Anderen gaan in zo'n geval bijvoorbeeld horoscopen vergelijken, maar jij had die tweelingzielen.

Denk je nu nog steeds dat er een connectie is tussen jou en die jongen of dat jij die kan forceren? Je loopt nu al zeven jaar met die jongen in je hoofd en het idee dat jullie voorbestemd zijn om samen een te zijn. Al die tijd is er niets van die aard gebeurd ondanks jouw pogingen contact met hem te hebben. Wat jij deed en doet lijkt erg op stalking. Dat levert niets op!

Wat ik mij afvraag als jij het over die tweelingzielen, connecties en tweelingzielenreizen hebt is hoe jij dat dan voor je ziet als het gaat om het vinden van je tweelingziel? Is het dan een uitgemaakte zaak dat jullie elkaar dan op een gegeven moment ontmoeten of moet je daar moeite voor doen?
Die jongen is in ieder geval niet je tweelingziel anders waren jullie allang bij elkaar. De zaak proberen te forceren door connecties of andere methoden helpt ook niet. Een jongen van jouw leeftijd die op meisjes valt heeft allang een vriendin.

Nu lees ik dat jij meisjes misschien leuker vindt dan jongens. Ik begon mij dat al af te vragen vanwege de manier waarop jij over die 'stoere' jongens sprak. De meeste meisjes vinden een beetje macho gedrag van jongens wel leuk, maar jij dus niet.
Ook merkte ik niets van activiteit om contacten te zoeken met jongens, maar dat kon komen door jouw mentale toestand.
Je hebt vriendinnen en daar kan je het heel gezellig mee hebben en misschien ontmoet je uiteindelijk iemand die wat specialer voor je wordt. Misschien ken je die iemand al. Als je dat als een tweelingziel wilt zien, prima, als jij maar gelukkig bent.
Je moeder begint er nu ook al in te geloven zeg je. Tja, zij is ook een vrouw en als het op geloof aankomt dan zijn vrouwen altijd wat makkelijker te overtuigen.

Je vroeg je af of een tweede reactie ook van mij was. Ik denk dat jij je dat afvroeg omdat ik daar wat confronterender was. Als iemand aan het dromen is en niet wakker wil worden dan moet je zo iemand wat harder schudden. Dat was wat ik deed, ik was gewoon wat duidelijker in wat ik dacht.
Jij verkeerd nog steeds in illusieland en dat is helemaal niet goed voor jou. Ik hoop dat je niet gekwetst bent. Jij moet ontwaken en beseffen dat die tweelingzielentheorie tot niets heeft geleid en tot niets gaat leiden. Het maakt je alleen maar depressief en verward.
Je hebt een doel voor je leven voor ogen en dat is heel goed. Richt je daar op!

Dat bloedprikken daar hoef je niet bang voor te zijn. Ze hebben er een speciaal buisje voor en ze prikken een ader aan die vlak onder de huid zit. Waar een ader zit daar zitten geen of weinig zenuwbanen, dus echt pijn doet het niet. Je voelt het wel natuurlijk. Het is ook zo gebeurd.

Nee he j23. Goed gezien. Ik heb trouwens goed geluk gehad met de buurkinderen. Zij zijn gisteravond mega druk geweest en de buurvrouw vroeg aan ons of wij er last van hadden. Wij hoorden niks. We horen hun nooit. Af en toe voetstappen op de trap en vroeger een krijsende baby. Mijn moeder vroeg of ze ons weleens hoorden en de buurvrouw zij van nooit.

Ik praat met mijn moeder over de tweelingzielen. Volgens mij begint zij er zelf ook in te geloven, of geloofde ze er al in, maar stelt ze me gerust dat het niet kan.

Ze zegt dingen als: "wat jij verteld aan de psychiator zijn feiten" en aan haar zinnen te horen als we het over die tweelingziel hebben lijkt het net alsof het kan. Ik vertelde dat aan mijn vertrouwenspersoon en die zij ook van: zo klinkt het net alsof ze zegt dat het kan.

Ik weet verder wel wat ik wil hoor, voor toekomst en nu bedoel je?

Wist ik veel...Wat die jongen hier probeerde te doen, misschien dingen doen met die connectie. Ik heb inderdaad een tijdje heilig geloofd dat die jongen hier zit, maar ik twijfel. Het kan grotendeels net zo goed niet.

Is dat 2e bericht ook van jou jongen 23?
Als ik gevoelens heb doe ik er wat mee hoor en ik steek er inderdaad niet zoveel moeite in, omdat ik niet opzoek ben naar een jongen of een relatie. Misschien wel liever een meisje. Ik ga in het begin, als ik contact met hem heb ook niet beginnen over die tweelingziel en ik ga zeker niet zeggen dat ik me aangetrokken tot hem voelde.
Ik wordt echt niet goed. Wat als die psychiator ja zegt, op die jongen contacteren. Ik moet morgen ook bloedprikken en ik vind dat heel eng. En als ik contact heb moet ik dat tegen mijn moeder zeggen.

Je obsessie met die jongen heeft jou al die problemen bezorgd waar jij nu mee zit. Als die jongen werkelijk een tweelingziel is volgens wat ik daar over lees, dan zou hij ook wel contact met jou willen, maar dat zoekt hij niet. Jij denkt wat hem betreft met het verkeerde lichaamsdeel.
Je houdt jezelf voor de gek met je bedenksels waarom hij toch je tweelingziel is, ondank zijn gedrag wat jou zo gekwetst heeft.

Je moeder heeft gelijk. Als jij weer contact gaat zoeken met die jongen dan kan dat alleen maar verkeerd uitpakken voor jouw mentale situatie en je balanceert toch al op het randje.
Je wilt het aan de psychiater vragen of jij contact moet zoeken en ik weet wel zeker dat hij je dat ook af gaat raden.
Aan de andere kant, stel dat jij contact met hem hebt, face to face natuurlijk en niet via een of ander internetbericht, en hij lacht jou hartelijk uit en zegt dat hij jou al vergeten was, wat dan?
Jij denkt dat hij jou hier en misschien ergens anders ook volgt. Dan ga je er dus van uit dat hij net zo geobsedeerd is met jou als jij met hem. Geloof je dat nu echt zelf?

Bescherm jezelf en laat hem. Hij heeft jou alleen maar teleurstelling en narigheid te bieden, als hij al contact wil. Er zijn jongens te vinden die wel van je kunnen houden. Niet omdat zij jouw tweelingziel zijn maar omdat ze op je vallen. Je moet natuurlijk wel zorgen dat ze je kunnen vinden en jij mag ook best actief zijn als je een leuke jongen ontmoet.

Ga de deur uit en wees waar de jongens zijn!

Gaat helemaal niet goed zo maar dat begrijp je zelf ook wel. Je moeder geef jij ook veel zorgen en dat verdient zijn niet! Ze is dus zelfs met jou naar China gereisd om jou kennis te laten maken met je oorsprong. Ze geeft echt om jou.

Je bent bang dat je buurkinderen je uitbarstingen horen en ik denk wel dat het zo is. Als ze erg jong zijn maak je ze bang en als ze wat ouder zijn dan ben jij die vrouw die naast ze woont en zo raar doet.

Zou je een jongen zijn dan zou ik je adviseren aan een vechtsport te gaan doen om je agressie af te reageren. In China doen ze aan Tai Chi. Dat schijnt een activiteit te zijn die goed is voor je geestelijke en mentale gezondheid. Zo kan je reflecteren en tot rust komen. Dat past beter bij jou.
Hier in het westen wordt het ook beoefend en er zijn ook in Belgie Tai Chi scholen en centra. Misschien is dat iets voor je.

Verder kan ik je weinig bieden. Ik ben maar iemand die reageert op wat je schrijft. Het is goed dat jij al die dingen schrijft waar je mee worstelt, maar ik kreeg regelmatig het gevoel dat jij wel veel vertelt maar eigenlijk weinig zegt. Steeds zijn er weer nieuwe dingen.
Wat beter zou zijn als jij wat meer kon praten over jouw innerlijke onrust en obsessies met mensen in je omgeving die jij vertrouwt. Praat je met je moeder over je problemen?

De psychiater kan je helpen, maar uiteindelijk moet jij jezelf helpen. Bijvoorbeeld door eerlijk te zijn naar jezelf en je serieus eens af te vragen waar je mee bezig bent. Waar wil je naar toe? Dat tweelingenziel gedoe is een doodlopende weg. Het leidt nergens toe. Wat wil jij echt? Weet je dat?

Die dik gedrukte tekst over tweelingzielen is wat anders uitgevallen dan ik bedoeld had en het krijgt naar mijn idee nu te veel nadruk. Op zich is het een mooi verhaal, maar twee personen uitgesplitst uit dezelfde kern is natuurlijk onzin. Fysiek kan dat helemaal niet, tenzij je een een-eiige tweeling bent. Geloof in de romantiek, maar haal er niet te veel bovennatuurlijke zaken bij.

Hoi, terug maar je bericht.

De tweelingziel waar ik het over heb ik nogsteeds die jongen.

Ehh... ja. Ik heb een zo spoedig mogenlijke afspraak om te kijken of ik die jongen kan aanspreken.

Die jongen ziet misschien wel alles wat ik over hem schrijf. Dat vind ik heel spannend al. Mijn moeder ziet me al aan voor zelfbeschadeging, als ik die jongen ga berichtten en we krijgen ruzie zit ik aardig in de piepzak.

Ik denk dat ik eerder misleid ben door dat die jongen misschien deed alsof hij mij leuk vind. Die synchronisaties, geboortedatum en patronen zijn misschien mijn eigen verzinsels.
Jouw tekst over tweelingziel lijkt ook niet echt op mijn tweelingzielenconnectie.

Oke, ik ben best wel gestresd. Ik scheld en schreeuw in huis, en we hebben jonge buurkinderen. Ik hoop niet dat ze me horen!!

Hoi, ik dit is het nieuwe berichtje over zelfbeschadeging die jullie wel mogen plaatsen. Ik maak ruzies thuis, en mijn moeder is dan gekwetst. Ik heb woedeaanvallen en wordt boos om niks. Ik had me zelf gesneden per ongeluk, maar mijn moeder vermoedde dat het express ging. Ze ziet me er voor aan om mezelf te snijden. Ze kan me niet meer pijlen.

Dag Meisje, Dat jouw adoptie een traumatische zaak is voor je kan ik wel begrijpen. Het traumatische is natuurlijk dat jouw ouders jou niet wilden omdat jij een meisje was.
Omdat ze maar 1 kind mochten hebben in die tijd was er maar 1 kans op het gewenste, een jongen dus. Door jou weg te doen hadden ze een tweede kans. Hadden ze 2 kinderen mogen hebben dan hadden ze jou gehouden.
Jouw pleegouders hebben jou geadopteerd omdat zij een kind wilden. Een meisje was prima voor hen en ze hebben voor je gezorgd alsof jij hun eigen kind was. Je moeder doet dat nog steeds. Een beetje teveel soms misschien, maar dat is uit liefde.

Die jongen waar jij nu zo boos op bent zag jij als tweelingziel vanwege bepaalde tekens. Dat jij dat zo zag was jouw interpretatie van je waarnemingen en gevoelens. Alleen, jij zag dat zo, maar een ander zou daar heel anders naar kijken. Die lichamelijke sensaties die jij voelde kunnen gewoon door je stresssituatie zijn gekomen. De stress van al die andere dingen waar jij mee worstelde.
Jij was er van overtuigd dat er een tweelingziel bestaat en voor jou vulde dat een leegte. Een leegte omdat jij daar in Belgie als geadopteerde uit een hele andere cultuur een eenling was, zonder de basis van een familie waar jij door het bloed van je voorouders mee verbonden bent.
Je had je pleegouders, maar dat was niet het echte. Je echte familie is in China.
Ik heb de gedachte dat dat gemis en dat zoeken naar een band met je oorsprong de echte oorzaak is van jouw tweelingzielenobsessie want jouw tweelingziel is een deel van jou zelf. Als jij die tweelingziel vindt dan ben je geen eenling meer. Dat is jouw verwachting, alleen, het is een soort van geloof. Het bestaat alleen als je er in geloofd en jij wilde geloven omdat het soort van oplossing was.

De tweelingziel die jou haat en flauw doet, is dat nog steeds die jongen? Die jongen is je tweelingziel niet. Jij zag hem zo omdat bepaalde zaken die jij zag jou dat deden geloven, maar wat ik lees over hoe een tweelingziel is lijkt dat niet op hoe hij is. Kan jij niet geloven dat je misleidt bent door wat jij voelde?
Nu wil je aan je psychiater vragen of jij contact kan zoeken met je tweelingziel. Het is mij niet duidelijk of je het dan hebt over die jongen of over een hypothetische tweelingziel die jij nog niet kent. Als het die jongen is die jij haat dan zou ik zeggen: Absoluut niet! Dat heeft jou al zoveel ellende bezorgd! Wat het andere betreft, doe meer dingen waarbij jij andere jongeren ontmoet.

Je hebt een adoptiereis gehad. Is dat net zo iets als een tweelingzielenreis? Dit las ik daar over:





"Een tweelingzielenreis is een intens, spiritueel transformatieproces tussen twee zielen die uit dezelfde kern zijn gesplitst. Het wordt gekenmerkt door diepe herkenning, onvoorwaardelijke liefde, maar ook spiegeling van schaduwkanten en pijn. Het doel is persoonlijke groei, heling en uiteindelijk innerlijke eenheid"



Als ik dat zo lees is die tweelingzielenreis een reis naar volwassenheid. Iets dat iedereen meemaakt, maar niet altijd met succes helaas. Zie die tweelingzielenreis als iets dat symbool staat, een naam is, voor je reis naar volwassenheid en het vinden van iemand om je leven mee te delen en samen wat op te bouwen.
Je eigen kracht, daar moet je van uitgaan, niet van een al dan niet bestaande tweelingziel. Je moet sterk, zelfbewust en volwassen worden. Dat is je reis.

Met de adoptiereis bedoel ik een groepsreis naar China. Die wordt begeleid door een organisatie voor geadopteerde kinderen. Deze organisatie organiseert reizen voor groepen met allemaal geadopteerde kinderen met hun ouders en famillie. De organisatie neemt ons mee op rondreis door het land en neemt je ook mee naar je geboorteplek. Je leert daarnaast je eigen cultuur kennen.

Ik heb daar wel leuke mensen ontmoet waar ik mee afspreek; maar dat zijn geen tweelingzielen.

Hoi,

Ik kan accepteren dat ik geadopteerd ben. Helaas zit daar een traumatische gebeurtenis aan gebonden. Ik heb er ook moeite mee dat anderen mijn adoptie lastig vinden. Racistische opmerkingen bijvoorbeeld. Van de andere kant ben ik er best trots op.

De reden waarom ik denk dat die jongen mijn tweelingziel is stond ook in mijn vorige berichten. Herinner je die nog? Dat was voornamelijk die waren verwijderd volgens mij.

Het zien van overeenkomsten, engelennummers, synchronisaties

Speciale dingen voelen aan je lijf, zoals trekken aan het koord, elkaars pijn en lichamelijke sensaties.

Ik probeer het niet te forceren. Ik wil er vanaf!

'Met je reis en je connectie vraag ik mijn af of jij daarbij een zeker iemand voor ogen hebt die jouw tweelingziel zou moeten zijn, of is het een proberen om met bovennatuurlijke middelen contact te zoeken met je tweelingziel die er ergens moet zijn?'

Ik snap je vraag niet? Is dit een passend antwoord: Ik heb nooit een magische handeling uitgevoerd om een tweelingziel te zoeken en dat deze jongen op kwam duiken. Ik dacht meteen al aan deze persoon.



De beslissing wil ik hebben van mijn psychiator, of ik contact kan zoeken met mijn "tweelingziel"

Het huilen komt omdat mijn tweelingziel mij haat en flauw tegen mij doet en omdat ik spirituele signalen voel aan mijn lichaam. Daar ben ik bang voor. Ook huil ik omdat ik allemaal bijzondere psychische problemen ervan krijg. Daarnaast heb ik veel issues met andere dingen. Het is alles bij elkaar, maar vooral dat tweelingzielgedoe.

Trouwens, ik had een adoptie reis gehad in het 2e schooljaar van mijn opleiding. Het schooljaar daarna kreeg ik meteen mijn tweelingziel erachteraan. Vreselijk, vet turbelent allemaal!!

Ik en mijn vriendinnen zijn geen uitgaanstypes. Jonge mannen heb ik wel ontmoet, maar dat zijn vrienden geworden of kenissen. Niet verliefd. Als ik gevoelens heb voor een jongen die het ook heeft voor mij zou ik er op ingaan.

Voor een relatie hoef ik geen tweelingzielenconnectie. Dankje voor je empathie.

Dag meisje, Jij hebt het moeilijk met een aantal zaken. Dat je geadopteerd bent, dat je van Chinese afkomst bent in een Europees land en dat je autistische kenmerken hebt. Elk van die dingen is al genoeg om je leven wat moeilijker te maken.
Het beste wat je naar mijn idee kan doen is accepteren dat het nu eenmaal zo is en dat geen van die dingen je in de weg staat om goede relaties met anderen te hebben en een leuk leven te hebben met vriendschappen, een relatie en werk waar je bevrediging in vindt. Wat alles nu zo moeilijk maakt dat is die obsessie met die tweelingzielentheorie.

