Dag J14, Je stelt een aantal vragen en ik heb het idee dat daar meer achter zit dan nieuwsgierigheid.
Dit is niet mijn topic en ik heb geen behoefte om over mijzelf te praten maar ik wil je toch wat zeggen.

Het enige contact dat ik met die weggelopen jongen heb gehad kan je hier lezen. Verder weet ik niet wie hij is, hoe hij heet en waar hij nu woont. Zijn verhaal deed mij wat en wat hij van plan was maakte mij bezorgd. Daarom heb ik gereageerd.
Alleen in een vreemd land is soms toch wel wat eenzaam. Vandaar dat hij het fijn vond om hier zijn verhaal te vertellen en een reactie te krijgen. Dat is wat ik denk.
De band met je vorige leven moet je nooit helemaal doorsnijden.

Iedereen is anders en wat je gedaan zou hebben 'wat als', dat weet je nooit. Dat weet je pas als je voor die situatie staat. Als je jong bent dan accepteer je dat het thuis is zoals het is. Pas als je ouder wordt dan zie je dat het ook anders kan en ga je nadenken.

Voor iemand zo jong als TS is zomaar naar een ander land vertrekken met mensen die je niet kent een heel groot risico. Ik denk dat TS alles al heel goed heeft voorbereid en de persoon in Spanje waar hij naar toe ging al langer kende via internet. Het was dus niet helemaal een sprong in het duister en ik ben heel blij dat hij de liefde en geborgenheid heeft gevonden waar hij naar verlangde.
Je leven achter willen laten voor een nieuw bestaan hangt af van hoe dat leven was en wat je van dat nieuwe bestaan verwacht. Duizenden mensen doen dat iedere dag. Je hoopt altijd dat het beter wordt.

Jij vraagt een aantal dingen en dat geeft mij ook vragen. Waarom wil jij dat allemaal weten? Zou jij ook weg willen uit hoe je leven nu is? Is het niet goed thuis?
Als jong iemand advies vragen aan mensen met levenservaring is altijd goed. Maar kijk dan wel naar wie die mensen zijn. Niet alle mensen die zeggen jou te willen helpen of misschien zelfs onderdak te willen geven als jij wegloopt van huis zijn te vertrouwen. Als jong iemand ben je heel kwetsbaar.
Er bestaat zo iets als emotie en verstand. Als je jong bent dan ben je geneigd vanuit je gevoel te reageren en dat wil wel eens verkeerd aflopen.
Adviezen zijn altijd goed als ze gemeend zijn en met jouw belang voorop. Van reacties in dit forum mag je dat aannemen, maar niettemin, jij beslist altijd zelf wat je wel of niet doet en dat doe je vanuit je verstand. niet vanuit je gevoel.
Sommige mensen kunnen heel mooi praten, maar is dat vanuit hun belang of vanuit jouw belang? Hoe ouder ze zijn hoe meer je ze kan vertrouwen en vrouwen meer dan mannen. Vrienden van jouw leeftijd kan je vertrouwen maar die weten ook niet alles. Dat is dus wat ik denk.

J23
Welk contact heb jij gehad met die 13 jarige weglopende jongen? Nu inmiddels 14 jaar.

Als jij. In zijn schoenen zou hebben gestaan hoe zou jij het op gelost hebben?

Volg jij altijd de raad op van degen die meer levenservaring hebben?

Zou jij het hebben gered in een vreemd land?

Zou bereid zijn om je leven achter te laten om een nieuw bestaan op te bouwen in een land waarvan je niets kent?

Als het om minderjarigen gaat dan geeft de politie in dat soort gevallen nooit informatie over het hoe en het waarom om de privacy van de jongere te beschermen. Over hoe het nu met Maxim gaat en waarom hij het gedaan heeft ga je dus nooit meer wat horen.

Weglopen van jongeren vanwege de thuissituatie schijnt veel meer voor te komen, maar meestal blijft dat uit het nieuws. Men maakt zich daar wel zorgen over. Hier kan je ook af en toe lezen dat het thuis niet altijd leuk is, maar niet iedereen loopt weg. Waar moet je dan naar toe?
Zo iets loopt ook niet altijd goed af als je de verkeerde tegenkomt.
De ouders van de TS van dit topic hebben niet eens moeite gedaan om hem te vinden. Er had van alles kunnen gebeuren zonder dat er een haan naar gekraaid had. Gelukkig heeft hij mensen gevonden die wel om hem geven, maar dat is zeldzaam.

