Iedereen verwerkt verdriet op een eigen manier. Sommigen duwen het weg, anderen kunnen blijven huilen. Maar het hoort bij het leven.
Het slijt wel gedurende de jaren en de diepe pijn wordt minder. Je gaat 'relativeren' omdat je ouder wordt en wat vaker een overlijden meemaakt. Als de overledene wat verder van je afstaat is het vaak wat makkelijker. Een diepe gedegen band zorgt voor een gevoel van pijn en veel verdriet.
Praten met anderen hierover is dan vaak de beste remedie.

Gecondoleerd TS. Verdrietig dat je oma is overleden. Helaas heb ik al mijn opa’s en oma’s niet meer… hopelijk heb je mooie herinneringen met je oma. Probeer deze altijd te koesteren.

als je het er soms of vaak moeilijk mee hebt praat er dan met iemand over en hou het niet voor je alleen, anderen hebben het er ook wel moeilijk mee en verdriet hoort erbij wees niet te stoer om hulp te vragen en steun elkaar. vergeten doe je het niet maar ermee omgaan wel. ik heb geen opa's of oma's meer helaas.

Sorry dat je oma is overleden praat erover met andere mensen en denk aan de leuke dingen die jullie samen deden.

Meerdere oma's maar ook opa's verloren nu heb ik nog één oma die 90 en doet alles nog zelf zelfs auto rijden. Maar ik begrijp je verdriet en ik veel sterkte er mee

ja, ik dacht dat ik het wel prima zou vinden omdat het nou eenmaal de natuur is en ze vredig gegaan is, ook omdat ik normaal geen huiler ben, maar ik had het met de begravenis moeilijk, en later moest ik toch wel huilen.

Gecondoleerd. Goed dat je dit met ons wil delen: het leven bestaat niet alleen uit leuke dingen, helaas. Dat je oma voor altijd een plaats in je hart mag houden 😘

Je kan kijken op de GGZ pagina van jouw gemeente. Veel GGZ's hebben speciale cursussen/samenkomsten voor rouwverwerking bij jongeren. Dan praat je met andere jongeren die ook iemand zijn verloren.

Vind je het eng om zelf een GGZ te bellen/mailen of kan je zulke cursussen in jouw gemeente niet vinden? Google dan op 'jongerenwerker + woonplaats'. Een jongerenwerker is er juist om met je mee te denken als je ergens mee zit. Je kan gesprekken met hem/haar hebben, maar die jongerenwerker kan ook met je meezoeken naar zo'n cursus rouwverwerking bij jou in de buurt 😘

Hey j12 ik vind het jammer om te horen dat je oma is overleden. Dus eerst en vooral heel veel sterkte. Toen ik 9 jaar was, was in 1 jaar mijn beide oma’s dood en brak corona uit, dus dat was voor mij echt een kut jaar, sorry dat ik het zo zeg. Ik had met mijn ene oma een ontzettend goede band. Ze leed aan kanker en was er op het einde erg aan toe. Als ik aan haar denk zoveel jaar later is het dat ene moment dat ik haar aan het eten geven was in plaats van zij mij vaak over terug denk. Ons gezin heeft veel gehuild en mijn advies is, laat het stromen. Ik ben zelf niet zo goed in het verwerken van verdriet heb ik mezelf op betrapt. Ik probeer het te vergeten. Maar na een bepaalde de tijd stort je in. En dat is niet fijn. Dus nu moet je rouwen. Elke dag zal je het meer en meer een plaats kunnen geven. Er zullen dagen zijn die beter gaan en andere minder. Mijn opa ging er stuk van hij gaat tot vandaag de dag minstens 1 keer per dag langs haar graf om te zeggen hoe zijn dag ging. Daarom is het belangrijk dat familie er is, om elkaar te steunen.

Je bent niet alleen denk daar aan, sluit je niet op in je eigen gedachten.