Je hebt het over een tweelingzielconnectie die mislukt is. Naar ik gelezen heb is een tweelingzielconnectie iets is dat ontstaat als je iemand ontmoet waarvan je het gevoel hebt dat jullie geboren zijn om elkaar te ontmoeten en je leven te delen.
Had je het idee dat die jongen waar jij nu zo boos op bent jouw tweelingziel was? Dat was hij niet want jij mag dan wel gevoelens hebben gehad voor hem maar hij niet voor jou. Als ik lees hoe jij nu over die jongen denkt dan kan hij dus nooit jouw tweelingziel zijn geweest.

Het gevoel dat ik bij jou krijg is dat jij probeert een tweelingzielconnectie te forceren maar ik geloof niet dat het zo werkt. Het is allemaal een kwestie van toeval wanneer je iemand ontmoet waarvan jij het gevoel hebt dat hij, in jouw geval, de persoon is waar jij je hele leven naar op zoek bent geweest.

In de omschrijving van een tweelingzielenreis wordt het voorgesteld alsof het een actieve zoektocht is naar de persoon die jouw tweelingziel zou zijn. Aardig verhaal natuurlijk, maar er zijn ongeveer 8 miljard mensen op aarde en welke is dan jouw tweelingziel?
Iemand die een kennis had die de ware had gevonden merkte op tegen een vriend: "Zou er wel een tweede vrouw op aarde zijn waar hij net zo gelukkig mee kon zijn?". O jee zei de vriend, wel een miljoen!
Jij hebt zitten zoeken op geadopteerd en Chinees, waarschijnlijk om te weten te komen of dat wat tweelingzielen betreft een aparte categorie is, maar je vond niets. Natuurlijk niet, zo werkt de liefde niet.
Wat je afkomst is, hoe je er uitziet, of je wel of niet slim bent, het maakt allemaal niets uit. Je ontmoet iemand, soms valt iemand gelijk voor je, soms moet je elkaar eerst wat leren kennen, maar op een gegeven moment denk je, die wil ik niet meer kwijt.

Met je reis en je connectie vraag ik mijn af of jij daarbij een zeker iemand voor ogen hebt die jouw tweelingziel zou moeten zijn, of is het een proberen om met bovennatuurlijke middelen contact te zoeken met je tweelingziel die er ergens moet zijn?

Je hoop snel een beslissing te horen. Van je psychiater? Voor je behandeling? Over je tweelingziel kan de psychiater niets zeggen, dat is een gevoelskwestie. De psychiater zal ook anders denken over die tweelingzielentheorie.
Je hebt liggen huilen van ellende. Omdat je geen connectie kon maken met je tweelingziel?

Iedereen begint in de adolescentie te verlangen naar een maatje om daar het leven mee te delen. Je voelt, ik wil samen zijn met iemand waar ik mij fijn bij voel en waarmee ik iets kan opbouwen.
Jij hebt dat ongetwijfeld ook, maar jouw visie op hoe je die partner vindt straat het vinden van die partner in de weg. Voor jou moet het iets magisch zijn terwijl verliefd worden en samen gaan leven het gewoonste is wat er bestaat. Zelfs dieren doen het.
Iets wat jou ook in de weg kan hebben gestaan is je beschermende moeder. Naar mijn idee remde jou dat veel te veel, en natuurlijk de geschiedenis met die jongen die jij als tweelingziel zag. Toen keek jij niet meer naar anderen want jij had je tweelingziel gevonden. Hij was het niet en hij spotte met jouw gevoelens en toen had je niets meer.

In plaats van het achter je te laten en verder te gaan met je leven stortte jij je helemaal in die tweelingzielen. Voor jouw gevoel moest het ontmoeten van de juiste persoon iets voorbestemds zijn. Het kan geen toeval zijn. En daar zit je nu, nog steeds proberend je voorbestemde tweelingziel te vinden. Maar zo werkt dat dus niet.

Zoals je nu leeft, thuis bij je moeder. Met je vriendinnen waarmee je contact hebt. Misschien met werk waarbij je contacten hebt met anderen heb je wel iets van een sociaal leven. Maar, ga je wel eens uit? met die vriendinnen bijvoorbeeld. Ontmoet je dan wel eens jongeren, jonge mannen, van jouw leeftijd? Heb je wel eens de ervaring gehad dat een jongen, jongeman moet ik eigenlijk zeggen, belangstelling voor je had? Als een jongen belangstelling voor jou heeft, zou je dat opmerken en zou je daar op ingaan? Of wil je dan eerst zeker zijn dat er een tweelingzielconnectie is met die persoon? Je moet het niet te moeilijk maken natuurlijk anders vind je nooit iemand!

Iedere keer als jij iets post maak ik mij weer zorgen. Ik ben geen psycholoog en nog minder psychiater, maar ik hoop dat jij snel professionele ondersteuning en leiding krijgt. Je verdwaalt steeds verder in dat zelfgecreëerde tweelingzielendoolhof.

Hallo,

Ik heb vragen waar ik meer dan een halfjaar mee rondliep en ik durfde niet op internet te kijken, omdat het bang ben dat het erger werd. Nu ben ik toch gaan googelen op tweelingzielen. Van de ene kant pakte dat goed uit, omdat ik minder bang ben gaan worden voor de sensaties op mijn lichaam. Die krijg ik trouwens ook midden in de nacht.

Ik heb ook gezocht op Chinees geadopteerd en tweelingziel. Ik heb daar nog niks over gevonden.

Ik ben op sites gekomen die ik vorig jaar ook had gezien en nieuwe. Alleen mijn tweelingzielenconnectie is heftiger dan er op internet beschreven staat en er zijn daadwerkelijk mensen die in de tweelingzieleneenheid zijn gekomen, en die tweelingzielenreis hebben doorstaan. Niet zo turbelent als bij mij. Ik baal hier best van dat het bij mij is "mislukt".

Ik ben niet bevriend met hem geweest, en ik zie voor nu niemand anders als tweelingziel. Ik heb een pesthekel aan stoere jongentjes die treiteren en helemaal als ze kritiek gaan hebben op andermans uiterlijk.

Mijn dansgroep is uit elkaar gegroeid, heel veel mensen zijn eraf geggaan. Wil je dat niet zeggen over dat dik zijn en sporten. Gewicht kan ook iemands bouw liggen. Als je door je levensstijl niet gezond meer bent, is het eventueel goed avies, om te sporten.

Ik heb een afspraak gemaakt bij de psychiator, om te overleggen om mijn "tweelingziel" aan de spreken. Dat was is een extra afspraak, die zo snel mogenlijk gemaakt moest worden, omdat het zo slecht ging. Mijn psychator zegt voor nu: nog niet doen.

Ik ben alleen bang dat ik gedoe thuis krijg als ik mijn tweelingziel ga aanspreken. Mijn moeder mag hem namelijk niet, en zij vind ook dat ik niks met hem moet doen. Als er ruzie komt, zijn we nog verder van huis. Het is zo akward. Ik ken die ouders van hem en zijn famillie ook niet.

Ik moet nu dus wachten tot maandag om te kijken wat de psychiator zegt en ik hoop dat de beslissing snel is gemaakt. Ik wil niet weken over die beslissing doen. Ik ga echt kapot, verschrijkelijk. Ik heb afgelopen nachten tot laat in de avond en nacht gehuild tot ellende. Ik wou vandaag al kijken of mijn tweelingziel aangesproken kon worden, maar er was geen tijd voor.

Hoi j23
Ik ga de rest van je reactie straks beantwoorden, maar NEE!!! Dat advies van die jongen over het sporten was NIET goed bedoeld en kwam NIET goed over!

Hoe kom je daarbij, wat is daar interessant aan trouwens? Je moet dikke mensen niet linken aan niet sportief. Dat kan in je bouw zitten!

Dag meisje, Je hebt weer een heel verhaal geschreven. Als er een school is waar ze lessen geven over tweelingzielen dan kan jij daar zo aan het werk. Zo te lezen weet jij er echt alles van.
Op zich is dat geen probleem, maar wat jou echt het leven moeilijk maakt zijn die dingen die jij veronderstelt over die jongen waardoor jij zo geobsedeerd bent. Wat ik positief vind is dat jij wat dat betreft wat assertiever begint te worden. Je gelooft niet alles zomaar meer en dat is goed. Zoals ik al eerder heb gezegd, als je begint te twijfelen dan begint het verstand het te winnen van de emoties. Dat geloof in die akelige dingen die jouw leven beheersen begint dan te verzwakken.

Het belangrijkste voor dit moment is dat die jongen vervaagt uit je gedachten. Daar ben jij veel te veel mee bezig terwijl ik nog steeds niets heb gezien van acties naar jou, anders dan gevoelens. Je ervaart bepaalde fysieke sensaties, zoals die tintelingen en de rest, maar dat zal eerder door de stress komen en suggestief zijn dan door bovennatuurlijke acties van die jongen.
De gedachte dat hij op het forum zit is ook maar een veronderstelling. Zou het zo zijn, wat ik niet geloof, dan doet hij daar in ieder geval niets mee.

Je zegt verliefd te zijn geweest op die jongen en vier volgverzoeken te hebben gedaan. Dat lijkt een beetje op stalken en die jongen zal daar op gereageerd hebben door jou wat te plagen, met die aanrakingen en dat blazen bijvoorbeeld.
Ik dacht dat jij misschien verkering met hem had gehad en met fysieke dingen bedoelde ik wat verder gaande intimiteiten dan blazen en aanraken. Maar dat was dus niet zo. Ik vraag mij steeds meer af in hoeverre jullie wel echt contact met elkaar hebben gehad zoals een vriendschappelijke relatie of iets wat daar op lijkt. In mijn ogen vond hij jou raar en spotte hij wat met je gevoelens.

Sinds hij van school af bent is hij feitelijk uit je leven verdwenen. Er zijn er nog wel die tot zijn kring van vrienden behoorden die jij nog zag, maar nergens lees ik dat die jou op een of andere manier fysiek benaderd hebben. Het enige is dat jij denkt dat ze op een bepaalde, misschien bovennatuurlijke manier, macht over jou uitoefenen of je bedreigen.
Nu ben je van school en zie je hem niet meer en die vrienden ook niet meer. Die jongen en ook zijn vrienden zijn verder gegaan met hun leven. Vraag je af waarom ze zich nog druk zouden moeten maken over jou. Jij was voor hun een typisch meisje waar ze blijkbaar een vervelend spelletje mee hebben gespeeld en misschien dat ook nog niet eens.
In ieder geval fysiek zijn ze niet meer in jouw leven, alleen nog maar in je hoofd. Echt weg zal hij daar niet uit gaan, maar hij komt gewoon in het vakje van dingen van vroeger en vervaagd geleidelijk.

In jouw verhaal dicht jij hem allerlei gevoelens naar jou toe, maar hoe weet jij dat? Jij kan net zo min in zijn hoofd kijken als hij in dat van jou. Het zijn veronderstellingen die jij baseert op zijn houding naar jou, maar zeker weet je dat niet.
Je was verliefd op hem en verliefde mensen doen en denken rare dingen waar ze zich niet zelden later voor schamen. Verliefdheid wordt door sommigen gezien als een ziekte, je bent tijdelijk ontoerekeningsvatbaar. Nu kijk je er op terug en heb je opeens een hekel aan jezelf.
Pubers doen nu eenmaal soms hele rare dingen omdat ze zo emotioneel zijn en doen zonder denken. Alle mensen hebben dat meegemaakt op die leeftijd en soms ook op latere leeftijd. Iemand van 50 kan ook nog verliefd worden en gek gaan doen.

Je zegt dat je gedanst hebt. Het is jammer dat je daar mee gestopt bent. Dansen is een van de beste manieren om fit te blijven, zowel geestelijk als lichamelijk. Alle spieren in je lichaam worden gebruikt. Je hebt gezellig contact met anderen, gewone mensen zou ik haast zeggen, die nog nooit van tweelingzielen gehoord hebben. Dat is goed voor je. Was je bij een club? Zoek die nog eens op.
Sportschool is misschien ook wel goed, maar daar is iedereen vooral met zichzelf bezig en volgens mij is het nog duur ook. Andere sporten kunnen ook goed zijn als ze bij jou passen. Interessant dat die jongen vond dat jij moest sporten omdat hij jou te dik vond en teveel met tweelingzielen bezig was. Blijkbaar betekende dat tweelingzielgedoe dan niet zo veel voor hem. Ook had hij het dus wel goed met jou voor als hij jou zulke adviezen gaf. Alleen, had jij het gevoel dat het zo was of heeft hij dat echt gezegd? In ieder geval was het een goed advies.

Je zegt dat jij niet zo door wil gaan met die tweelingzielenobsessie. Probeer het dan af te bouwen. Eerst moet je die jongen kwijt zien te raken. Hij heeft misschien nare dingen gedaan maar nu is hij weg uit je leven. Nu nog uit je hoofd. Hij is je tweelingziel niet. Je bent heel boos op hem, maar probeer hem te vergeven. Dan sta jij moreel boven hem.
Dan moet je eens kritisch kijken naar die invloed die jij denkt dat die tweelingzielen op jouw leven hebben. Is er momenteel iemand die jij als tweelingziel ziet? Nee? Laat het dan rusten. Als er iemand in je leven komt waar jij verder mee wilt, dan merk je dat vanzelf wel. Tweelingziel of niet, dat maakt dan niet uit.
Die macht die die tweelingzieltheorie over jouw leven heeft kan alleen jij verbreken. Door het te willen. Door meer met andere dingen bezig te zijn. Betoveringen verliezen hun macht als je er niet meer in geloofd. Niet meer geloven begint met twijfelen en rationeel denken. Dat is de enige weg. Zoals ik hierboven al zei, ik zie een begin. Je begint assertiever te worden en soms realiseer jij je dat dingen niet mogelijk zijn. Wordt weer de baas over je leven!

Hoi,

Allebei, zowel fysiek als bovennatuurlijk.
Fysiek dat blazen, tikken en duwen in mijn nek. Bovenatuurlijk mij pijnscheuten geven, lichamelijke tingles en trekken aan mijn ziel

Dat ik denk dat hij hier zit:
Topics gerelateerd tot dingen die zijn gebeurd in het verleden bij mij in die jongen/tweelingzielconnectie.
Dan is dit nog een hele bijzondere. Ik heb een tijdje gehad dat ik als ik aan iets dacht, een bericht over datgene zag op het forum. Heel eng, en misschien wel heel toevallig.

Ik ben sowieso minder bang dat hij op mij manifesteerd of dat hij via een soort energetische touwtjes mij kan besturen, of wat dan ook. Dus die angst dat hij controle over me heeft is verminderd.

Hij is gek in zijn hoofd. Ik denk dat hij heel kwaad op mij is, hij is heel heftig en ik bang ben dat ik daarom een soort vijandschap met hem heb. Ik wil dat echt niet meer met zo iemand als ik rond de 30 of 40 ben. De mensen die hij gebruikt voor de tweelingziel heb ik fysiek gezien. Dat lijken me allemaal van die stoere jongens, en een meisje. Hen zijn zo'n beetje het tegenovergestelde van mij.

De jongens van de middelbare school zaten niet in zijn huidige vriendengroep waarmee ik hem altijd zag. Dat was een hele rare situatie. Ik kon me nooit herinneren dat die op mijn middelbare school hadden gezeten. Zal toch niet dat hij die van andere scholen heeft gehaald!?

Dan had hij zoals gezegd nog een meisje tegen me opgestoken. Die van niet van de middelbare school, maar van de studie. En nog een ander iemand, wel van de middelbare school. Dat is zijn beste vriend volgens mij en die weet ook wel van die tweelingzielen af. Ook dit is een stoere jongen.

Ik denk dit hele gebeuren komt omdat ik die jongen heb opgezocht omdat ik hem knap vond op hem middelbaar en die 4 stomme volgverzoeken, dat ik dingen schrijf over hem.

Ik weet niet waarom hij die connectie wil, als we die tenminste hebben. Ook weet ik niet waarvoor en waarom hij me wil gebruiken. Ik heb een tijdje gedacht dat een soort machtige, bovenaardse goddelijke(je tweelingziel) je wil misbruiken maar ik wist niet precies iets te geloven waarom.

Ik heb hier een aantal ideeen gekregen.

Je mannelijke tweelingziel is homosexueel, en houdt van vrouwelijke dingen. Als de vrouwelijke tweelingziel zich vrouwelijk gaat gedragen en gaat kleden heeft dat impact op onze ziel. De man gaat dan hetzelfde doen als de vrouw en krijgt de vrouwelijke eigenschappen.

Je tweelingziel is een hogere macht. Een devine(goddelijke). Die goddelijke heeft jouw aan een soort koordje. Energetisch koord. De hogere macht probeert je OF levenslessen te leren, zeg ik straks meer over OF het volgende:

De hogere macht is demonisch. Dat geloven sommige mensen wel. Ik niet helemaal. Die demonische hogere machten worden aan mensen gekoppelt, zodat hun eigenschappen worden gedeelt met hen. Een soort van stelen van andermans eigenschappen.

Tweelingziel wil verliefd worden op zichzelf. Als jij verliefd op ze word worden ze verliefd op zichzelf en krijgen hen, aandacht en een hoge dunk van zichzelf.

Ik heb nog nooit gelezen over tweelingzielen die groepen vormen tegen jou. Ik schaam me dood, en ik voel me nu een heel slecht mens.

Het is namelijk een karmistische relatie. Een tweelingziel. Dat betekend dus dat ik karma krijg voor dingen die ik vroeger deed en misschien wel dacht. Ik had vroeger wel dingen gedaan. Recalcitrant thuis en een soort mean girl fase op de middelbare school. In tegenstelling tot dat was ik altijd wel een verlegen, terugetrokken, gesloten persoon geweest. Daar heb ik altijd al spijt van gehad, maar die spijt komt nu terug.