Als jong iemand die weggelopen is ben je als een vogeltje dat uit het nest gevallen is. Voor de poes! Zoek eerst andere oplossingen. Praat met mensen die te vertrouwen zijn, de huisarts, jongerenorganisaties, op school, desnoods met de politie als het heel erg is. Er is ook de Kindertelefoon en de organisatie Veilig Thuis waar je terecht kan voor hulp en informatie.

j15 over de reden van Maxim hoor je niks, maar ik hoop dat alles weer goed komt met hem en zijn omgeving. wie weet wat er allemaal had kunnen gebeuren als hij zo alleen was.

J12
Ja gelukkig is die Maxim weer gevonden, maar er wordt niets verder vermeld waarom hij zover weg is gegaan wat waren zijn motieven om zover te fietsen?
Waarom ontvluchte hij zijn thuis situatie, wat dreef hem er toe dit avontuur aan te gaan, daar lees je niets over.

die jongen Maxim van 14 is inmiddels weer gelukkig gevonden.

Hola joven amigo! Je adresseert je post aan mij, maar er zijn er hier heel veel die jouw verhaal gelezen hebben en erg met je meeleven.
De laatste J16 hier had het over die jongen Maxim van 14 die op zijn fiets vertrokken is en niemand weet nu waar hij is. Op weg naar Rusland is een vermoeden, maar dat is dus maar een vermoeden. Het is de vraag of het goed af gaat lopen met hem, niet iedereen heeft alles zo goed voorbereid als jij en komt de juiste mensen tegen.

Het is jammer dat het zo slecht gaat met je ouders maar zoals ik het lees probeert je vader de weg terug te vinden naar een normaal leven. Misschien doet het hem toch wel wat dat jij, zijn zoon, er vandoor bent gegaan. Misschien schaamt hij zich voor jou en doet daarom zijn best om van zijn drankverslaving af te komen.
Als ik het zo lees dan krijg ik het gevoel dat jij dichter bij je vader staat dan bij je moeder. Meestal zijn het de moeders die de sterkste band hebben met zonen. Verdrietig dat ze zo ver van een normaal leven is afgedwaald. Het blijft je moeder.

Je zegt dat je spijt hebt zoveel tijd verloren te hebben met je ouders. Wat had je anders gekund? Je was feitelijk nog een kind toen je wegliep. Voor kinderen is de situatie waarin ze leven normaal. Pas als ze zien hoe het ook kan gaan ze nadenken. Door wat jij moest ervaren was jij al wat volwassener dan de meesten van jouw leeftijd toen. Nu je ziet hoeveel liefde mensen voor elkaar kunnen hebben begrijp je wat je gemist hebt. Maar dat is voorbij!

Leuk dat jij met je pleegvader en broertje eens terug naar Nederland gekomen bent. Waar je geboren bent en opgegroeid blijft toch een soort van thuis.
Je woont nu al meer dan een jaar in Spanje en dan komt Nederland en je oude leven steeds meer op afstand te staan, letterlijk en figuurlijk.
Oude bekenden en vrienden herkenden je niet meer. Dat zal niet zijn omdat je zo bruin geworden bent, maar op jouw leeftijd ben je elk jaar iemand anders. Die jongen van 14 is niet meer dezelfde als die van 13 en die van 15 niet meer die van 14. Zelf heb je dat niet in de gaten omdat jij jezelf elke dag in de spiegel ziet, maar iemand die jou een jaar niet gezien heeft ziet dat wel. Elke dag wordt je een beetje minder jongen en wat meer man.

Je zegt dat je hier niet zo veel meer komt omdat wat je hier geschreven hebt jou te veel emoties geeft. Het herinnert je te veel aan de nare dingen die jij hebt moeten meemaken. Jouw leven zonder liefde.
Ouders die niet om je geven dat is het ergste wat je als kind kan overkomen. Daarom is het zo fijn dat jij nu in een gezin woont met mensen die wel van je houden.
Wat achter je ligt daar kan je niets aan veranderen. Je kan er anders naar gaan kijken en het een plaats geven in je leven. Wat nu telt is vandaag.


