Met ervaringen kan ik je niet helpen, maar wat ik er van gezien heb is een long distance relatie een moeilijke zaak. Belangrijk in een relatie is dat je regelmatig fysiek contact met elkaar hebt. Zo niet dan verdwijnt de magie van een relatie al snel, vooral als je nog zo jong bent.
Niet alleen het hart, maar ook het lichaam heeft verlangens die vervuld moeten worden. Als de ander ver weg is dan heeft de relatie steeds minder relevantie en ga je om je heen kijken.

Jouw vriendin vertrekt straks weer naar Finland. Daar is haar familie en zijn haar vrienden. Je kan niet verwachten dat zij zich daar als een non gaat gedragen en de rol van monnik ligt jou waarschijnlijk ook niet.
De oplossing zou zijn, als jullie relatie echt veel diepgang heeft, als jullie voor elkaar de partners zijn waar jullie je hele leven op gewacht hebt zeg maar, dat jij met haar mee gaat naar Finland.
Ik denk niet dat jij dat gaat willen. Je laat dan je hele leven hier achter, voor een avontuur waar je de uitkomst niet van kent. Fins is een hele moeilijke taal om te leren, en wat ga je daar doen? Het zou ook een te grote hypotheek op jullie relatie leggen.

Je schrijft dat fysiek contact in jullie relatie een grote rol speelt. Als zij terug is naar Finland en jij blijft achter in Belgie dan is die fysieke behoefte er nog steeds maar jij bent er niet meer. Dan vindt ze ongetwijfeld een ander om de leegte te vullen en dat was dan dat.
Het was een mooi jaar in een vreemd land met een relatie die haar veel leuke momenten heeft gebracht, maar het leven gaat verder en leuke jongens zijn er ook in Finland. Daar kan ze bovendien in haar eigen taal mee communiceren en dat maakt het toch wat makkelijker en vertrouwder.
Ze zal ongetwijfeld nog wel eens met genegenheid aan jou terug denken, maar dat is het dan wel.

Je hebt nog wat tijd om van jullie vriendschap te genieten en maak er een leuke tijd van. Maar realiseer je dat het niet voor de rest van jullie leven is.