Van de ene kant zijn deze dingen natuurlijk niet goed, maar van de andere kant hebben heel veel pubers dat. Dan snap ik niet waarom ik daarvoor een karmistische tweelingzielenreis krijg.

Als iemand mij de les gaat leren, mag het dan asjeblieft niet dit zijn. Hij is zacht gezegd kwaadaardig. Tweelingzielen geven je ook levenslessen, maar het is voor mij niet helder wat de levenslessen zijn. Dat is niet zo duidelijk, maar ik denk dat dat het was van die mean girl fase en thuis rebels zijn.

Zou die jongen mij de les willen leren, welke les het ook is. Wat hem betreft doe ik er niets mee. Het zijn stoere types waar hij mee omgaat en dat ben ik totaal niet, en daar wil ik echt geen ruzie mee. Ik denk ook dat hij een hekel aan me heeft omdat ik niet zo ben zoals hem. Die jongen heeft de pik op me en dat voelt erg vervelend. Was het een goeie vriend, die niet zo kut is was het een ander verhaal.

Als het echt een tweelingziel zou zijn geweest is de dynamiek niet echt eerlijk. Een wat teruggetrokken verlegen iemand, die ik nu ben, tegen allemaal stoere types. Ik wil niet al die stoere personen tegen me krijgen.

Ik heb elke dag hoofdpijn, omdat ik zo kwaad en verdrietig ben van het onrecht om dit.

Het leek alsof ik zelf ook in zijn hoofd kon kijken en hij schetst een walgelijk beeld van mij. Ik kon aanvoelen hoe hij mij zag en kreeg via een soort vision een plaatje daarvan. Ik kan echt al drie kwart jaar zijn gedachten niet voelen.

Ook weet ik niet meer het verschil tussen de aantrekkingskracht tot een tweelingziel en tussen een normaal persoon. Tot tweelingzielen voel je je fysiek extreem aangetrokken. Sinds ik verliefd "kon" worden. Dat was sinds ik 14 was was, voelde ik het sterkst tot mijn tweelingziel. Toen ik 14 was ik voor het eerst verliefd op een andere jongen van de middelbare. Mijn tweelingziel zat nog niet op school, maar hij en alle anderen doorgaande jaren waren nooit zo sterk geweest qua aantrekkingskracht als mijn tweelingziel. Als ik er nu op terugkijk was ik niet eens aangetrokken genoeg tot de andere personen waar ik zogenaamd een crush of een beetje een crush op had, om het aangetrokken te noemen.

Dat je niet over je tweelingziel mag praten is ook dikke bulshit. Er zijn gewoon mensen die op youtube het erover hebben.

Ik reageer nu heel akward op sportieve activiteiten. Een soort trauma response? als je het zo mag noemen. Ik wou vroeger heel graag dansen en heb verschillende stijlen gedaan. Sinds vorig schooljaar ben ik gestopt met de sportschool, want het werd te druk vanwege mijn examenjaar en ik had andere spirituele delusions. Ik ben al eerder van dansen afgeggaan.

Ergens mis ik dansen, maar ergens ook niet. Ik weet uberhaupt niet of ik het nog leuk ga en zal vinden. Ik wil ook kunnen kunstschaatsen, maar ik ik weet niet of ik dat wil.

Ik kon aanvoelen dat die jongen mij dik vond en dacht dat ik teveel met die tweelingzielen bezig was. Hij vond dat ik daarom meer moest sporten. Misschien koppelt ie dik aan niet sportief. Dat dikke beeld van mij, was hoe ik er 4 jaar geleden uitzag.

Als ik aan sport denk, denk ik daaraan en denk ik de hele tijd aan afvallen en beter zijn als je sport. Ik voel me oprecht weird en ongemakkelijk als ik sport of denk aan sport. Ook bij het zien van motivatie accounts met sport of fitgirls voel ik me een beetje ongemakkelijk.

Het is misgelopen, behoorlijk! Ik wil hier zo niet mijn hele leven lang last van hebben. Dat komt in mijn belevenis alsnog door die tweelingzielenconnectie, en de tweelingzielenreis die niet goed ging.

In de realiteit zou het vast de reactie van die jongen op mijn aangetrokken voelen zijn. En ik heb ook wel het gevoel dat die jongen en zn halve kliekje mij willen zien falen. Prayen voor iemands downfall.

Door mijn geloof heb ik een aantal vragen over die tweelingziel waar ik heel veel stress van krijg.

Ik ben een Chinees geadopteerde. Hoe kan het dat ik die tweelingziel hier nu net ontmoet op de middelbare school en
Hoe kunnen die tweelingzielen al die krachten op je projecteren.

En dan vraag ik me ook nog af, die jongen heeft gewoon een vader en moeder en famillie. Weten die hier af? Ik wil geen slechte naam daar. Ik schaam mij tegenover mijn vrienden, mijn moeder en mijn famillie.

Ik denk nogsteeds dat ik antwoorden kan vinden bij die tweelingziel zelf alleen durf ik het niet te vragen. Ik durf uberhaupt geen contact te zoeken om hem aan te spreken op het pesten. Iedereen adviseerd mij om niet mijn "tweelingziel" op te zoeken en hier heb ik verschrikkelijke stress van.

Dag Meisje, Ik hoop echt voor je dat je behandeling snel kan beginnen want zo is het leven niet fijn voor jou.

In je verhalen lees ik steeds maar over die jongen die jou zoveel narigheid heeft bezorgd, maar het probleem is dat het moeilijk te beoordelen is wat nu echt fysieke confrontaties zijn geweest en wat gevoelens zijn die jij ervaart en hebt ervaren. De dingen die hij met jou gedaan heeft, zijn dat daadwerkelijk fysieke dingen of zijn die van bovennatuurlijke aard geweest?

Je zegt geen contact meer met hem te hebben, maar je voelt je nog steeds bedreigt door hem. Jij gelooft heel erg in het bestaan van die tweelingzielen en dat hij een tweelingziel van jou is. Nu zeg je dus dat hij jou op die gedachte heeft gebracht. Een gedachte is maar een gedachte, maar voor jou is het realiteit. Voor jouw gevoel is het dus onmogelijk om die band met hem te verbreken.
Je gelooft niet meer dat hij jouw gedachten kan lezen en voor zover ik weet is er nog nooit iemand geweest die de gedachten van anderen echt kon lezen. Soms lijkt het zo, zoals die Victor Mits waar ik het over heb gehad. Het punt is, sommige mensen hebben groot psychologisch inzicht en zijn heel empathisch. Dan lijkt het of ze gedachten kunnen lezen, maar ze lezen in feite jouw gedrag en reacties op een soort intuïtieve manier.

De indruk die ik nu krijg van die jongen is dat jullie een fysieke relatie, of tenminste fysiek contact hebben gehad en dat dat helemaal verkeerd is gelopen. Blijkbaar, zo interpreteer ik het, heeft hij macht over jou gekregen door zijn verhalen over tweelingzielen en bovennatuurlijke zaken.
Dat was dan alleen maar omdat hij dingen wilde en niet omdat hij echt om jou gaf. Dat is inderdaad een traumatische zaak, vooral als je beseft gebruikt te zijn. Misschien heeft dat geleid door jouw psychische problemen doordat jij een gevoelig iemand bent.

Het probleem is dat als geloof komt dan verdwijnt het verstand. Iedereen met een geloof heeft dat geloof ingeprent gekregen, meestal vanuit de opvoeding maar er kan ook een soort van zoeken aan vooraf gegaan zijn of er was een leegte die door iemand die jij vertrouwde werd ingevuld.
Sommige mensen twijfelen nooit aan de dingen die hen ingeprent zijn, anderen gaan zich op een gegeven moment dingen afvragen.
Die cognitieve gedragstherapie die psychologen gebruiken is bedoeld om de ratio de baas over jouw leven te laten zijn en je vragen te laten gaan stellen over het geloof dat jou is ingeprent.
Als er vragen bij jou opkomen over hoe die tweelingzielen kunnen bestaan, hoe iemand jouw gedachten kan lezen, hoe iemand controle over jouw emoties kan hebben terwijl jullie helemaal geen contact meer hebben, en je hebt daar geen antwoord op, dan ga je twijfelen. Een geloof waar je aan begint te twijfelen dat heeft geen macht meer en dan ben je verlost.

Depressieve gevoelens krijg je als je geen toekomst meer ziet. Op dit moment zit jij opgesloten in die obsessie en die enerzijds boosheid en anderzijds angst naar die jongen. Daardoor ben jij niet in staat om vooruit te kijken en je leven in eigen hand te nemen.
Je kan daar op twee manieren mee omgaan. Door je geloof dat die jongen macht over je heeft kwijt te raken omdat je niet meer gelooft dat hij echt macht over je heeft, omdat je verstand zegt dat het niet kan,
Of door er stoïcijns mee om te gaan. Iets van fatalisme naar wat die dingen betreft te accepteren. Iets waar je niets aan kan doen dat je moet accepteren want je verzetten kost alleen maar energie en geeft stress en er verandert toch niets.

Persoonlijk denk ik nog steeds dat die tweelingzielen alleen maar een naam is voor iets is dat er kan zijn als twee mensen gevoelsmatig zo goed bij elkaar passen dat ze inderdaad één ziel lijken te hebben, maar dat komt maar zelden voor. Zoals jij het beschrijft lijkt jouw relatie met die jongen alleen maar manipulatief te zijn geweest van zijn kant. Weinig liefde, alleen maar foute motieven. Echt geen tweelingzielen!

Nu ben je ook bang dat hij jou hier op het forum volgt. Waarom zou hij? Heb je iets gemerkt van interesse naar jou? Dan ben je ook bang voor zijn stoere vrienden en de stoere personen, entiteiten, want het zijn geen echte personen denk ik, die hij inzet voor een tweelingzielconnectie met jou.
Weer is de vraag, waarom zou hij een tweelingzielconnectie met jou willen hebben, wat levert hem dat op? Is weer het conflict tussen geloof en rationaliteit.
Fundamentalistische gelovigen hebben één grote angst, dat hun geloof flauwekul is en ze voor niets in angst voor eeuwige verdoemenis leven en zich voor niets aan al die rare voorschriften hebben gehouden. Daarom is kritiek verboden want dan gaan ze twijfelen en dan heeft hun hele bestaan geen zin meer. Jij moet ook gaan twijfelen om die angst, dat gevoel van betovering, kwijt te raken. Voor gelovigen zonder hun geloof heeft het leven geen zin (denken ze) voor jou is het essentieel om de zin van je leven terug te vinden.

Die tweelingzielen blokkeren alles en dat terwijl het gewoon maar een idee is. Het is een obsessie die jouw leven verpest, maar je durft het niet van je af te schudden. Wat jij nodig hebt is iets dat jou vooruit laat kijken. Tuinieren helpt goed bij depressie. In de natuur zijn is ook goed. De lente gaat weer komen en dan wordt alles weer mooier, vrolijker en beter. Vogels gaan nestjes bouwen, mensen worden verliefd, de eerste bloemen gaan weer bloeien, elke dag meer licht. Kijk daar eens naar! Wat zijn jouw toekomstplannen? Daar moet jij aan denken! Wat geweest is dat is voorbij.

Hoi j23,

Ik ben nog nooit zo neerslachtig geweest als nu. Ik ben bang voor een dikke depressie.

Sommige mensen vinden die tweelingzielen demonisch, maar het wordt ook omschreven als iets moois

Of het nu demonisch is, wel iets goeds of een psychose van mij. Het is aardig kut hier zo bij mij. Ik geloof er van de andere kant echt niets van dat tweelingzielen demonisch zijn, maar dat je gewoon puur pech kan hebben. Voor mij moet het iets moois zijn.

De angst voor hem is wel minder geworden, omdat ik via bepaalde wegen erachter ben gekomen dat hij mijn gedachten misschien niet kan lezen.
Ondanks dat de angst minder is geworden, is de woede er enorm. Zo boos ben ik in jaren niet geweest.

Dat ik zo boos ben komt dus omdat ik nog geloof.

Een tweelingziel is een gesplitste ziel. Spiritueel gezien heeft dat joch hetzelfde "bloed" als mij. Tenminste, zo zie ik dat.

In het echt heeft je broer, zus, vader, moeder ook jouw bloed.

Denk je dat het fijn is als je broer, zus, vader, moeder, oom, nicht wie dan ook jou dood wil steken, je verschrikkelijk haat en je dik en lelijk vind?! En dat aanvoelen op spirituele wijze is echt doodeng en ik ben echt gekwetst.

Wie het dan ook is, zou deze jongen iemand anders zijn geweest, bijvoorbeeld mijn buurmeisje zou het net zo kut zijn geweest.

Dan nog iets anders. Volgens mij weet die jongen langer af van die tweelingziel dan mij. Als hij mij niet leuk vind had hij er ook niks mee moeten doen. Dan wist ik het niet en deerde het ook niet, zou ik niet naar de psychiatrie komen, of dit wat ik nu zeg zal wel aan mijn psychose liggen...

Maarja jammer genoeg heeft ie wel dingen met me gedaan. Daarna heb ik echt helemaal niks meer van hem gehoord. Ik wordt er echt gestresd van, want hij is super vaag en ik ben wel van de duidelijkheid.

Ik ben banger op dit forum geworden, want ik ben nog steeds bang dat hij hier zit. Een paar mensen in mijn omgeving adviseerden mij ook echt om niet meer hierop te gaan, omdat ik dacht dat hij me hier zat te stalken. Ik hoop ook niet dat ik hier nu in de problemen kom. Ik vind het zelf al best heftig dat ik dit allemaal over hem schrijf en ik durf niet zo goed tegen hem op. Hij is een stoere jongen en hij heeft ook stoere vrienden. Elk persoon die hij gebruikt voor die tweelingzielen connectie is een van de "stoerdere" tieners.

Dag meisje, Om wat meer inzicht te krijgen heb ik eens gezocht op:"Tweelingzielen, obsessie". Wat ik daar vond waren vooral websites en verhalen van 'gelovigen' die net als jij er zeker van waren dat ze bestaan en daar nog allerlei zaken aan verbonden zoals reincarnatie en chakra's die mensen verbinden. Bij die chakra's ging het om hartchakra's, vandaar dat je hartenpijn ondervindt doordat jouw hartchakra is verbonden met die van je tweelingziel.
Wat ik ook las was dat het bij die tweelingzielen gaat om jouw eigen geestelijke groei. Het zou jou dus beter moeten maken en in staat om moeilijkheden en tegenslag aan te kunnen. Jou maakt het voorlopig alleen maar angstig en onzeker, dus echt werken doet het nog niet.

Als ik die woorden zo lees, reincarnatie, chakra's, dan zijn dat begrippen die afkomstig zijn uit India, uit het hindoeisme. Ook dat New Age is daar door geinspireerd. Het heeft allemaal ook raakvlakken met boeddhisme en Zen.

Zo rond 2012 is de Aarde in een nieuw tijdperk gekomen. Van het sterrenbeeld Vissen naar het sterrenbeeld Waterman. Veel mensen zoals de hippiegemeenschap, verwachtten daar veel van.
Het Vissentijperk werd in verband gebracht met religie, hierarchie en verdeeldheid. In het Waterman tijdperk zou alles anders worden. Technologie, broederschap, gelijkheid en universeel bewustzijn.
Eerlijk gezegd merk ik daar nog niet veel van maar volgens de kenners leven we nog in een overgangstijd en sommigen denken dat Waterman pas in 2025 is begonnen.

Jij hebt je heel erg verdiept in die tweelingzielen dus misschien ben jij die dingen ook wel tegengekomen. Het probleem is dat jij je teveel daar in hebt laten meeslepen. Misschien zou jij wat je overkomt aan emoties, ervaringen, wat passiever moeten ondergaan. Die gevoelens zijn er, maar ze doen niet echt kwaad en ze gaan wel weer weg. Misschien zijn er die tweelingzielen, maar feitelijk doen ze geen echt kwaad. Het kwaad dat het doet zijn de emoties die ze in jou opwekken zoals angstgevoelens. Die moet jij onder controle proberen te krijgen en dat doe je dus door er rationeel mee om te gaan. Als je dat zelf niet lukt dan gaan jouw behandelaars je daar bij helpen.
Wat je in ieder geval moet proberen is los komen van die jongen die jouw leven nog steeds zo beheerst terwijl hij jou allang vergeten is, of anders, allang geen belangstelling meer voor je heeft.

Je bent bang dat sommige dingen te heftig zijn voor het forum. Maak je geen zorgen, als het heftig is dan zetten ze er wel 18+ boven. Dan leest niemand van onder de 18 het ;-).

Over jouw adoptie nog even, toevallig las ik dat in China de 1 kind politiek geduurd heeft tot in 2015. Dus tot lang na jouw geboorte. Voor de meeste ouders was de geboorte van een meisje dus een teleurstelling en heel wat hebben dat niet geaccepteerd, ze wilden een zoon. Ongewenste meisjes werden dus geexporteerd. Exporteren daar is China goed in zoals je weet. Het ging er niet om dat jij wat mankeerde, maar dat ze wat anders wilden.
De andere kant van die politiek dat er nu een groot vrouwentekort is onder jonge mensen. Daar zou jij mannen voor het uitkiezen hebben.

Werk, vriendschap, leuke dingen en ontspanning, dat is voor jou belangrijk. Daar moet jij je nu op richten! Jij moet de baas zijn in je leven.

Ik keek die filmpjes ook op advies. Ik werd geadviseerd op te zoeken waarom new age, en tweelingzielen die horen bij de new age toxic zijn.

Het neemt hele dagen over. Ik krijg buikpijn, omdat ik me zo rot voel. Ik heb bijna alle mensen die me ooit gesteund hadden, of het nu leerkrachten zijn, therapeuten, ondersteuning erover verteld. Mijn vrienden ook.