Het is goed dat jij nog wat contact hebt dat jou informatie geeft over hoe het met je ouders gaat. Ik hoop dat jouw vader zich herpakt en net als jij een nieuw leven begint waar hij zich niet voor hoeft te schamen. Niet voor zichzelf en ook niet voor jou. Misschien dat wat jij gedaan hebt hem heeft gemotiveerd.
Misschien ook dat je moeder nog eens tot besef komt hoe ze haar leven aan het verpesten is. Je moet blijven hopen.

Ik wens jou weer het allerbeste en veel geluk in je leven in Spanje. Ik vond het echt leuk om weer eens wat van je te horen, tenslotte ben je voor mij, en niet alleen voor mij, een speciaal en sterk iemand.
Wat je ouders betreft ben ik blij dat er in ieder geval bij je vader nog wat lichtpuntjes zijn.

Het ga je goed!

Hola amigo J23

Met mij gaat het super goed, ik kom hier op Dreamersforum niet veel meer omdat het me wisselende herinneringen opent, vooral als ik mijn eigen verhaal terug lees, zie ik hoeveel tijd ik eigenlijk verloren heb met mijn toenmalige ouders.

Over hun, mijn echte biologische ouders, krijg ik mondjesmaat informatie van hoe het met ze gaat. Heb mee gekregen dat mijn biologische vader in therapie is gegaan om van zijn alcohol verslaving af te komen en dat hij niet meer samenwoont met mijn biologische moeder, niet is mij duidelijk gemaakt of ze gescheiden zijn of willen scheiden. Ben ergens wel blij dat mijn bio-vader die stap heeft gezet. Mijn bio-moeder zegt dat ze geen verslaving heeft en ze blijft in haar eigen wereld geloven dat ze geen probleem heeft alcohol en weed.

Ben met Pasen samen met Manuel mijn adoptie vader en broertje en mijn vriend in Nederland geweest voor 5 dagen. Zij wilden zien waar ik vandaan kwam en hoe mijn oude omgeving waar ik ooit geboren en half opgegroeid ben eruit zag, vooral mijn nieuwe vader was erg onder de indruk en hij kon zich moeilijk inhouden om geen traantje te laten gezien de wijk hoe deze er nu na bijna 18 maanden eruit zag en ziet.

Hij had een hele andere scenario in gedachten dat het een achterstandwijk zou zijn met vervallen huizen of zelfs dichtgetimmerd ramen, op enkele huizen na zag het er best “netjes” uit. Vele huizen hebben zoveel speelgoed dat deze opgehoopt staan in de tuin dat is geen gezicht en zeker niet voor buitenstaanders. We zijn wel langs mijn oud ouderlijk huis gelopen maar dat zag er zoals altijd uit heeft gezien gordijnen potdicht ramen zijn volgens mij sinds mijn weglopen nooit meer gewassen of in ieder val een beetje schoon gemaakt.

Tijdens onze wandelingtocht ben ik wel bekenden tegengekomen die op school zaten of gewone buurtbewoners die me aanstaarden en ik zag hen gewoon nadenken van dat gezicht heb ik eerder gezien maar waarvan, ik ben dan welliswaar niet veel veranderd maar ik ben ondertussen wel ontzettend bruin geworden door de Spaanse zon en dat samen met een petje op kan mensen in verwarring brengen, voor mij was dat heerlijk want ik had er geen behoefte om duidelijk te maken wie ik was.

Misschien over een paar jaar dat ik wederom eens terug ga naar Nederland maar of ik dan nog eens naar mijn stad toe ga waar ik ooit geboren en gewoond heb, weet ik nog niet, dat zie ik dan wel weer.

Nou dat was weer een teken van leven van mijn kant uit.

Adios amigo 23 😘😘

Dit verhaal doet me denken aan die jongen die nu onvindbaar is voor de politie ene Maxim uit Apeldoorn. Zou die jongen jou verhaal hebben gelezen en het zelfde gedaan hebben? Wie weet van wel. Alleen is hij deze Maxim op weg naar Rusland zo word het geschreven in de krant. Hoop werkelijk dat hij het zo goed doet als jij topicstarter.