Ik heb een aantal hobbies waar ik me mee bezig houd. Dat zorgt wel voor een beetje afleiding. Ook zit ik bij een clubje speciaal voor mensen met dezelfde ontwikkelingsstoornis als ik.

Dan over het opzoeken van informatie en het op mezelf betrekken. Ook buiten die informatie heb ik zulke rare dingen van hem gezien. Ook kreeg ik EERST mijn ervaringen en dan pas de informatie, die zegt dat de ervaringen bij tweelingzielen horen.

Er staan nogal enge heftige dingen in en ik weet niet of sommige mensen daar te jong voor zijn.

Ik mag nog wel op youtube. Alleen tweelingzielenfilmpjes niet.
Het is aardig kut. Ik krijg intense vreemde, mentale problemen ervan en vind een aantal dingen niet meer leuk, die ik vroeger wel leuk vond.

Dag meisje, Je maakt de indruk erg suggestibel te zijn. Je ziet wat op YouTube en gelijk stort jij je er helemaal in. Je mag niet meer op YouTube, van je moeder? Het punt is dat als jij daar naar een bepaald soort filmpjes kijkt dan gaan ze steeds meer van dat soort filmpjes aandragen. Zo werd jij daar dus helemaal ingezogen. Ze willen dat jij blijft kijken.

Je wilt voor je behandeling bij voorkeur Cognitieve gedragstherapie gaan volgen. Dat is prima natuurlijk maar dan moet jij wel de dingen die jij nu zo vast gelooft, zoals die tweelingzielen, ter discussie durven stellen. Dat kan je straks als die behandeling start. Dan zal de behandelaar jou daarin steunen en leiden, maar je kan nu ook alvast over dat soort dingen na gaan denken.

Zoals ik het nu lees in jouw post is het zo dat die tweelingzielen en de hele entourage daar omheen jouw hele leven beheerst. Het lijkt of dat het enige is waar jij mee bezig bent. Je zou toch echt moeten proberen om daar wat afstand van te gaan nemen. Vandaar dat ik jou steeds probeer te interesseren voor andere dingen en voor je aansluiten bij een gemeenschap om je gedachten eens een andere kant op te laten gaan.
Je hebt geleerd voor onderwijsassistente en dat werk zou je nu moeten doen. Dan heb je die kinderen waar je aandacht aan moet geven en je collega's waar je op een gezellige, en normale manier zou ik haast zeggen, mee om kan gaan.

Als je dan toch in die tweelingzielen wilt blijven geloven dan zou jij je eens af moeten vragen waarom die zich zo met jou bezig houden en niet met een ander.
Je zegt zelf dat veel mensen niet weten dat er tweelingzielen bestaan en er dus geen last van hebben. Dat is op zich een hele rare uitspraak als je er goed over nadenkt.
Ze weten niet dat het bestaat, dus hebben ze er geen last van. Jij weet dat het bestaat, dus heb jij er wel last van. Had je nu dat maar nooit op YouTube gezien dan zou jij er dus volgens die redenering nu geen last van hebben. Je zegt eigenlijk: Omdat ik dat gezien heb geloof ik er in en bestaat het voor mij. Je haalt er zelfs steeds weer nieuwe dingen bij en maakt het tweelingzielenuniversum steeds groter en ingewikkelder. Daar moet je echt mee ophouden.
Zou jij nu jezelf af gaan vragen of die tweelingzielen wel echt bestaan, dan is dat het begin van het einde van die dwanggedachten daar over. Je hebt allerlei fysieke en emotionele sensaties, mystieke en spirituele zoals jij zegt. Voor jouw gevoel komen die van die tweelingzielen of van die jongen waar jij een zekere obsessie mee hebt.

Door hypnose kan je dingen ervaren of juist niet. Ik weet niet of je dat in België ook kan zien maar er is een illusionist, Victor Mits, die allerlei onmogelijke dingen presteert. Hij kan bijvoorbeeld mensen hun eigen naam laten vergeten. Wat hij doet is gebruik maken van conversationele hypnose. Mensen hypnotiseren door met ze te praten. Dat zei hij zelf een keer. Hij haalt allerlei onmogelijke trucjes uit. Hij is ook een heel goede psycholoog. Op YouTube staan veel filmpjes van zijn programma's, maar ja jij mag niet meer op YouTube.
Wat jij doet is jezelf hypnotiseren en dan allerlei sensaties ervaren omdat jij gelooft dat ze er zijn. Die cirkel moet je doorbreken. Met ratio. Jouw eigen brein houdt je voor de gek, net zoals Victor Mits mensen dingen laat geloven.

Dan ben je bang dat jij bepaalde dingen over je ervaringen en gevoelens hier niet mag plaatsen. Ik denk dat jij je daar geen zorgen over hoeft te maken. Ten eerste is dit hier voor jongeren die ergens mee zitten. Als je niet zou mogen vertellen waar je mee zit dan heeft dit forum weinig zin.
Ten tweede, ik heb begrepen dat de moderatrices van dit forum psychologie studenten zijn. Ik weet zeker dat ze dit soort topics veel interessanter vinden dan een heleboel van die andere topics over onnozele dingen.
Ze kunnen hier misschien wel wat van leren. Jij bent echt en je zit met een echt probleem. Zelf heb ik in ieder geval heel veel geleerd op dit forum, maar ik ben dan ook geen psycholoog maar elektrotechnicus.

Opschrijven waar je mee worstelt is goed. Je ordent je gedachten en ik denk dat je het dan voor jezelf ook beter gaat begrijpen. Wat je hier allemaal vertelt daar zal je waarschijnlijk niet zo snel met vriendinnen of anderen over spreken. Hier kan dat anoniem en hoef je dus niet bang te zijn dat ze je raar aan gaan kijken. Daarnaast, als je echt geholpen wilt worden of advies wilt krijgen dan moet je geen dingen achterhouden want dan werkt het niet. Straks als je onder behandeling komt dan moet dat ook, anders heeft het geen zin.

Het beste maar weer. Blijf je afvragen, wat ik voel, wat ik ervaar, is dat echt of speelt mijn brein een spelletje met mij?

Ik kan zover het nu lijkt kiezen uit medicatie en coginitieve gedragstherapie. Ik denk dat ik voor het laatst ga.

Ik heb last van die tweelingzielen, omdat het bij mij is over gaan slaan op een griezelige manier en het is intens. Mijn tweelingziel heeft me ook beledigd. Alles, of het nu mijn fantasie is of echt is mystiek en raar. Daarnaast speelt dit al 6 jaar, maar ik kwam vorig jaar er pas achter wat een tweelingziel is en dat die jongen dat kan zijn. Daarnaast mag mijn tweelingziel me niet. Het is wel een van de stoerdere jongens en om daar gezeik mee te hebben is echt niet leuk.

Veel mensen weten niet wat tweelingzielen zijn en hebben er ook geen last van. Ik ben al bang aangelegd, en angsig voor allerlei dingen. Laat staan dit.

Ik had op youtube ervaringen met tweelingzielen gevonden, toen ik er nog op mocht kijken. Het komt allemaal een beetje overeen met mij: knappe vage jongen, met unniversele signalen en tweelingzielen die het slachtoffer(diegene die met tweelingzielen te maken krijgt) beledigen. Alsof die tweelingzielen ons willen lokken en ons willen betoveren.

Ik had het met een vriendin van mij over mijn tweelingziel, omdat ik het opvallend vond dat ik zoveel aan hem dacht. Ze dacht dat hij misschien mijn soulmate is. Ik ging interneten over de betekenis en ervan en hoe je ze herkent. Zo kwam ik ook op tweelingziel en tweelingvlam terecht.

Van kwaad tot erger is het wel. Het is zo erg en genant. Een paar dingen: Ik denk dat mijn hele leven al om tweelingzielen draaid en al unniversele signalen had op de basisschool.

Ik denk dat ik unniversele signalen zie in liedjes maar ook tekenfiguren. Ik en mijn tweelingziel zijn in afgebeeld en verwerkt in animes en een disney film.

Ik denk dat mijn tweelingziel maatjes heeft die hem meehelpen in die tweelingziel connectie, tegen mij, of voor mij. Sommige van die maatjes heeft hij uiteraad in zijn macht of "betoverd"

Ik ben al verrast dat ik hiermee nog op het forum mag. Voor de monarators: Als er te enge dingen in staan, hoeven jullie hem niet te plaatsen. Plaats maar een bericht onder mijn topic met dat er te enge dingen in staan. Dan schrijf ik hem opnieuw en laat ik de heftigste dingen weg.

Ik vond de kerstdagen heel leuk. Ik hoop hetzelfde bij jou. Dankjewel! Ook voor jou Fijne jaarwisseling

Dag meisje, Ik schrik nog al van wat jij vertelt in je laatste post. Eerder schreef ik dat ik niet zo'n voorstander ben van medicijnen bij psychische problemen, maar zoals het nu met jou gaat denk ik dat het voorlopig toch de beste oplossing is. Wat ik zie is dat het met jou van kwaad tot erger gaat. Dat moet gestopt worden!
Jouw moeder is ook tegen die medicijnen, maar die is overal tegen, dus daar moet jij je niet te veel van aantrekken. Ze is erg beschermend naar jou en dat begrijp ik wel, maar soms moet je loslaten en dingen overlaten aan mensen die er verstand van hebben. Dat moest jij nu ook maar doen.

Je zit erg met dat geadopteerd zijn en dat is wel te begrijpen. Je hebt echte ouders maar die konden of wilden niet voor je zorgen en dus ben je geadopteerd. Waarom ze dat gedaan hebben weet ik natuurlijk niet, maar wat ik wel weet is dat het hebben van een zoon heel belangrijk is voor Chinezen. Er was die tijd van de 1 kind politiek en dan had je pech als je een meisje kreeg. Dat werd op de een of andere manier weggewerkt. Vandaar dat er zoveel Chinese mannen rondlopen die geen vrouw kunnen vinden.
Dat had dus helemaal niets te doen met hoe jij was, je was een meisje en dus minder gewenst.

Dat je neurodivergentie dingen moeilijker maakt kan ik wel geloven, maar er zijn zoveel mensen met autistische kenmerken die een vrij normaal leven leiden. Ze hebben soms wat typische trekjes en kunnen soms wat ongewoon reageren, maar dat is het wel. In veel gevallen zijn het gewaardeerde medewerkers omdat ze bepaalde kwaliteiten hebben zoals nauwkeurigheid. concentratievermogen en betrouwbaarheid. Soms maakt het je leven wat moeilijker, soms ben je beter in sommige dingen dan anderen.

Je behandelaars denken dat jij een psychose hebt en als ik zo lees wat jij allemaal schrijft dan geloof ik dat ook wel. Je leeft in een wereld vol bedreigende entiteiten die volgens mij alleen in jouw verbeelding bestaan. Je bent zo lang bezig geweest met dat tweelingzielengedoe en die bovennatuurlijke invloeden die jou bedreigen dat het het voor jou realiteit is geworden.
Vraag jij je nooit eens af waarom jij zoveel last hebt van die tweelingzielen en de rest en waarom anderen daar helemaal geen last van hebben? Dat ze helemaal niet weten wat tweelingzielen zijn en een gewoon leven hebben met vriendschappen en liefdes?
Wat maakt jou zo speciaal? Dat je Chinees bent? Er zijn meer dan een miljard Chinezen. Dat je geadopteerd bent? Er zijn honderdduizenden die geadopteerd zijn en een gewoon leven leiden.
Er is iets in jouw leven dat alles heeft geinitieerd. Iedereen kan iets levensveranderends overkomen maar er moet een aanleiding zijn, zoals een zaad alleen maar ontkiemt als je er water bij brengt. Meestal was een traumatische gebeurtenis dan de aanleiding. Soms een gevoel van een leegte die gevuld moest worden die een obsessie werd.
Hoe is dat allemaal begonnen met die tweelingzielen? Wat of wie heeft jou op dat idee gebracht, het zaad van die nare gedachten laten ontkiemen?

Ik begrijp dat wat ik zeg geen invloed heeft op jouw overtuigingen. Wat ik in ieder geval hoop is dat jij de adviezen opvolgt van je behandelaars. Die weten waar jij mee te maken hebt en hoe ze er misschien iets aan kunnen doen om jou het leven wat makkelijker te maken. Geef ze vertrouwen en geef ze de kans!

Het jaar is bijna voorbij. Ik hoop dat er deze tijd toch ook wat gezelligheid is in jouw leven en dat het komende jaar een beter jaar gaat worden!

Hoi, mijn moeder is niet zo van medicatie, en ik ook niet. Daar denk ik nog over na.

Het spirituele ding wordt er nog niet minder eng op. Ik denk nu dat ik 2 tweelingzielen heb die spirituele krachten hebben. Jongen en meisje. Ik hoorde mijn tweelingziel janken via buitenaardse signalen en het klonk als vrouwelijk gehuil. Alsof er een jongen een meisje mij bezeten, of dat er een meisjesziel in mijn tweelingziel zit.

Het is vreselijk, echt waar!!!! Ik ben ook nog Chinees geadopteerd. Chinees geadopteerd met een tweelingziel die me haat. Omdat ik me nu aan van alles een betekenis geef denk ik dat ik ben geadopteerd om mijn tweelingziel te ontmoetten. Tweelingziel die me haat en me dood wil. De adoptie maakt het extra erg. Dan voel je je zo in de steek gelaten. Ik heb die hele jongen nog nooit gesproken, maar alsnog voel ik me oprecht in de steek gelaten en laten zitten door mijn "tweelingziel".

Met mijn neurodivergentie kan ik hier echt niet meer tegen. Ik heb duidelijkheid nodig. Zowel voor de adoptie als dat tweelingzielgebeurtenis.

Het is nu een opstapeling van dingen en problemen echt. Ik ben bang voor meer spirituele gebeurtenissen in de toekomst.

Ik moet mijn tranen niet opkroppen bij mijn werk van het janken. Er komt zo'n prop te boven. Ik voel me zo minderwaardig nu.

Ik kon energetisch aanvoelen dat hij me dood wou hebben en dat hij me wou neersteken. Alsof ik in zijn hoofd kan kijken. Alleen er was geen reden voor. Ik kon de reden niet inzien. Zoiets raars voelde ik eerder nooit. Hij stuurde me een soort meme met mij de dood toewensen via instagram. Die had hij snel weer verwijderd, dus ik kan hem niet meer laten zien aan anderen.

Je tweelingzielenconnectie is een intensieve karmistische relatie, dus ik wordt ook nog beschuldigd met van alles. Mij het gevoel geven dat ik allerlei legubere dingen deed vroeger.

Echt waar, de haat en nijd tussen mij en die tweelingziel is zo groot geworden, dat je het geeneens meer tweelingzielen kunt noemen. De stress van alles hier moet niet gezond zijn. Ik ben bang, als dit niet wordt opgeslost dat ik een permanente depressie zal gaan krijgen. Als het uberhaupt wordt opgelost heb ik onzekerheid voor een permanente depressie van de nare gebeurtenissen sowieso. Een soort PDS(Persisterende Depressieve Stoornis) maar dan met zwaardere sombere stemmingen.

Ook ben ik bang dat mijn tweelingziel zelf dat heeft, omdat hij aan mij vast zit.

Ik heb ooit een keer gedichtjes over mijn tweelingziel allemaal bij het oud papier gegooid. Haha

Dag meisje, Je psychiater vindt dat jij obsessief bezig bent en teveel focust op bepaalde dingen. Tweelingzielen en die nare jongen neem ik aan. Nu wil hij jou dus medicijnen geven om je wat te kalmeren. Persoonlijk ben ik daar niet zo voor, maar misschien is dat voor nu de enige weg.

Het probleem zijn al die dingen die jij jezelf in je hoofd gehaald hebt in de jaren die je daar al mee bezig bent. In computers heb je vluchtige geheugens en vaste geheugens. De vluchtige geheugens verliezen hun informatie als je de computer uitzet, maar de vaste geheugens houden het vast. Zo is het ook in jouw hoofd, wat jij allemaal geloofd van die tweelingzielen en hoe die jongen jou tegenwerkt zit vast in je hoofd geprogrammeerd. Er is iets fysiek verandert. Dat weg te krijgen is heel moeilijk, bijna onmogelijk. Er moet iets voor in de plaats komen dat het ontkracht, vandaar dat ik je verwees naar die evangelische gemeenschappen.
Je zou wat jou kwelt demonen kunnen noemen. In de Bijbel staat een verhaal over Jezus die demonen uit het hoofd van iemand verjoeg en ze in een kudde Varkens dreef die vervolgens in zee sprongen. Weg waren de demonen.

Het punt is dat wat voor jou heel echt is voor een ander volledig ongeloofwaardig is. Zoals ik al eerder heb gezegd, dingen hebben alleen macht als je er in gelooft. Jij gelooft heel erg in die tweelingzielen en wat (je denkt dat) die jongen doet, dus heeft het macht over jou en maakt het je bang. Niemand kan het uit je hoofd praten omdat het zo vast in je hoofd zit.
In dat wicca boek waar ik het eerder over had las ik een ritueel om toverspreuken te ontkrachten:

[i]Voor het geval dat je denkt dat iemand je met een toverspreuk tegenwerkt.

Plaats een grote zwarte kaars in een ketel (of een grote zwarte kom). De kaars moet groot genoeg zijn om twee tot vier of vijf centimeter boven de rand uit te steken. Bevestig de kaars aan de bodem van de ketel met warme bijenwas of kaarsdruppels van een andere zwarte kaars zodat de kaars stevig staat. Vul de ketel tot de rand toe met vers water zonder de lont nat te maken. Als het goed is, steekt de kaars enkele centimeters boven het water uit. Adem diep, mediteer en maak je geest helder. Steek dan de kaars aan. Zit stil en contemplatief voor de kaars en visualiseer hoe de kracht met de kaarsvlam groeit (inderdaad, de kracht is tegen je). Op een gegeven moment zal de kaarsvlam sputteren en uiteindelijk uitdoven door het contact met het water. Op het moment dat de vlam dooft, is de spreuk tenietgedaan.

Zie in je visualisatie hoe de spreuk ontploft tot stof en onschadelijk wordt.

Schenk het water in een gat in de grond of in een meer of rivier. Begraaf de kaars. Klaar.[/i]

Wat je doet is een gedachte, een geloof, materialiseren in een symbool en dat dan vernietigen. Soms laten ze kinderen die iets traumatisch hebben meegemaakt daar een tekening van maken. Die tekening wordt dan in een ritueel verbrand en dat verlicht het trauma.
Jij zou een afbeelding van die jongen kunnen verbranden met de vlam van die kaars bijvoorbeeld.

Het gaat er allemaal om dat jij gelooft en de vijand van het geloven is rationaliteit. Rationaliteit begint met twijfel. Is het echt waar? Kan het wel waar zijn? Dan ga je denken en zo bevrijd jij jezelf van je demonen.
Het punt is, jij weigert te twijfelen en rationeel te denken.
Bijvoorbeeld, die jongen wil jou dood zeg je. Waarom denk jij dat, hoe weet jij dat, waarom wil hij dat, en wat doet hij om dat te bereiken?

Laat het los! Bevrijd jezelf!

Hoi jongen 23,

Ik weet niet hoor maar die jongen wenst mij de dood toe. Hallo zeg... Zo boeit het mij zeker wel dat hij zo raar is.

Ik haat hem ook zo omdat hij heel flauw ging doen tegen mij. Ik ben vandaag weer bij die psychiatrie geweest, en eerlijk waar. Die man wist niet zo goed wat er gedaan moest worden.

Hij had het over medicijnen. Medicijnen om teveel focussen en obsessief bezig zijn met bepaalde dingen te verminderen. Daar mocht ik zelf nog even over nadenken.

Ik krijg eerst nog meerdere gesprekken om te kijken wat we moeten doen.
Ik kan qua geloof me misschien in het Christendom verdiepen. Mensen geloven dat je dan uit de ban van de tweelingziel komt.

Dag Meisje, Waarom maak jij jezelf het leven toch zo moeilijk? Wat ik mij nu steeds afvraag is wat die jongen nu echt gedaan heeft waardoor jij zoveel haat naar hem hebt. Is het omdat jij je tot hem aangetrokken voelde omdat jij hem als tweelingziel zag en hij jou belachelijk maakte of afwees? Of zag jij en interpreteerde jij dingen van hem vanuit een gevoel?
Hoe het ook is, het is geweest. Die jongen zie jij niet meer en waarschijnlijk interesseer jij hem helemaal niet meer. Zijn leven is verder gegaan, jouw leven blijft stil staan, bij hem. Nog steeds domineert hij jouw leven terwijl hij feitelijk geen fysieke rol in jouw leven meer speelt. Alleen in jouw hoofd zit hij nog. Wat kan het jou schelen dat hij zo raar is? Daar heb je nu toch geen last meer van? Hij is weg uit jouw leven!

Er zijn heel wat mensen die last hebben van demonen die ze maar niet kwijt kunnen raken. Die tweelingzielen zijn jouw demonen. Je zou het idee van mensen die voorbestemd zijn elkaars leven te delen en elkaar dan ontmoeten als iets moois kunnen zien. Jij maakt er iets heel naars en bedreigends van en daardoor jezelf ongelukkig.

De VRT zendt een serie uit, 'De jaren 00 voor tieners'. De presentator, Steven van Herreweghe. bespreekt met een aantal jongeren de gebeurtenissen die in een bepaald jaar tussen 2000 en 2010 zijn gebeurd. Hij doet dat heel leuk. Elke donderdag 20:55 op VRT1, en meerdere herhalingen in de week. Morgen vrijdag 16:10 bijvoorbeeld.

Een van die jongeren is Ricardo, die oorspronkelijk afkomstig is uit Colombia. Het is een hele positieve jongen die er ook nog heel aantrekkelijk uitziet.
Hij is lid van een evangelische geloofsgemeenschap die voor hem de basis is van zijn leven. De leden hebben een hele sterke band met elkaar en beleven hun geloof gezamenlijk en heel positief.
Een voorbeeld is de Pinkstergemeente. In verschillende landen zoals in Zuid-Amerika zijn die charismatische evangelische geloofsgemeenschappen heel populair. Veel mensen die worstelen met hun leven vinden daar een soort van tehuis waar ze rust, zekerheid, geborgenheid en liefde vinden.

Jij hebt de neiging om in dingen te geloven en jouw leven daar helemaal door te laten beheersen. Nare dingen helaas. Ik vroeg mij af of zo'n geloofsgemeenschap niets voor jou kan zijn. Dan kan je dat geloof in magie en bovennatuurlijke zaken inruilen voor iets wat veel positiever is. Je wordt opgenomen in een familie. Het geloof kan je helpen om van je demonen af te komen.
Voor de goede orde, ik geloof niet in die dingen en heb geen evangelische gemeente nodig voor mijn gemoedsrust, maar jij misschien wel. Kies wel de juiste, geen Jehova Getuigen en geen Scientology! Dat zijn sekten die je helemaal opvreten. Een nieuwe gevangenis.

Voor de rest, je demonen kwijt zien te raken dat is echt iets dat jij zelf moet doen. Gewoon door jezelf rationeel dingen af te vragen. Met de hulp van je behandelaars. Voorlopig heb je dat echt nodig.

Kinderen kan je van alles wijsmaken, zoals Sinterklaas en de kerstman, maar de meesten gaan nadenken als ze ouder en wijzer worden en begrijpen dan dat het niet echt kan zijn. Jammer genoeg ben jij zo ver nog niet met dat tweelingzielen idee, vooral die negatieve kant er van.

Ik hoop echt dat jij toch geleidelijk aan wat afstand kan nemen van wat jou het leven zo moeilijk maakt. Het leven kan zo leuk zijn als je jong bent! Er ligt nog zoveel op je te wachten!

Hey jongen 23,

Ik heb geen contact meer met hem, maar ik irriteer me dodelijk aan hem. Elke dag denk ik eraan en ik wordt helemaal raar van mijn irritatie. Fysiek zie ik hem niet meer nee, maar er zijn zoveel dingen gebeurd met hem, waar ik hem wel mee moet aanspreken. Ik voel nog wel lichamelijke tingles aan mijn huid. Dat is een gave die tweelingzielen bij je kunnen doen. Het is dodelijk irritant en ik krijg ze op de raarste plekken op mijn lichaam. Alleen twijfel ik of die jongen dat echt doet.
Misschien is het alleen wel onze ziel.

Tweelingzielen kunnen van de andere kant heel naar zijn. Tweelingzielen hebben verschillende soorten.

Nou, als de psychiatrie nu al zegt, we gaan je ermee om laten gaan, in plaats van mij erin te laten slagen niet meer in tweelingzielen te geloven, dan heb ik het einde bereikt. Psychiatrie is het hoogste, en sterkste hulpmiddel van psychische stoornissen. Ik denk dat mij er mee om laten gaan nu ook het beste hulpmiddel is. Door dat rotjoch heb ik nu lichamelijke onderzoeken en moet ik bloed prikken.

Als het hun niet gaat lukken mij niet meer in tweelingzielen te laten geloven weet ik het ook niet meer.

Raarder dan dit kan niet. Ik kan me haast niet voorstellen dat er iemand is die raarder is dan hem. Dat merk je wel als je mij bent. Dat joch is een en al vergaard en idioot. Ik denk dat dat joch verliefd is op zichzelf. Echt... als hij zich aangetrokken voelt tot zichzelf vind ik hem aantrekkelijk, omdat we een zijn. Ik HAAT hem tot diep in mijn ziel.

Niet alleen hij, maar ik denk dat ik meerdere tweelingzielen/soulmates heb. Dat is heel creepy en griezelig.

Dag meisje, Er is iets wat ik niet helemaal begrijp. In een paar berichten van jou eerder lees ik dit:"Ik durf geen gesprek met hem te starten. Ik heb geen contactgegevens van hem en zie hem niet meer. Hoe dan? Als ik een goed gesprek met hem ga hebben moet ik oprecht even tot 10 tellen, voordat ik hem de huid vol ga schelden, want ik ben zo boos".

Dat is dus wat jij zelf geschreven hebt. Als ik jouw laatste bericht van vandaag lees dan lijkt het er op dat hij nog steeds in je leven is. Je praat over hem alsof je nog regelmatig contact met hem hebt.
Is dat iets wat jij voelt in je hoofd of ergens anders in je lichaam of zie je hem ook daadwerkelijk?

Als ik zoek op tweelingzielen dan lees ik dingen als verbondenheid, spirituele groei, onmiddellijke herkenning, liefde, allemaal mooie dingen. Zoals jij er over praat is die jongen die jij als tweelingziel ziet alleen maar een kwelgeest die er op uit is om jou bang te maken en pijn te doen. Hoe kan jij dan denken dat hij jouw tweelingziel is?

Als jouw hulpverleners dat tweelingziel idee niet uit je hoofd kunnen praten dan kan ik dat natuurlijk ook niet. Probeer maar eens een serieuze gelovige, in welke almachtige die ook geloofd, maar eens er van te overtuigen dat zijn almachtige niet bestaat. Dat gaat je niet lukken.
Jij bent er ook stellig van overtuigt dat al die dingen waar jij in geloofd en die jij ervaart echt zijn.
Die jongen zie jij in werkelijkheid niet meer, als het klopt wat jij eerder zei, maar toch is hij nog zo in jouw leven aanwezig. Je noemt hem een sadist, een masochist, een narcist, maar voor mij komt hij meer over als iemand die de weg kwijt is.
Of hij jou met woorden of met gedrag daadwerkelijk gepest heeft, en dat anderen dat opgemerkt hebben, dat weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat pesters dikwijls met zichzelf in de knoop zitten. Gepest worden kan je de rest van je leven blijven achtervolgen.
Je had het er eerder over dat jij weer een tweelingziel coaching wilt ondergaan. Ik hoop echt dat jij dat niet doet. Iemand die tweelingziel coach is doet dat om daar geld mee te verdienen. Het belang van die coach is dat jij blijft geloven en steeds terug komt. Het is als een drugsdealer die drugs uitdeelt. Het is slecht voor je maar dat kan ze niet schelen.

Wat je nu moet doen is jouw behandelaars de gelegenheid geven om jou te helpen. Zij hebben wel in de gaten dat ze die ideeën van jou niet uit je hoofd kunnen praten, of jou kunnen laten begrijpen dat het alleen maar ingeprente gedachten zijn en illusies. Nu gaan ze dus proberen om jou zover te krijgen dat jij er mee om kan gaan. Ik denk ook dat het voorlopig de beste weg is.
Zou het zover kunnen komen dat de macht die die jongen over jou heeft, hoewel hij dus fysiek niet meer aanwezig is in je leven, kan verminderen, misschien dat jij dan gaat beginnen te twijfelen. Om te beginnen zou jij voor jezelf je eens af moeten vragen wat nu eigenlijk een tweelingziel zou moeten zijn en of die jongen daar wel in past.

Op dit moment is het leven heel moeilijk voor jou. Voor sommige mensen is hun geloof iets dat blijdschap en geborgenheid geeft. Voor anderen is het een gevangenis waarin ze zich vrijwillig opsluiten. Wat jij allemaal gelooft is ook zo'n gevangenis en een kwelling. Ik ben blij dat jij nu in handen bent van professionele hulpverleners die jou kunnen helpen om met al die dingen die jij als bedreigingen ziet om te leren aan. Dat geeft wat licht aan de horizon.

Vertrouw op je hulpverleners, zij doen er alles aan om je te helpen. Het is ook goed dat jouw moeder nu ook weet waar jij allemaal mee loopt. Nu kunnen jullie er over praten en hoef je niet meer te verbergen. Veel sterkte met alles! Probeer kritisch te zijn naar wat je voelt en denkt. Niet alles hoeft te zijn zoals jij dat voelt. Magie is vooral illusies creëren. Als je er niet in gelooft heeft het geen kracht.

Hee J23,

Ik heb eerst een paar behandelingen waarmee ze allemaal onderzoeken gaan uitvoeren met me, lichamelijke onderzoeken bijvoorbeeld. Dan ga ik misschien echte behandelingen krijgen. Waar ik zo bang voor ben is dat deze niet werken, want ik geloof ECHT ECHT ECHT in tweelingzielen.

Ze vroeger mij of wat ik er van vind om bij de psychiatrische afdeling te zitten. Ik denk dat ik op de verkeerde plek zit, omdat ik zeker weet dat tweelingzielen bestaan.

Ze willen me eerst laten onderzoeken wat ik begreep, daarna gaan ze hulp voor me zoeken. Ik zei tegen ze dat ik er zeker in geloof, en of er misschien spirituele hulp is. Ze vonden dat geen goed idee. Ze willen kijken voor tools hoe ik er mee om kan gaan. De vraag die we hebben geconcludeerd is nu niet: Bestaat het? Maar: Hoe ga ik ermee om?
Ik hoopte niet dat hij mijn tweelingziel is. Ik denk dat omdat ik teveel toevalligheden zag. Mijn moeder voelt zich down, omdat ik zo bang en ongelukkig wordt dat ik dit allemaal geloof.

Ik heb dat hele verhaal verteld bij die psychiators. Een aantal van die dingen zijn nogal gek die ik zei. Daarna leek mijn moeder helemaal stijf en haar gezicht en ogen beginnen te trillen en ze werd een beetje rood. Mijn moeder weet nu ook dat ik denk dat die jongen magische krachten heeft waardoor het voelt alsof ik scherpe objecten in mijn armen en nek voel en dat hij aan mijn ziel kan trekken. Ik denk dat hij magische krachten heeft waardoor hij een slappe lach kan uitschakelen. Zij mag hem niet, ze wil hem niet over de vloer en ze zei dat ze hem wil verzuipen in bad. Dus om de pijn te verzachten deed ze met mij om hem te verzuipen in bad.

Ik moest helemaal huilen daar bij het ziekenhuis dat ik ruzie met hem heb en ik ben bang dat dat gaat doorstrekken tot de rest van mijn leven. Hij is een enorm gewaagd persoon. Ik zie hem ervoor aan dat hij voor alles in staat is en slechte daden die niet door de beugel kunnen. Ik voel me echt rot en wordt ook vaak kattig en boos thuis en ga schreeuwen.

Ik verafschuw hem zo erg. Uberhaupt de combinatie type jongen, samen met gedrag en houding is al een nachtmerrie.

Het waren vrouwen op echte instagramprofielen. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat dat gemaakt is met AI.
Sowieso spoort hij niet, dat hij sadistisch is lijkt me ook geen verassing, dat hij masochistisch is ook niet. En ik denk dat hij een narcist is. Dit is een dodelijke combinatie. Hij geniet dan van andermans pijn, hij geniet van zijn eigen pijn en hij heeft een vreselijke persoonlijkheidstoornis. Het is een dikke aso, en dat voelde ik op de middelbare school eigenlijk al een beetje aan. Alleen naar onderbuik gevoel luisterde ik gewoon niet.

Dag Meisje, Waarom ben jij zo bang voor dat ziekenhuis? Het is waar dat psychiatrie bedoelt is voor mensen waar serieus wat mee aan de hand is. Jij loopt met angsten en gelooft in dingen waar de meeste mensen nooit aan denken. Omdat ze er niet in geloven.
Het kenmerk van een geloof is dat het niet rationeel is. Moslims bijvoorbeeld geloven dat dit leven een illusie is en dat het echte leven pas na de dood begint. Waarom geloven ze dat? omdat ze dat van jongs af aan is ingeprent. Zulke dingen die niet gebaseerd zijn op een wetenschappelijk bewezen theorie vind je in elke geloof. Je gelooft het omdat het jou is ingeprent door mensen die jij vertrouwt, zoals je ouders. Je stelt geen vragen, je neemt het kritiekloos aan, maar het is niet rationeel.

In het ziekenhuis weten ze van jouw problemen en ze weten dat jij kwetsbaar en angstig bent. Ze gaan daar heel lief voor jou zijn zoals mensen zelden lief voor je zijn geweest. Ze gaan therapeutische gesprekken met jou voeren waarin jij alles kan vertellen waar jij mee zit, Alles!

Als jij iets leert, zin of onzin, dan verandert er iets in je hersenen. Er worden geheugensporen gevormd, verbindingen tussen je hersencellen. Hoe meer je die inprentingen krijgt hoe dieper en onuitwisbaarder die geheugensporen worden.
Wat ze dan gaan doen in je behandeling is niet zoals bij het geloof jou andere dingen inprenten, maar ze gaan jou leren rationeel naar je denkbeelden, je overtuigingen en je angsten te leren kijken. Jij gaat jezelf moeten leren bevrijden van de demonen in je hoofd. De artsen vervangen ze niet door andere denkbeelden, ze geven jou de instrumenten om dat zelf te doen. Jij moet jezelf bevrijden, de dokter kan dat niet. Misschien dat ze je medicijnen geven als je angsten te veel worden, maar dat hoeft niet.
Het is ook zo dat je niet opgesloten wordt. Je gaat er vrijwillig naar toe en je kan op elk moment zeggen dat je er geen zin in hebt en terug naar huis gaan. Opsluiten is alleen als je een gevaar voor je omgeving bent en dat ben jij niet.