Hola joven amigo! Je antwoord op een post van J17 dus ga ik geen lang verhaal schrijven. Ik wil alleen zeggen dat ik het leuk vind om weer wat van je te horen. Zo af en toe denk ik nog aan je en vraag ik mij af hoe het nu met je gaat. Goed dus!
Dat je hier niet zo veel meer komt is te begrijpen, je hebt nu een heel ander leven en je voelt je thuis daar bij je nieuwe familie. Wat je achter je gelaten hebt vervaagt steeds meer.

Je ouders voelden niet voor jou wat je van ouders mag verwachten en dat maakt dat jij aan jezelf gaat twijfelen. Ik zie dat ook een beetje in je antwoord aan J17. Naarmate je ouder wordt en steeds meer deel wordt van je nieuwe familie, gewaardeerd wordt en voelt dat er van je gehouden wordt, ga je meer zelfvertrouwen krijgen, maar een beetje pijn blijft toch.

Ik hoop voor jou dat jij een goed leven gaat krijgen met veel liefde en vriendschap. In mijn ogen ben jij nog steeds heel speciaal. Een moedig iemand die zijn leven in eigen hand heeft genomen en gedaan heeft wat maar weinigen zouden durven. Ik heb respect voor jou!

Het beste weer, ik ga jou niet vergeten!

Hallo jongen 17
Wat aardig dat je me geschreven hebt, niet veel jongens of meisjes doen dit, dat is ook de reden dat je ietsjes meer dan een maand hebt moeten wachten tot ik jou post zag en ik je nu antwoord mijn excuses daarvoor.

Maar jij hebt er beetje tijd voor getrokken om mij te schrijven en tevens te vragen of ik (wij) ook last hebben (gehad hebben) van het hoge water?

Wij hebben al zovele stortregens gehad dat ik de tel kwijt geraakt ben 😁 echt super veel last hebben we niet echt gehad, het water stond maar 20 centimeter hoog in de zomerkeuken omdat deze op de begane grond staat, maar het huis zelf staat 4 meter hoger. Verder zijn er vele rotsblokken van de berg naar beneden gekomen omdat de grond zo verzadigd is van alle regen dat deze onder het gewicht van de rotsblokken waterig werd en dus alles naar beneden gedonderd is.

We hebben nu weer te maken met een andere weerdepressie genaamd Therese die voor veel wind en regens zorgt. Vervelen hier is niet aan de orde elke dag is er wel iets mee te maken. Hopelijk blijft het innde zomer wat droger met als de zomer van vorig jaar.


Groetjes jongen 17 en Hasta la próxima vez 💋

vertaald is dat (tot de volgende keer)

Jezus wat een heftig verhaal wegloop jongen. Ik heb je verhaal gelezen en de rillingen liepen mij over de rug. Heb erg met je te doen gekregen en vooral toen je op last en raad van jongen 23 naar de kerk gegaan bent in de hoop dat mensen je zouden vragen. Normaal wordt er met veel liefde over de Heer gesproken maar dat is blijkbaar niet altijd zo. Zo jammer dat dit niet bij jou gebeurd is.
Je hebt een zelf een oplossing voor je destijds probleem gezocht waar niet alle jongeren op komen maar wel eens van dromen alleen jij hebt het lef gehad deze ook te verwezenlijken. Je hebt je vertrouwen in een onbekende persoon gelegd in de hoop dat deze de waarheid sprak en jou daadwerkelijk een toekomst wilde geven en ben ik supertrots en blij dat dit zo gebeurd is, ben echt reuze benieuwd hoe het nu met je is en gaat. Hebben jullie last van al dat hoge water overlast of woon je niet die buurt.

Dag jonge vriend! Toevallig dacht ik gisteren nog aan je omdat jij in mijn ogen wel een speciaal iemand bent. Misschien is mijn gedachte telepathisch bij jou overgekomen!
De meeste topics op dit forum zijn in mijn ogen wat onbenullig, maar soms heeft iemand het echt moeilijk en zo iemand wil ik altijd graag helpen om weer wat licht te zien. Aandacht krijgen als je het moeilijk hebt is altijd fijn en het is ook fijn om zo iemand te kunnen helpen. Die contacten die je zo hebt vergeet je niet zo gauw. Daarom vind ik het echt leuk dat je weer wat van je laat horen!