Je zegt dat je misschien een intensieve tweelingziel coaching zou willen hebben. Nee, nee, nee!!! Dat is nu juist iets wat jou al die ellende bezorgd heeft!
Dat tweelingzielengeloof is dus ook een geloof, gebaseerd op een onbewezen theorie. Men gaat er van uit dat tweelingzielen voorbestemd zijn elkaar te ontmoeten en dan een onbreekbare band te vormen.
Soms als mensen elkaar ontmoeten dan ontstaat zo iets. Niet omdat het voorbestemd was maar omdat hun karakters zo zijn dat ze elkaars emoties aanvoelen en delen. Er zijn genoeg voorbeelden van mensen die elkaar al heel jong ontmoetten en hun hele leven bij elkaar bleven. Je zou kunnen geloven dat het voorbestemd was, maar wat maakt het uit? Er was liefde, liefde die bleef.
Er zijn dieren, vogels zoals Albatrossen bijvoorbeeld, die een levenslange band vormen. Ik zag eens een natuurdocumentaire over een eiland in de buurt van Australie waar albatrossen kwamen broeden. Daar verzamelen ze zich eens in het jaar terwijl ze de rest van de tijd alleen boven zee zweven.De mannetjes en de vrouwtjes ontmoeten elkaar dan weer. Een mannetje was aan de late kant, maar zijn vrouwtje zat trouw op hem te wachten en toen hij eindelijk kwam herkenden ze elkaar onmiddellijk. Tweelingzielen? Wie weet! Ooievaars hebben dat ook.

Jij had het gevoel dat die jongen jouw tweelingziel was. Waarom? Omdat jij bepaalde dingen die jij opmerkte zag als signalen die pasten in de tweelingzieltheorie? Was dat feitelijk of was dat een illusie? Een interpretatie. Wilde jij graag dat die jongen jouw tweelingziel was? Hoopte je het?
In ieder geval, die jongen zag jou niet als een tweelingziel. Misschien merkte hij jouw belangstelling op en amuseerde hem dat. Misschien irriteerde hem dat, misschien begon hij met jou te spelen omdat hem dat een soort gevoel van macht gaf. Je weet het niet.
Hij merkte jouw gevoeligheid voor bovennatuurlijke zaken op en daar maakte hij gebruik van, of misbruik. Misschien uit een soort sadisme misschien omdat hij zelf niet helemaal spoorde. Op een gegeven moment had hij er genoeg van en ontvolgde jou op Instagram. Inmiddels duurde dat alles wel jaren, verloren jaren. Je hebt heel wat in te halen!
Die op jou lijkende afbeeldingen op zijn Instagram verontrusten jou. Hoe komt hij daar aan? Wel eens van AI gehoord? Daar kan je alle afbeeldingen mee maken die je maar wilt. Met Instagram kan je niet zoeken, maar je kan er wel afbeeldingen op plaatsen die je elders gevonden hebt, of hebt laten genereren door AI.
Ik heb iemand gekend die van zichzelf vindt dat hij op Alain Delon lijkt. Om makkelijk geld te verdienen heeft hij AI nummers laten componeren en beelden van zichzelf laten genereren die hem meer op Alain Delon laten lijken. Hij heeft die op een website gezet en die nummers op Spotify. Allemaal fake! Hij kan helemaal niet zingen en muziek interesseerde hem nooit erg veel. Met AI kan alles! Ook beelden maken die op jou lijken.

Dat gedoe met die jongen daar zit iets obsessiefs in. Je kan het maar niet loslaten hoewel jullie nooit een relatie hebben gehad en jullie elkaar bovendien niet meer zien. Dat kan te maken hebben met jouw autisme, dat kan zich op allerlei manieren uiten. Obsessief gedrag is daar een voorbeeld van.

Je zegt dat je niet meer in die tweelingzielzooi gelooft en dat is goed. Alleen, je kan die jongen en dat tweelingzielengeloof toch niet loslaten. Dat is heel begrijpelijk, je hebt er jaren intensief in gelooft. Mensen die opgevoed zijn met een bepaald geloof beginnen soms te twijfelen. Is het allemaal wel echt waar? God, hemel, hel, kan dat allemaal echt bestaan? Dat loslaten is een heel langdurig proces en echt helemaal los kom je er niet van. Wie christelijk is opgevoed blijft van binnen christelijk, al geloof je niet meer in God. Heel wat priesters en dominees geloven zelf niet meer in God maar ze geloven wel in de ideologie van het christendom.
Zo zal het ook met jou gaan. Bij je behandeling in het ziekenhuis gaan ze jou leren rationeel te kijken naar wat er allemaal in je hoofd rondspookt en van buitenaf ingeprent is. Geleidelijk aan verliezen die denkbeelden dan hun macht over jouw leven, zoals bij iemand die het geloof loslaat de angst voor hel en verdoemenis verdwijnt. Jij krijgt de controle terug over je leven.
Het zal lang duren en je zal nog vaak twijfelen, maar de macht die die jongen en dat bovennatuurlijke over jou had verdwijnt. Die jongen vergeet je niet, maar je kan hem misschien vergeven. Dan ben je verlost.
Misschien kom je een keer een hele leuke jongen tegen waar jij verliefd op wordt en hij op jou. Als je hem als een tweelingziel wilt zien, dan is dat prima. Als je maar niet gelooft dat jullie door bovennatuurlijke machten voorbestemd waren elkaar te ontmoeten, want bovennatuurlijke machten bestaan niet. Het is gewoon toeval. Jij kiest een weg in het leven en wat je daar ontmoet is vaak gewoon toeval.

Wees niet bang voor dat ziekenhuis en de behandeling, integendeel, kijk er naar uit!

Hoi,

Ik zit enorm tegen het ziekenhuis aan te hikken. Ik vind het vreselijk dat ik daar heen moet en ik ben bang voor opnames. Een van de ergste dingen is dat ik zo erg geloof in tweelingzielen dat ik denk dat ik op de verkeerde plek zit en dat ik beter een intensieve tweelingzielencoaching kan krijgen.
De psychiatrie is de meest intensieve psychische hulp, ik ben bang dat het niet helpt en wat dan?? Ik wil echt niet heen.
Omdat ik echt geloof dat hij een tweelingziel is denk ik ook nogsteeds dat mijn gevoelens niet uit mij kwamen. Ik heb hele aparte dingen van hem gezien en meegemaakt. Er is iets raars met die jongen. Die wachttijden zijn oprecht niet te doen, dus die maanden met dat rotgevoel ook niet.

Ik kan er ook helemaal niet overheen komen, over hem niet en over die tweelingziel niet. Ik ben niet verliefd op hem, maar alsnog kan ik dit hele gebeuren geen plek geven. Dit is voor mij niet echt een laat maar geval, omdat dit wel echt een ding is. Ik heb er echt ruzie mee, echt vervelend, hij haat mij en ik haat hem. Straks komt het niet meer goed. Sommige dingen die hij deed zijn onvergeefbaar. Ik wil geen tienerruzie dat eindigt tot vijandschap in het hele leven lang.

Ik wil me excuseren voor jou, omdat het zo lastig is om mij rationeel te laten denken. Ik voel voel me aardig neerslachtig, ik heb ook minder eetlust en begin steeds meer dingen te haten.

Die foto's van die vrouwen waren op instagram. Daar kun je niet zoeken op thermen zoals 'jonge Chinese vrouw'.

Hij heeft ook nooit foto's van me gemaakt zover ik weet. Wat ik bedoelde is dat die sexy vrouwen van instagram uiterlijke kenmerken van mij hebben, die heel specefiek zijn zoals lichaamstype, moedervlek.

Hoe kom je in hemelsnaam aan foto's met vrouwen die dezelfde lichaamstype, make up type als mij hebben?

Ik volg hem niet meer op instagram, want hij heeft me midden in de nacht ontvolgt. Dat voelde ik aan en dat gebeurde. Heel eng.

Ik trapte in wat de tweelingzieleninformatie zei. Daarom dacht ik dat hij misschien bij me zou passen of in de toekomst bij me zou gaan passen. Ik weet nu wel zeker, dat dat niet zo is.

Ik ben er echt bang voor dat manifesteren, dus ik vind dat ontzettend grappig...haha. Maar ja, je hebt gelijk. Het is heel sneu om dat soort dingen te roepen😅

Dag M21, Ik ben blij dat het er nu eindelijk van gaat komen dat je echt professionele hulp gaat krijgen. De dingen waar jij al zo lang mee bezig bent zitten heel diep ingesleten en die raak je niet zomaar kwijt. Niet vanzelf.
Wat ze zullen gaan proberen is jou te leren rationeel naar wat je allemaal denkt, gelooft en voelt te kijken. Daar zijn die methoden voor die ik eerder genoemd heb.
Heel fijn dat je moeder er nu eindelijk ook achter staat. Zij zal ook wel zien dat het zo als het nu is niet verder kan.

Je bent heel erg boos op die jongen waar je zo'n moeizame relatie mee hebt. Wat ik met relatie bedoel is dat jullie elkaar kennen en dat er een soort van interactie is/was.
Als iemand verliefd wordt op een ander dan kan dat tot allerlei emoties en gedrag leiden. Positieve en negatieve. Jij zag hem als een tweelingziel, maar dat was voor jou misschien een soort van verklaring voor je sterke gevoelens naar hem. Kan jij je niet voorstellen dat jij gewoon een crush had op die jongen zoals iedereen zich aangetrokken kan voelen tot iemand?

Hoe die interactie tussen jullie was toen jullie elkaar nog wel regelmatig zagen weet ik natuurlijk niet, maar op een of andere manier was hij door jou geintrigeerd. Verliefd misschien. Hij ging op zoek naar afbeeldingen van vrouwen die op jou leken. Dat is echt niet zo moeilijk hoor. Je gaat naar Google en typt in: 'Jonge Chinese vrouw, of meisje' en dan klik je op afbeeldingen. Daar is niets magisch aan.
Jij vraagt je af hoe hij aan foto's kwam van jou. Digitale foto's zijn makkelijk te verspreiden. Daar zijn allerlei verklaringen voor te bedenken.
Het lijkt op een obsessie met jou, die foto's, daarom denk ik dat hij verliefd was.
Je ziet hem niet meer, maar volg je hem nog wel op Instagram? Is wat jij daar ziet en leest wat het bloed onder je nagels vandaan haalt? Kijk dan niet meer!

Je kan je druk blijven maken over al die zaken, maar je ziet hem niet langer, dus je kan het ook achter je laten. Je zag hem als een tweelingziel, jullie hoorden bij elkaar dacht je, maar hoe zie je dat nu? Mensen willen graag dingen geloven, maar soms blijken het illusies.

Dat hij zo lelijk deed wat jou zo boos maakte kan ook een reactie zijn op het zich afgewezen voelen. Dan kan die obsessie met jou omslaan naar boosheid omdat jij hem negeerde of niet reageerde zoals hij wilde.
Dat gedoe van hem met die magische zaken kan je zien als een poging om macht over jou te krijgen die hij niet op een normale manier kon krijgen.
Het maakte jou angstig, maar je had er ook om kunnen lachen. In feite is het pathetisch, een beetje zielig.

In mijn reactie heb ik geprobeerd om jou de dingen eens van een andere kant te laten bekijken. Dat is moeilijk omdat jij zo vast zit in dat geloof in het bovennatuurlijke. Geloof is niet rationeel en daar kan je dan ook heel moeilijk over discussieren. Bovendien weet ik ook niet alles wat er speelt in die relatie tussen jou en die jongen. Het is wel duidelijk dat je niet onverschillig tegenover hem staat want je kan hem niet loslaten en hij jou blijkbaar ook niet.
Ik hoop dat je straks die behandeling krijgt en dat het je helpt om wat steviger in het leven te staan zonder al die angsten. Ik wens je maar het allerbeste en wat meer vrijheid in je hoofd zonder al die demonen uit het verleden.

J23 ik heb volgende week een intakegesprek bij de psychose en psychiatrie afdeling van het ziekenhuis. Mijn moeder geeft toestemming. En het gaat echt slecht.

Die jongen haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik ben heel boos. Hij verdraaid ook nog eens verhalen zodat hij mensen met zich meekrijgt.

Ik raak in de war van die vrouwen op instagram. Hoe kan hij in hemelsnaam vrouwen vinden die dezelfde uiterlijke kenmerken hebben als mij en hetzelfde lichaamstype. Ik heb niet een standaard lichaamstype. Hetzelfde geld voor mijn type foto's. Dit waren geen standaard foto edits die ik maakte. Hoe komt hij daaraan??

Jij denkt dat hij ze volgde omdat hij verliefd op me was, maar ik denk dat hij deze vrouwen kan vinden met behulp van spirituele magische gaven. Dat klinkt heel gek van mij😅. Ik denk dat die vrouwen me unniverse singalen geven.

Als die jongen verliefd op mij was waarom roept hij dat hij het niet meent. Hij zei de hele tijd negatieve dingen over mij.

Ik durf geen gesprek met hem te starten. Ik heb geen contactgegevens van hem en zie hem niet meer. Hoe dan? Als ik een goed gesprek met hem ga hebben moet ik oprecht even tot 10 tellen, voordat ik hem de huid vol ga schelden, want ik ben zo boos.

Die boeken moeten je maar net in de smaak vallen. Het is ook niet zo mijn ding.

Laat mij lachen met de intelligentie. Die jongen vind mij dom. Ik zie het Chinees zijn niet als een handicap. Ik vind het geen probleem dat mijn wortels daar liggen en ik ben er eigenlijk best blij mee en trots op. De Chinese cultuur vind ik mooi. Ik heb last van de adoptie en weet niks van mijn achtergrond en roots. Voor mij mist er een stuk duidelijkheid en dat vind ik vervelend, met het racisme.

Ik vertel dit tegen hulpverleners, die zeggen ook: zoek professionele hulp. Ze proberen wel te helpen maar het lukt hen ook niet meer.

Ik wil je bedanken voor het boek. Het verhaal is erg interessant. Ik ga hem even googelen.

Dag M21, Het is jammer dat jij je zo bang hebt laten maken voor dat ziekenhuis. Wat ze daar doen is jou onderzoeken om een diagnose te stellen van wat de oorzaak is van jouw problemen. Het volgende is dan een behandeling. Zowel dat onderzoek en de behandeling bestaan uit gesprekken.
Die behandelingen kunnen zijn: Psychotherapie, Cognitieve gedragstherapie (CGT) en Acceptance and Commitment Therapy (ACT). Daarnaast kunnen ze je medicijnen geven om je angsten te onderdrukken.
Je moeder wil het niet, maar daar zou jij je eens niets van aan moeten trekken. Misschien dat je daar nu via een omweg toch terecht komt. In mijn ogen gaat het op dit moment helemaal de verkeerde kant uit met jou. Als ik dat zie dan ziet een professioneel dat zeker.

Als je praat over psychose dan gaat het om niet op de werkelijkheid gebaseerde angsten en overtuigingen. Je ziet en voelt allerlei dingen die voor een deel horen bij een fantasiewereld en die jij jezelf aanpraat of inbeeldt. Je ziet overeenkomsten die voor een ander gewoon toevalligheden zijn maar voor jou een bedoeling of een speciale betekenis hebben.
Die jongen waar je het over hebt zit ook niet helemaal goed in zijn vel. Als ik zo lees wat hij deed, afbeeldingen zoeken van vrouwen die op jou lijken, dan lijkt het er op dat hij stiekem verliefd op jou was maar dat niet naar jou toe durfde te uiten. Net als jij is hij min of meer de weg kwijtgeraakt.
Op de tienerleeftijd wordt je heel vaak verliefd en heel vaak verandert dat weer. Je gaat dan rare dingen doen. Dat is niet iets waar jij of anderen zich voor hoeven te schamen, het hoort bij de leeftijd. Verliefdheid doet rare dingen met een mens. Het probleem is dat het bij jou allemaal veel harder is aangekomen dan bij de meesten.
Die jongen lijkt mij, als ik het zo lees, een hele gevoelige jongen. Misschien zouden jullie best met elkaar op kunnen schieten als je eens een goed gesprek met hem zou hebben. Probeer hem te zien als een jongen die jij aantrekkelijk vond en waar je gevoelens voor kreeg. En hij misschien ook wel voor jou. Ga weg van die hyperfocus en die tweelingzielgedachte. Het is gewoon een jongen die er misschien wel leuk uitziet en blijkbaar wat in de knoop zit met zijn gevoelens, net als jij. Die hekserij van hem is een vlucht voor de realiteit. Jij en hij moeten allebei terug naar de het echte leven.

Vanwege dat witchcraft gedoe heb ik eens gekeken in mijn boekenverzameling die ik zo geleidelijk via Usenet verzameld heb. Er bleken 180 boeken bij te zijn over witchcraft. Allemaal in het Engels, maar ik heb ook een boek van Scott Cunninham in het Nederlands. 'Het Wicca Handboek'. Hij beschrijft wat dat wicca inhoudt en hoe je zelf wicca kan worden. Hij beschrijft het als een soort van natuurgeloof met een god en een godin. Hij vertelt ook wat magie is en wat je er mee kan. Bijvoorbeeld hoe je door magie aan geld kan komen als je je telefoonrekening niet kan betalen. Wel handig natuurlijk, maar ik geloof er niets van. Voor hem is bijvoorbeeld magnetisme magisch en het Avondmaal in de katholieke kerk ook een vorm van magie -> Brood dat in het lichaam van Christus verandert en wijn in bloed.
Ik ben het gaan lezen, maar het spreekt mij niet echt aan. Het zijn van die dingen waar je in moet geloven, anders bestaat het niet. (En heb je er geen last van).

Jij hebt een Chinese achtergrond. Ik vraag mij af in hoeverre dat iets voor jou betekent. Het lijkt dat jij het meer als een handicap ziet dan als iets dat voor jou waarde heeft, jou speciaal maakt. Chinezen, Japanners en Koreanen zijn de intelligentste volkeren op aarde. De Chinezen hebben een eeuwenoude cultuur en hadden al een indrukwekkende beschaving toen Europeanen nog barbaren waren. Je zou er trots op kunnen zijn dat jij daar vandaan komt.
Ik denk dat het goed zou zijn als jij je Chinees zijn omarmt en je wat meer verdiept in de Chinese cultuur. Robert van Gulik heeft een serie spannende boeken geschreven over Rechter Tie. Dat zijn heel interessante boeken die inzicht geven in die Chinese cultuur van vroeger.
Je zou ook bijvoorbeeld kunnen zien of Bonsai boompjes kweken iets voor jou is, heel ontspannend, zen als het ware, of Chinese schilderkunst, actief of passief. Er zijn ook boeken over opgroeien in China van Chinese auteurs m/v. Coming of Age boeken. Op de website van 'judithinchina' vind je wat aanbevelingen van haar en nog veel meer over China.
Het is goed voor je zelfbewustzijn en je gevoel van eigenwaarde als jij je Chinese achtergrond wat meer omarmt en je verdiept in de Chinese cultuur. Het gaat om wie jij bent en waar je vandaan komt.

Ik hoop dat jij toch echt professionele hulp zoekt voor je problemen en niet steeds uitstelt en je moeder laat zeggen wat jij wel en wat jij niet moet doen. Het gaat echt helemaal niet goed.
Wat jij hier en eerder verteld hebt, vertel jij dat ook allemaal tegen je hulpverleners? Dus ook dat van die tweelingzielen en die angsten voor bovennatuurlijke krachten? Dat zou je echt moeten doen, alles moeten ze weten, anders kunnen ze je niet helpen.

Ik wens je het beste, en bedenk, het meeste waar jij zo bang voor bent zit alleen maar in jouw hoofd.

Nog even een aanvulling op mijn bericht: Ik had een boek gelezen over het leven van een Chinees meisje dat opgroeit tijdens de Culturele Revolutie. Ik heb er naar gezocht, maar ik kon het zo gauw niet vinden. Nu dus wel. Het heet: 'Leve het socialisme!' en het is geschreven door Lijla Zhang. Feitelijk is het een autobiografie.

Dit is de samenvatting die Bol geeft:

"Lijla Zhang is een slim meisje in Nanjing dat droomt van een universitaire studie en een baan als journaliste. Aan die droom komt bruut een einde op de dag dat haar moeder stopt met haar werk in de plaatselijke fabriek en het voor elkaar heeft gekregen dat haar tienerdochter haar plaats mag innemen. Lijla wil niet, maar ze bezwijkt onder druk van haar familie. Een vaste baan bij de fabriek voor de rest van je leven, meer kun je je toch niet wensen?"

De titel is ironisch bedoeld. Lijja heeft heel andere ambities dan arbeidster worden in de fabriek. Het boek beschrijft haar leven vanaf haar zestiende tot voor in de twintig. Hoe ze zich omhoog werkt in de fabriek, haar eerste liefdes en hoe ze tenslotte dichter bij het waarmaken van haar droom komt.
Het is een heel aardig en inspirerend boek waarvan ik denk dat het jou wel aanspreekt. Misschien hebben ze het in de bibliotheek waar jij woont, anders kan je het kopen, het is niet duur, 11,99 bij Bol. Het heeft 365 pagina's dus je krijgt waar voor je geld.

Hey J23 Het psychiatrisch ziekenhuis was veranderd. Eerst zou ik behandeling krijgen daar, maar mijn moeder wou dat niet. Ik bedacht me later ook, omdat je misschien echt opgenomen kan worden of heftige medicijnen krijgt. Toen hebben we mij laten inschrijven bij een psychisch hulpcentrum voor autisme. Zij zouden mij net zo goed kunnen helpen en ze behandelen psychoses. Daar zat een lange wachtlijst bij. Ik stond nadat we elkaar hebben gesproken op een lange wachlijst, maar toen belde de psycholoog weer dat ik wel naar het ziekenhuis moet. De psychiatrie weet waar ik mee zit. Ze twijfelen nu of ik werkelijk wel een psychose heb. Daarom moet ik daar binnenkort toch heen, voor onderzoek. Heb ik geen psychose. Wordt ik verder geholpen bij het hulpcentrum voor autisme.

Ik hoopte ook dat ik er vanaf kwam, maar ik geloof heilig dat deze jongen aan mijn ziel kan trekken en mij tingels kan geven over mijn lichaam. Het is echt vervelend en eng. Ik moet spugen uit pure angst.

Ik volg geen opleiding meer. Ik ben een aantal jaar geleden afgestudeerd van de middelbare school, en afgelopen jaar heb ik mijn diploma van mijn opleiding gehaald.

De oorzaak van deze problemen met spiritualiteit is dat ik teveel in de verkeerde informatie heb gegraven.

J22 We zijn nooit vrienden geweest. Het zou sowieso turbelent voor mij geweest zijn dat ik, als Chinees geadopteerde nou net mijn tweelingziel zou ontmoeten op de middelbare. (J23: Door de adoptie voel ik me al anders, en niet zo fijn ). Laat staan, ook de grootste pestkop is mijn tweelingziel... Het concept tweelingziel is heel breed en sommigen geloven wel dat 1% van de bevolking een echte tweelingziel is. Daarmee bedoel ik Moet ik dat nu net zijn..

Als ik die tweelingzieleninformatie doorlas begrijp ik eruit dat je verschillende soorten tweelingzielenhebt, want de betekenis is dus heel breed. Sommigen zijn een al rozen en zonneschijn. Dat zijn gewoon 2 mensen die heel erg op elkaar lijken en een goeie band met elkaar opbouwen. Maar je hebt ook toxische tweelingzielen. Die slopen je echt. Dat zjjn of narcisten, waar hopeloze vrouwen te verliefd op zijn en denken dat dat hun tweelingziel is. Dat wordt demonisch genoemd, omdat de new age spiritualiteit die vrouwen wijs maken dat dat die narcist hun tweelingziel is, en naar gedrag vertoont, omdat hij gebroken is.

(Het hoeft niet altijd een verliefde vrouw te zijn, het kan ook andersom; man verliefd op vrouw, 2 vrouwen, mannen, vriendschap)

Er wordt ook op een andere manier geloofd dat die tweelingzielen spiritualiteit domonisch zijn, vanwege alle magische unniversele singalen die je ziet en het onaangename karakter van je tweelingziel. Je ook verliefd zijn op een onbereikbaar persoon, die niet weet dat je bestaat, trappen in de val van the new age haar tweelingzielenconcept en allemaal unniversele singalen en betekenissen aan die persoon te koppen en jezelf helemaal obsessief maken. Dit kan allemaal demonisch zijn. Snap je wat ik bedoel? De betekenis is heel breed. Er zit een demoon in je tweelingziel. Soms spreekt men van zwarte magie. Ik geloof nogsteeds in tweelingzielen en dit maakt me heel bang. Ik moet echt van dat geloof af, omdat ik nu denk dat ik niet uit mezelf "verliefd" ben geworden, maar dat deze jongen spirituele gevan bezit, en het op mij projecteerd.

Als ik kijk naar ons type personen van mij en mijn "tweelingziel" snap ik deze 'match' niet echt. Daarvan zou ik niet kunnen geloven dat hij mijn tweelingziel is.

Wij hebben weleens presentaties en bijeenkomsten op mijn opleiding gehad, die gaan over de maatschappij. Meerdere klassen moeten daarbij aanwezig zijn en soms worden er persoonlijke vragen gesteld. We hadden het, toen ik nog op die school zat over rationaliteit, spiritualiteit en the new age spiritualiteit. We hadden het ook over soulmates, want dat is daar ook een onderdeel van. Deze jongen begon toen te huilen en had bijne de hele presentatie, zitten huilen bij de leerkracht. Dat vind ik wel bijzonder.
"Mijn tweelingziel" stond toen als hij alleen was steeds naar me te kijken, toen op die opleiding en op de middelbare school ook.

Ik zie steeds, rare dingen van hem. Het zijn gewoon opvallende, bijzondere dingen J23, weet je nog dat ik had gezegd dat dat meisje vrouwen volgt die op me lijken. Deze jongen liked en volgt van die instagram modellen en knappe beroemdheden. Misschien overdrijf ik, maar deze mensen leken op mij, of ze hebben dezelfde dezelfde uiterlijke kenmerken. Ik let op details en zag het liken en volgen van dames met dezelfde type fotos als mij, hetzelfde type edit van foto's die ik plaats op instagram, hetzelfde lichaamstype, type make-up, zelfs dezelfde soort moedervlek, vingers, handen en nagelgroei.

Ik zie ook engelennummers, bij die accounts vrouwen en likes van hem. Ik had een tijdje heel vaak engelennummers gezien. Nummers die signaleren dat je verbonden staat met het unniversum, van de new age spiritualiteit.

Ik vind het allemaal heel vreemd en verwarrend.

Ik probeerde weleens hyperfocus op een ander te leggen. Ik had toen gekeken, of ik bij kenissen, jongens waar ik een beetje gevoelens voor kreeg, vrienden ook zulke gekke dingen voelde, meemaakte. en zag dat in grote gevallen dat niet zo was. Alleen bij deze jongen zie en voel ik steeds rare dingen.

Ik kan mezelf wel vergeven van dat opzoeken wie die jongen is, ik ben bang dat is nog boos is, omdat ie heel lullig doet.

Hallo M21,

Als ik 't goed begrijp ben je nooit bevriend geweest met deze jongen. Hij heeft nooit aardig tegen jou gedaan. Volgens mij valt er dan ook niet veel uit te praten. Zo'n gesprek kan zin hebben als jullie in 't verleden goed met elkaar omgingen. Maar een échte verbinding heeft tussen jullie nooit bestaan. Er valt niets te herstellen.

Hekserij werkt op basis van suggestie. Die jongen probeert jou ervan te overtuigen dat hij macht over jou kan uitoefenen. Hij kan dat niet werkelijk! Maar als hij er in slaagt tot jou door te dringen - als 't hem lukt jou te overtuigen - dan ga jij in die overtuiging mee. Jij bent gevoelig voor suggestie. Daarom is 't hem gelukt jou bang te maken. Hij heeft niet werkelijk macht over je.

Je kunt hem daarom - opnieuw! - het beste negeren. Als jij hem negeert kan hij jou niet bereiken, raken of kwetsen. Je bevestigt zo voor jezelf dat hij geen macht over jou heeft. Als je hem in een gesprek zou verwijten dat hij jou via hekserij probeert te beïnvloeden, stap je binnen zijn kader. Dan geef je toe aan de suggestie dat hekserij écht is. Maar dat is dus een krachteloze fantasie, een illusie, een verzinsel, een zeepbel.

Als je tintelingen over je huid voelt zijn dat gewoon tintelingen. Het is een reactie van je lichaam, bijv. op de kamertemperatuur. De oorzaak ligt bij je lijf of in je directe omgeving. Het wordt niet op afstand verzoorzaakt door toverij of door de sterren.

Wat je Tweelingziel betreft... er leven 8,2 miljard mensen op aarde. De kans is dus oneindig veel groter dat je Tweelingziel NIET in Nederland woont. Het zou ontzettend botte pech zijn als jouw Tweelingziel nét de grootste pestkop op je middelbare school is. Dat kan toch nóóit kloppen met 't idee van een zielsverwant?

Als je een zielsverwant ontmoet is dat iemand met wie je goed kunt opschieten, iemand die jouw interesses en opvattingen deelt, iemand die jou respecteert, iemand met wie je samen wilt zijn. Dat lijkt toch helemaal niet op jouw interactie met deze jongen? Hij is absoluut niet jouw Tweelingziel.

Het siert je dat je inziet dat 't uitpluizen van gegevens van mensen die je eigenlijk niet kent stalkerachtige trekjes heeft. Als dat doorslaat in een obsessie is dat niet gezond. Als je laat merken dat je dingen over onbekenden weet, zullen ze dat als creepy ervaren, ook al is dat niet jouw bedoeling. Tegelijkertijd doet iedereen dit natuurlijk wel eens. Als je een crush hebt, ga je diegene opzoeken op internet. Hopelijk kun je jezelf dit vergeven? Het is geen grote karakterfout. Je bent een moreel persoon die er naar streeft om rechtvaardig te handelen.

Hetzelfde geldt natuurlijk voor liegen op dit forum. Je hebt de feiten een klein beetje verdraaid om je anonimiteit te waarborgen. Vanuit de waarden van dit forum is dat toelaatbaar of zelfs wenselijk. Jouw anonimiteit is belangrijk. Je kunt op je vingers natellen dat hier nog veel grotere leugens verteld worden!

Ik vind dat je je nergens voor hoeft te schamen. Ik wens je veel sterkte! :)

Dag TS, Toen ik jouw topic las moest ik al denken aan die topics over tweelingzielen, maar hier heb je het over een jongen en dat vorige ging over een meisje, dus ik dacht dat jij iemand anders was.
Nu blijkt dat je toen een beetje gejokt hebt. Dat zette mij op het verkeerde been, maar een voordeel is natuurlijk wel dat het makkelijker is om een leuke partner te vinden als jij als meisje op jongens valt.

Ik heb je laatste post dus gelezen, evenals al die andere, maar omdat die J22 en de anderen al goede reacties hebben gegeven voelde ik niet de behoefte om er wat aan toe te voegen. Nu blijkt dat jij dat meisje bent waar ik zoveel berichten mee heb uitgewisseld wil ik toch wat zeggen.

In je vorige topic was er sprake van dat jij opgenomen zou worden in het ziekenhuis voor je psychische problemen. Maar daar is het dus nog steeds niet van gekomen.
Als ik je verhaal zo lees, vooral je laatste post, dan krijg ik steeds het gevoel dat jij je meer dingen in je hoofd haalt en ziet dan er echt aan de hand is.
Bovennatuurlijke zaken daar geloof ik niet in. Indonesiers hebben iets dat heet: 'De stille kracht'. Daarmee kunnen ze iemand als het ware beheksen en kwaad doen. Iemand vroeg eens aan een Indonesier, "Waarom hebben jullie die stille kracht niet tegen de Hollanders gebruikt?" (in de koloniale tijd). Zijn antwoord was: "Ze geloofden er niet in". Als je niet in hekserij en bovennatuurlijke zaken gelooft dan werkt het dus niet. Jij gelooft er wel min of meer in, en dus brengt het jou in psychische problemen.

Als Chinees geadopteerd meisje ben jij een buitenbeentje voor je omgeving. Van buiten ben jij Chinees, van binnen ben jij Vlaams. Je hoort niet echt bij de Chinese gemeenschap, maar ook niet echt bij de Vlamingen. Dan is er natuurlijk het geadopteerd zijn. Je bent je verleden, je echte familie, kwijt.
Of dat de oorzaak van je problemen is weet ik niet, maar het maakt je wel kwetsbaar.

In je tienertijd heb je verliefdheden gehad, zoals elke tiener die heeft. Dat werd opgemerkt en er werd de spot mee gedreven. Dat was een heel nare ervaring voor je en je bent daar nog steeds niet over heen. Nu wil je het dus uitpraten met die jongen, maar ik ben bang dat hij er een heel andere herinnering aan heeft dan jij. Voor jou was het een heel serieus iets, voor hem niet meer dan een spelletje.
Dat witchcraft gedoe van hem, daar moet jij je niet te veel van aantrekken. Waarschijnlijk gelooft hij er zelf niet eens in en is het alleen maar een middel om er anderen mee te intimideren. Als ik het zo lees is die jongen vooral een pestkop. Hij doet gewichtig om meer te lijken dan hij is. Dat doen pestkoppen altijd.

Mijn advies is, laat het allemaal achter je! Je hebt je examen gedaan, maar blijkbaar volg je nog steeds een opleiding waar je die jongen nog tegenkomt. Dat gedoe met dat blazen en die tikjes zijn alleen maar intimidaties omdat hij weet dat jij daar gevoelig voor bent. Het is gewoon flauwekul en treiterij. Hij heeft geen echte macht over jou, alleen de macht die jij hem geeft. Het is een psychisch spelletje. Als hij nog eens blaast of tikt dan roep je ksst, alsof hij een hond is.

Al die dingen waar je over schrijft die liggen achter je. Die jongen zal nooit iemand zijn waar jij je leven mee wilt delen. Negeer hem dus!
Kijk vooruit. Probeer vriendschappen te sluiten met anderen die echt sympathiek naar jou staan. De toekomst is wat voor je ligt, het verleden is voorbij, daar valt niets meer aan te veranderen. De toekomst heb je wel in eigen hand.

Ik had gehoopt dat je dat tweelingziel gedoe achter je had gelaten, maar je zit er dus nog steeds mee. Je tweelingziel moet je zien als iemand die jij op een gegeven moment ontmoet en waar jij je leven mee wilt delen en die ander wil dat met jou. De meeste mensen noemen dat gewoon verliefd worden.
Jij was ook verliefd, maar het was niet wederzijds. Die jongen vond het wel grappig en dreef er de spot mee. Op een gemene manier manipuleerde hij jou ook met dat volgen en ontvolgen. Hij speelt graag met mensen. Dat geeft hem een gevoel van macht.
Geef hem geen invloed meer in jouw leven. Je hebt niets aan hem. Wees ook niet bang dat hij jouw verhalen hier leest. Zo belangrijk ben jij niet voor hem. Hij was een obsessie voor jou, jij niet voor hem. Laat hem achter je! Geef hem geen macht meer over jou. Ga verder met je leven.