Je denkt ook nog wel eens aan mij zeg je en ik denk dat het komt doordat jij thuis in Nederland zo naar behandeld werd. Je vond wel dat ik overdreef met mijn bezorgdheid voor dat weglopen, maar er was iemand die bezorgd om jou was en dat was jij niet gewend. Daarnaast zat jij later in een ver land waar je niemand echt kende en dat is toch wel een beetje eenzaam. Via het forum had je dan nog een lijntje met Nederland, iemand waar je wat contact mee had en die wat terug zei als jij wat postte.

Ik was echt heel bezorgd vanwege dat weglopen naar een onbekende toekomst, je was en bent nog steeds zo jong. Je had hier in Nederland een fijn en veilig thuis bij je ouders moeten hebben, maar dat had je niet. Dat is echt een hele nare situatie, om te ervaren dat je ouders je niet willen, waar blijf je dan als kind?
Heel fijn dus dat jij nu die liefde, die veiligheid en die geborgenheid om onderdeel te zijn van een familie die echt om je geeft hebt gevonden.
Je hebt de moed gehad de stap te zetten en het heeft je gebracht waar je naar verlangde. Ik was misschien te bezorgd, maar je kan alleen bezorgd zijn om mensen waar je om geeft. Ik denk dat jij dat wel zo gevoeld hebt.

Je woont nu al een tijdje in Spanje en je hebt daar vrienden gemaakt. Je hebt voor jezelf uitgemaakt hoe jouw gevoelens zijn als het om de liefde gaat en misschien is er inmiddels een speciaal iemand in je leven. In ieder geval iemand waarmee jij je gevoelens kan delen en waarvoor jij ze niet hoeft te verbergen. Dat hoop ik voor je en ik denk dat het ook zo is.

Kerst- en nieuwjaar worden is Spanje uitbundig gevierd dus het gaan hele leuke dagen worden. Ik wens jou en de mensen die van je houden en waar jij van houdt een mooi en gezond 2026!
Toen jij van huis ging was je 13, nu ben je 14 en over een paar maanden ben je alweer 15. Op weg een man te worden. Ik wens jou alvast een leuke verjaardag. Dat jij alles maar mag bereiken waar je van droomt!

Feliz Navidad y prospero ano nuevo!

Hola Amigo 23,
Zomer is voorbij en de herfst ook weer bijna, maar wilde je toch even laten weten dat ik nog steeds wel aan je denk, anders zombie dit berichtje niet meer pennen.
Het is bijna een jaar geleden dat ik mijn geboorteland en daarmee ook mijn roots achtergelaten heb voor mijn een beter bestaan te zoeken die ik ook daadwerkelijk gevonden heb, heb geen seconde spijt van gehad dat ik deze beslissing genomen heb. Namens mijzelf en mijn huidige familieleden wil ik jou hele fijne feestdagen en een goed uiteinde en een vooral een goed en gezond nieuwjaar wensen.
Tot de volgende keer amigo 23

Hola joven amigo! Ja, dat was lang geleden dat je voor het laatst gepost had maar je bent ons dus nog niet vergeten! In ieder geval ik jou ook niet. Je bent nu dus officieel geadopteerd door je nieuwe familie en zelfs heb je nu hun naam. Ik denk dat jij daar blij mee bent dus ik feliciteer je van harte met deze grote stap in je nieuwe leven!

Je hebt dus een kaart gestuurd en geprobeerd te bellen naar je biologische ouders en dat is heel goed. Je hebt duidelijk gemaakt je als een goede zoon te willen gedragen, jij wijst hen niet af, zij wijzen jou af. Zij moeten zich schamen, jij niet. Ondanks dat, jij bent toch een stukje van hen, daar valt niet aan te ontkomen. Ze hebben je toch ook goede dingen doorgegeven in hoe jij bent.
Misschien zijn er wel anderen in jouw Nederlandse familie die anders naar je kijken.

Het is niet fijn allemaal zoals het gegaan is. Het is onbegrijpelijk voor mij dat ouders zich zo gedragen naar hun kind. Misschien als ze ouder worden dat ze nog eens gaan nadenken en begrijpen wat ze eigenlijk gedaan hebben. Misschien ook wel niet, sommige mensen zijn niet in staat te veranderen. Ik denk niet dat jouw ouders gelukkig zijn. Ze zijn een verkeerde weg gegaan.

Dat het erg warm is in Spanje en de rest van zuidelijk Europa daar hoor je in Nederland wel over. Hier valt het gelukkig erg mee. Het is geen slechte zomer, elke dag mooi weer maar voor mij zou het wel af en toe wat meer mogen regenen.
Alles in Nederland is wat gematigder, ook het weer dus. Als het bij jullie warm is dan is het erg warm en als het regent dan regent het heel erg hard. Hier niet zo.

Je hebt lang niets van je laten horen en dat is aan de ene kant wel jammer, maar aan de andere kant, je bent een nieuw leven begonnen en hoe meer jij je aanpast en hoe meer jij je nieuwe zelf wordt, hoe vager je leven van vroeger wordt. Nederland zit nog in jou en dat zal het altijd wel blijven, maar er zijn steeds minder mensen van je vroegere leven die jij je nog herinnert en die zich jou nog echt herinneren.
Je bent dus nog steeds 13 en wat ik zie aan mijn jonge neefje en nichtjes van die leeftijd is hoe snel ze veranderen. Elk jaar zijn ze iemand anders geworden. voor jou geldt dat ook, bovendien, je kijkt vooruit, daar is de rest van je leven. Wat achter je ligt is voorbij. Het verdwijnt uit je herinnering.

Ik vind het dus altijd erg leuk om weer wat van je te horen en niet alleen ik. Je ziet hoe vaak jouw posts gelezen worden. Ik denk ook nog vaak aan je, maar als ik niets meer van je hoor dan begrijp ik dat en kan ik je alleen maar het beste wensen.
Je hebt eerder wat verteld over je gevoelens naar vrienden en over je nieuwe school. Gevoelens zijn belangrijk en kunnen je veel geluk brengen maar dingen soms ook moeilijker maken als je ze moet verbergen. Voor jou is dat niet nodig denk ik. Waar jij nu bent ben jij omdat jij gewenst bent. Dan kan je zijn zoals je bent.
Ik vind het nog steeds wonderbaarlijk zoals dat gegaan is.

Je hebt je nieuwe familie, je hebt vrienden en je gaat naar school waar je ook anderen ontmoet en vrienden kan maken. Dingen die jou gelukkig maken en dat is fijn.
Hoe het allemaal verder zal gaan weet je nog niet, maar zo is dat voor iedereen. Er zijn mensen die van je houden, mensen waar jij van houdt, en dat is genoeg voor een leven dat het waard is om te leven.

Ik wens jou het allerbeste, veel vriendschap en veel liefde. ik zal jou niet vergeten. Jij bent een heel speciaal iemand.

Hola amigo 23

Sorry voor zo lange wachten op nieuws van mijn. Maar dit maal is omdat ik officieel geadopteerd ben door mijn nieuwe ouders, draag niet langer meer de achternaam van mijn biologische ouders.

Ik heb gedaan wat je me aanrade om hun een verjaardag kaart te sturen heb ze ook geprobeerd te bellen maar die werd niet opgenomen, had ik wel verwacht maar ik voel me voldaan met mijn handelen.

Hoop dat jullie het niet zo warm hebben als wij hier hebben, het is hier erg heet, zelfs het asfalt van de weg is boterzacht geworden, zolang het kan liggen we in het zwembad om koel te blijven en s’avonds gaat de airconditioning aan zodat slapen geen kommer en kwel wordt.

Groetjes van hier uit naar jou toe en alle anderen die mijn verhaal volgden.