Jongen van 22,

Deze jongen zegt dat hij witchcraft en manifestie op mij uitvoert. Hij doet dat ook op anderen...Dat is een heel moeilijk iets om aangifte mee te doen.

Meisje van 22,

Ik wil hier advies over. Ik was een paar keer 'verliefd' op hem op de middelbare school en op mijn opleiding. Ik was niet letterlijk verliefd. Ik dacht dat ik verliefd op hem was. Ik heb hem ook 4 volgverzoeken gestuurd en daar heb ik ook spijt van.

Ik was nogal een soort stalker op de middelbare school. Ik ben meerdere keren 'verliefd' geweest op leerlingen die ik niet goed ken. Dat waren leerlingen uit andere klassen, die ik er toen stoer en knap uit vond zien. Ik was daar aangetrokken tot, vond ze er cool uitzien. Mijn verliefdheid draaide toen nog puur om uiterlijk en kledingstijl.

Omdat ik deze leerlingen niet goed kende ging ik opzoek naar informatie over diegene. Denk aan namen, achternamen, naam van klas, famillieinstellingen, roosters... googelen op internet, vreselijk. Daar voel ik me heel schuldig over. Die jongen was daar een van.

Hij had later dit door dat ik veel naar hem keek, hij heeft er toen verder niks mee gedaan, alleen mijn naam joelen op het schoolplein met wat vrienden. Ik durfde niks terug te zeggen, omdat ik me schaamde. Dat was het dan ook, toen kwam de quarantaine en was niet meer veel met hem bezig. Ik had hem ook ontvolgt op instagram, omdat mijn gevoelens verdwenen. Van stalken had ik veel spijt en was daar mee gestopt. In het nieuwe schooljaar had ik hem opnieuw een volgverzoek gestuurd, omdat ik ook weer spijt kreeg van het ontvolgen. Die werd geaccepteerd.

Een jaar later ging die jongen mij opzoeken met wat vrienden onze namen joelen op school. Ons koppelen en zeggen dat ik zijn soulmate was. Ik durfde er nog niks van te zeggen en toen dacht ik dat het slimmer was om het te negeren. Alleen ik dacht toen ook veel aan hem, maar ik deed er niks mee. Ik was afgestudeerd van de middelbare school en moest ook niet zoveel meer aan hem denken. Ik had hem niet meer meegemaakt en gezien.

Ik vind het nogal opvallend dat hij al die jongens heeft opgetroffeld om dit te doen bij mij. Ik heb hem dat jaar voornamelijk gezien als een beetje een loner en een afstandelijk en stil typ. Deze jongens zaten niet in zijn huidige vriendengroep waar hij eerst in zat en ik vraag me af ze uberhaupt wel op deze middelbare school zaten. Hier heb ik verder geen idee over. Als ik hier nu op terugkeek was dit best een bijzondere actie.

Op mijn nieuwe studie was ik niet met hem bezig. Ik kon niet meer inloggen op mijn instagram account, nadat ik mijn telefoon ben kwijt geraakt. Daarom had ik een nieuw account aangemaakt waarmee ik mensen volgverzoeken ging sturen. Ook hem heb weer een volgverzoek gestuurd, deze werd afgewezen. Dat doet er niet zoveel aan toe en het maakt me niet zoveel uit.

In het 2e jaar van mijn studie kwam hij bij mij op school. Dat had ik eerlijk waar zelf opgezocht door zijn naam op te zoeken op
zo'n app waar alle leerlingen inzitten om elkaar te mailen en te contacten, omdat ik een beetje nieuwschierig naar hem was. Ik had hem fysiek niet gezien op school.

Ik stuurde hem een nieuwe volgverzoek. Was de 4e, omdat terug moest denken, en ging nadenken over hemelf en alles wat ik met hem had meegemaakt van de middelbare school. Vooral over die soulmate. Ik was benieuwd hoe hij ging reageren op het volgverzoek.

Dat volgverzoek werd geaccepteerd en hij ging me terugvolgen. Later ben ik 'zomaar'
weer ontvolgt. ***
Zijn klas en klasgenoten zag ik vaker op school. Heel akward. Ik hoorde hem allemaal nare dingen over mij aan het praten op mijn nieuwe studie. Dat ik lelijk ben, dik, dom, nutteloos en dat hij alles wat hij op de middelbare school deed niet meende, maar gewoon aandacht wou uitlokken. Als ik langskwam of hen langskwamen hoorde ik dat.

Hij had mij ook uitgescholden voor hoer. Hij was 19... Dat was heel raar. Qua dit alles betreft durfde ik niet veel, als ik hem zag en dit soort dingen gebeurden of ik kwam teveel in contact met die jongen durfde ik geen woord te zeggen.

Van anderen hoor ik dat hij manifesteerd en witchcraft gebruikt (op mensen), om ze aan te trekken, voor hun downfall, etc.

Dat vind ik heel raar en gevaarlijk eigenlijk. Ookal zou het niet kunnen. Het is een heel raar idee. En dat hij niet leuk doet.

Ik had deze jongen later ook maar ontvolgt op instagram. Vond ie blijkbaar niet zo leuk, want hij keek me heel boos aan.

Ik dacht dat hij mij opzocht in mijn eigen dorp toen ik aan het werk was. Hij had me verder niks aangedaan. Ik dacht dat die jongen die ik daar zag stond te gluren naar mij aan het werken. Het was iemand die veel op hem leek.

Mijn dorp en zijn wijk staan redelijk ver van elkaar vandaan en ik kom haast nooit in zijn wijk. Dat is verder niet heel bekend terrein voor mij.

Later had ik hem geblokkeerd op instagram. Hij werd leek daar heel boos over en zei dingen als: Ik ga dr beheksen en prayen voor haar downfall, want ze heeft me geblokkeerd. Ook zij hij dat hij me wel kan knijpen in mijn nekvel als ik hem niet zou deblokkeren. Dit soort zinnen en woorden hoorde ik als ik hem en zijn vrienden zag. Ik heb hem en zijn beste vriend toch maar gedeblokkeerd, want ik was daar heel bang voor. Vooral het beheksen vond ie heel grappig.

Op school hebben we een paar evenementen waarbij iedereen in de kantine moet zitten. Het is dan heel druk en iedereen moet langs elkaar heen wurmen. Hij zit dan soms "per ongeluk" aan mij door op mij te blazen of voor een paar seconden op me te tikken Ik twijfel of dat per ongeluk is, omdat ik dit bij geen enkele andere leerling van school had. Het kan, maar ik bij dit geval weet ik het niet hoor... ik voelde ook een keer een hele harde druk in mijn hals als hij langkwam, alsof er iemand op mijn slagader drukte met een vinger. Dat was heel vreemd.

Hij is heel zweverig en spiritueel, met sterrenbeelden bezig onder andere. Hij gelooft heilig in witchcraft en ik weet niet of je uit andere topics hebben gelezen waaruit blijkt dat ik daar heel bang van wordt.

Ik had hem niet supervaak gezien die maanden. Ongeveer eens in de 3 weken. Hij zat in een totaal andere klas.

Deze jongen is daarna gestopt met de school waar ik op zat. Niet meer gezien, niet meer last van gehad fysiek, maar mentaal heel erg. Ik ben een paar maanden later afgestudeerd. Dat examenjaar was behoorlijk rottig. Het was bijzonder typ: hij had een keer zijn eigen dood gefaked en dreigde met zelfmoord toen hij beef kreeg.

Hij voelt natuurlijk aan dat ik niks durf te zeggen en daar werd ik vermoedelijk mee gepest. Hij had een meisje uit mijn klas, die hij kent voor zijn karretje gespand toen hij van school af was zelfs, om mij na te apen, met dat ik niks tegen hem durf te zeggen. Zij moest van hem zeggen in de klas: Ik wil afspreken met (naam jongen) maar ik durf niet!

Dat meisje mag hem trouwens niet, dus ik weet niet hoe hij dit voor elkaar had gekregen. Waarschijnlijk had hij een heel zielig verhaal aan haar verteld, dat niet klopt, zodat het lijkt alsof ik hem pestte en mij wou terugpesten. Ik ben er echt klaar mee. Ik had alles genegeerd, maar omdat ik nu ook van die school af ben kan ik niks meer.

Ik snap niet hoe deze jongen allemaal mensen met zich meekrijgt. Ik vraag me af of dit wel zijn echte vrienden zijn. Daarnaast denk ik al dat hij mij zit op te zoeken op dit forum met topics. Of dat zo is weet ik niet.

Ik weet niet wie drie kwart jaar geleden ongeveer mijn topics over tweelingzielen had gelezen, toen had ik het over een meisje waarvan ik geloofde dat zij mijn tweelingziel was. Het spijt me heel erg maar dat was een jongen, deze jongen. Ik had om anoniem te blijven gedaan alsof dit een meisje was. Wat ik over 'haar' schreef ging over hem. Dat deed ik deels omdat ik denk dat ie op dit forum mij zit op te zoeken. Nadat ik die topics had verwijderd is er nog van alles gebeurd met hem. En er is meer gebeurd dan dat ik omschreven had toen, wat hier nu instaat, zoals het prikken in mij nek en uitschelden.

Ik krijg psychotische gedachten van die jongen. ***Ik had het gevoel dat hij de nacht dat hij me had ontvolgt de hele nacht aan mijn ziel zat te trekken. Dat is een spirituele gave die tweelingzielen kunnen doen. Dat voelt heel raar. Nadat dat snachts gebeurde las ik pas op internet dat tweelingzielen dat konden. Iedereen denkt dat dit een waanidee is van mij. Ik ben geconstateerd met psychotische klachten. moet over een paar maanden naar de psychiator in het ziekenhuis om te kijken of ik wel echt een psychose heb.

Dan is er nog een ander ding, waardoor het komt dat ik nog denk dat ik een tweelingziel heb en dat is dat ik steeds lichamelijke tingles voel over mijn hele lichaam. (Een soort briesjes over je huid). Dat gebeurd ookal zo'n driekwart jaar. Dat voelde ik ook heel erg toen ik dacht dat hij aan mijn ziel zat te trekken. Fysiek gezien heb ik geen last meer van hem. Misschien spiritueel wel.

Ik praat met mijn omgeving. Zij zeggen naast dat ik mezelf dingen bedenk dit een rare toxische jongen is. Hierom adviseren ze geen contact met die jongen te zoeken en dit alles is waarom ik dit wel wil doen. Aan iedereen die ik vertelde over de witchcraft. Een vriendin gelooft er niet in, dus er is niks om bang over te zijn. De ander zegt dat ik eerst naar de politie moet gaan omdat ik hem verdenk van stalken, de witchcraft is een heel vaag ding, dus eerst naar de politie. Mijn psycholoog wist niet zo goed wat ze met dat witchcraft ding moest. Die had me daarom ook naar het ziekenhuis gestuurd. Ik had ook nog een vertrouwenspersoon op school: Gelooft niet in witchcraft, leerkrachten hebben geen verstand van dit soort dingen.

Om hem met alles te confronteren en al dit uit te praten. Ik heb heel veel spijt van het stalken, de 4 volgverzoeken en dat ik deed alsof hij een meisje was op dit forum. Sorry.

Ik zou niet meer in die tweelingziel moeten geloven. Ik ben geadopteerd uit China, en ik denk op bepaalde vlakken nogsteeds ergens dat het kan. Dan zou ik het heel bijzonder vinden dat een Chinees geadopteerde (ik) spiritueel verbonden zit aan een niet geadopteerd kind. Ik pieker ook over die adoptie en daarom o.a ben ik heel neerslachtig en onrustig. Ik heb duidelijkheid nodig en ik voel me lam en slap van de stress en ongelukkig zijn. Ja dit is weer zo'n raar topic en ik schaam me enorm. Ik ben ook zeer bang om dit topic te plaatsen omdat ik bang ben dat hij het leest.

Je zegt niet wat er gebeurd is, wat maakt dat wij eigenlijk geen advies kunnen geven. Een vraag is ook of je hier eerder je hart wil luchten, of voor jezelf alles op een rij wil zetten, of echt praktisch advies wilt?

Op basis van nul concrete info zou ik zeggen: als hij strafbare dingen gedaan heeft, vb.: aanranding, verkrachting, stalken (ook elektronisch of online), bedreiging, fysiek aanvallen of verwondingen, drugs of verdoving, foto's of films (vb. naakt, upskirt, verborgen camera), diefstal, en al dat soort dingen: sowieso naar de politie gaan en een zo volledig mogelijk dossier laten opstellen. Zonder dossier kunnen politie en gerecht niets doen!!!

Evtl. vragen om een hem een omgangsverbod op te leggen, zodat hij niet bij jou in de buurt mag komen en geen contact mag zoeken.

Zelf geen contact opnemen, en er niet op ingaan. Zelf evtl. wel naar een vertrouwenspersoon gaan om erover te spreken en je hart te luchten.

Maar zoals ik zei: dat advies is op basis van nul concrete info... En we horen ook maar deze ene kant van het verhaal.

Als je denkt dat er een realistische kans is dat hij jou gaat stalken of hacken, dan moet je vooral NIET opnieuw contact met hem zoeken. Hoe groter de kans is dat hij jou vergeet, hoe beter. Je familie en vrienden hebben gelijk als ze zeggen dat je beter bij hem uit de buurt kunt blijven. Als je hem aandacht blijft geven, blijft hij manieren zoeken om jou te kunnen raken. Don't feed the troll.

Ik vind 't echt heel vervelend voor jou dat je dit meemaakt. Ik hoop dat hij jou niet opnieuw kan kwetsen. Je moet natuurlijk iets met je angst en je woede. Misschien kun je afreageren door te sporten? Bijv. iets met zelfverdediging of een boksbal.

Als hij dingen heeft gedaan die strafbaar zijn, dan kun je overwegen om aangifte te doen. Ik denk dat 't sowieso zinvol is om een overzicht te maken van wat er tussen jullie is voorgevallen. Het liefst met datums. Als er signalen zijn dat hij je stalkt, dan kun je daarmee naar de politie. Die hebben dan een aanknopingspunt om maatregelen te nemen. Maar laten we hopen dat 't zo ver niet hoeft te komen.

Verder hoop ik dat je hierover vooral in gesprek blijft met mensen in je omgeving en dat ze goed naar je luisteren. Je echte vrienden kunnen je beter helpen dan onbekende mensen op internet.

Hij mag best weten over hoe ik me voel. Daarnaast heb ik ook behoorlijk wat vragen over zijn gedrag. En ook het doel van het gesprek zijn antwoorden daarop. Het was namelijk niet het soort pestgedrag die je altijd ziet of hoort.
En als ik hem niet had ontmoet zou het wel anders zijn geweest met me. Ik vind hem zo'n creep. Zijn bestaan uberhaupt al geeft me al een wantrouwig en angstig gevoel. Ookal is er geen contacy. Ik ben bang dat ie allemaal dingen achter mijn rug gaat flikken zoals plannen maken om me te stalken, me op te zoeken, me te hacken.

Hallo M21,

De vraag is wat je met een confrontatie wilt bereiken. Ik denk dat je wilt dat hij goed beseft dat hij te ver is gegaan. Ik denk dat je wilt dat hij naar je luistert, berouw toont en excuses maakt. De vraag is of je dat van deze jongen kunt verwachten. Zoals je zelf schrijft is zijn gedrag buitensporig en onberekenbaar.

Het doel van de niet-verstuurde brief is dat je 't voor jezelf een plekje kunt geven. Dat je 't kunt afsluiten. Ik denk dat dat voor jou óók 't doel van een gesprek met hem is. De brief is een manier om jezélf die afsluiting ("closure") te gunnen zonder dat je hém daar voor nodig hebt. Met een nieuwe ontmoeting geef je hem opnieuw macht over jou.

Probeer je voor te stellen hoe je leven er over een jaar uitziet. Of over zes maanden. Probeer je voor te stellen dat je die jongen al die tijd niet ontmoet hebt. Dat hij niet meer in jouw leven is. Wat vind je daarvan? Hoe voel je je daarbij? Er komt een moment in jouw leven dat hij een vage herinnering is. Iemand die er niet meer toe doet. Denk maar terug aan wie jou pestte op de basisschool. Dat ligt nu óók achter je. Je hebt die mensen niet nodig om 't voor jezelf af te kunnen sluiten.

Hoi J22,

Ik weet echt niet zo goed wat ik moet doen!? Ik heb je punten opgeschreven, en ik blijf er op uitkomen dat ik sowieso wel alleen contact wil om hem met al die dingen te cofrontreren. Echt iets aan de hand is er sowieso wel ja. Dit is niet een gemiddeld 'tienergedoe'.

Schrijf alles wat je tegen hem wilt zeggen op in een brief. Vertel waar je boos over bent. Schrijf op welke dingen hij niet bij jou mag doen. Doe de brief niet op de post. Nooit. Never.

Lees 't allemaal nog eens na. Bedenk of je er vrede mee kunt hebben om die jongen nooit meer te ontmoeten. Misschien is die beslissing makkelijker als je alles hebt opgeschreven. Je hebt 't dan een plekje gegeven. De brief kun je dan bijv. verbranden om 't voor jezelf af te sluiten. Of je bewaart hem om terug te lezen waarom 't goed is dat jullie elkaar niet meer zien.

Als je die jongen opnieuw ziet geef je je hem de kans om je opnieuw pijn te doen. Als iedereen jou dat afraadt is er echt iets aan de hand.