Hola joven amigo! Leuk dat je weer een bericht post. Je hebt het heel erg naar je zin waar je nu bent en als ik het zo lees dan ben jij echt een lid van de familie geworden en dat is heel fijn.
Het heeft een tijdje geduurd sinds je laatste post en voor mij is dat een teken dat het goed met jou gaat en dat is het belangrijkste. Je ziet het vaker bij mensen die naar een ander land verhuizen dat ze in het begin heel veel contact hebben met de achterblijvers, familie en vrienden, maar hoe beter het met ze gaat en hoe meer ze het naar hun zin krijgen in hun nieuwe leven, hoe minder die contacten met vroeger dan worden.

Dus dat jij niet zo vaak meer schrijft is een goed teken. Jij bent nu helemaal op je plaats daar in Spanje. Ons hier in Nederland mag je vergeten, want jouw toekomst is daar waar je nu bent.
Dat wil niet zeggen dat ik het niet leuk vind af en toe wat van jet te horen want voor mij ben jij toch een speciaal iemand. Als je 13 bent, van huis wegloopt naar een ander land en daar een nieuw leven begint, dan ben je voor mij een heel speciaal iemand.
Daarom vind ik het eigenlijk verdrietig dat jouw echte ouders jou helemaal vergeten schijnen te zijn. Je zegt nu voor jezelf zeker te weten op jongens te vallen. Kan het zijn dat jouw ouders dat al in de gaten hadden en jou daarom niet moesten?

Jouw verjaardag was een groot feest, maar dat je niets van je ouders hoorde deed toch wel een beetje pijn heb ik het gevoel. Je nieuwe familie en vrienden hebben laten merken dat jij er echt helemaal bij hoort en dat moet jou heel gelukkig maken. Wat die cadeautjes betreft ben ik het helemaal eens. Het gaat om de vriendschap, niet om dingen. Zelf hoef ik helemaal geen cadeautjes of hooguit dingen die je kan opeten. Wat ik hebben wil koop ik zelf wel en wat je krijgt daar zit je maar mee.

Je leven daar waar jij woont is erg landelijk, dicht bij de natuur. Heel anders denk ik dan waar jij in Nederland woonde. In dat soort leven vind je je geluk in andere dingen dan in materiële zaken. De gemeenschap waar jij bij hoort, je vrienden, de mensen die van jou houden en waar jij van houdt, dat is het belangrijkste. Dat is het echte leven, geen fake leven zoals zo veel in Nederland hebben.
Er is ook heel wat natuur daar begrijp ik. Je bent al aardig op de hoogte van wat er allemaal rondloopt, kruipt en vliegt. Behalve veel natuur heeft Spanje ook veel cultuur. Mensen komen niet alleen naar Spanje voor het strand maar ook voor allerlei andere zaken zoals het Alhambra en Barcelona. De natuur is mooi, maar mensen hebben ook heel mooie dingen gemaakt. De moeite waard om er eens naar te gaan kijken als je er 'op uit trekt'.

Je zegt nu zeker te weten dat jij op jongens valt. Van je eigen leeftijd, en dat is goed. Iemand van jouw leeftijd is in dezelfde levensfase en dezelfde situatie als jij bent. Allebei hebben jullie moeten ontdekken dat je op jongens valt en voor iedereen is dat een moeilijk moment. Je wilt het niet, je probeert het voor jezelf te ontkennen, sommigen zeggen dan dat ze bi zijn, maar op een gegeven moment valt er geen ontkomen aan, je valt op jongens.
Jij doet er hier niet moeilijk over en ik denk dat je het eigenlijk al langer wist. Ik heb het idee dat men in Spanje daar niet zo moeilijk over doet. Ik heb er verschillende Spaanse films over gezien. Er is een website die eigenlijk en pornosite is maar waar een heleboel van dat soort films op te vinden zijn, korte langere. Gay themed noemen ze die. Ook heel wat Spaanse. Veel coming of age films zoals ze die noemen. Jongeren die naar volwassenheid groeien maar moeten leren om met hun anders zijn om te gaan.

Jij wilt voorlopig dus de liefde ontdekken met jongens van je eigen leeftijd. Homoseks is soms ruige seks en dan gaat het vaak meer om de lust dan om de liefde. Ik weet niet of jij een vaste vriend hebt of dat er verschillende jongens zijn waar jij soms wat mee knuffelt, maar je bent nog zo jong, je bent nu aan het zoeken en het ervaren wat het is om die fysieke tederheid en lichamelijke intimiteit te beleven met een ander. Die ruige homoseks met 'oudere mannen' daar ben jij nog niet aan toe, voorlopig nog lang niet hoop ik.
Iedereen verlangt er naar om iemand te hebben om je gevoelens mee te kunnen delen en om soms een warm lichaam in je armen te hebben. Het is fijn als jij dat hebt. Zonder dat is het leven koud en leeg.
Die 'oudere mannen' die jonge jongens alleen maar als lustobject zien, dat was waar ik je voor gewaarschuwd heb en daar was jij een beetje boos om. Met jou is alles goed gegaan en daar ben ik heel blij om, maar het had ook anders kunnen gaan.

Zoals eerder gezegd, ik vond het heel leuk om weer wat van je te horen maar als jij er even geen tijd voor hebt of er geen zin meer in hebt dan begrijp ik dat. Als jij weer wat post dan lees ik dat en dan geef ik antwoord. Je ouders daar hoor je jammer genoeg niets meer van maar misschien dat ze af en toe toch nog wel eens aan je denken. Dertien jaar heb je met hen samen geleefd. Dat kan toch niet zomaar in het niets verdwenen zijn? Misschien dat ze toch wel blij zijn dat jij goed terecht bent gekomen omdat zij jou niet konden geven wat je nodig hebt. Het is jammer dat het zo moest gaan. Je kan ze een verjaardagskaartje sturen als je vader of je moeder jarig is. Dan weten ze dat jij nog aan ze denkt en gaan ze zich een beetje schamen.
Misschien dat dit hier het gemis wat compenseert. Is er toch nog iemand die aan jou denkt. Als ik zie dat jij weer wat gepost hebt dan maakt mijn hart een klein sprongetje. Er wordt aan je gedacht en om je gegeven. Nu en voor zolang je er bent. Dat is zeker! Veel geluk weer amigo!

Hola Chico 23,

Allereerst mijn excuses aan de moderatoren die mijn vorige vraag moesten beoordelen of dieze wel of niet geplaatst mag worden, sorry daarvoor 😔.


Heb het reuze naar mijn zin, valt waarschijnlijk wel op te merken doordat ik één vraag maar heb gesteld gekregen en uiteraard jouw antwoord/reactie. Ook mijn excuses aan jouw dat je zoveel vertaalwerk hebt moeten maken door mijn schrijven in beide talen. Sorry zal het niet meer doen in vervolg.

Ja ik ben bijna in het begin van dit jaar 1 jaar ouder geworden “dank je wel voor jou felicitatie 🙂” dat werd anders gevierd dan ik voorheen ontving, had het ergens wel verwacht dat het hier anders aan toe zou gaan, familieleden, familievrienden, mijn nieuwe opgedane vrienden, school vrienden en nabij gelegen buren allemaal zijn langs gekomen het werd groots gevierd uiteraard worden hier ook cadeaus gegeven, maar het samenzijn staat meer centraal, cadeautjes zijn maar “materiële dingen als deze kapot gaan zijn ze makkelijk te vervangen en zijn weer fabrieksnieuw of bijna nieuw” tegenover mensen als die zij kapot gaan kunnen ze worden “gemaakt” maar worden niet of nooit zoals daarvoor heen. Helaas heb ik niets van mijn biologische ouders vernomen geen enkele reactie, zij zijn mij waarschijnlijk helemaal vergeten door toedoen van al dat bier drinken en peuken met groene inhoud, maar had ook niet anders verwacht.

Nederlands als ik het niet oefenen dan vergeet ik het deels schrijven gaat nog wel, maar spreken is wel wat anders, nu het weer toeristentijd wordt komen ook Nederlanders in de buurt die of in een hotel verblijven of een huis op het platteland huren. Heb al met een paar mensen gesproken en daar merk ik wel dat ik het Nederlands aan het verleren ben ondanks dat mijn Spaanse vader ik en op Nederlandse les zitten is het goed te merken dat ik tijdens het spreken vaak naar de juiste woorden zoeken moet om me enigszins verstaanbaar te maken met landgenoten. Het Spaans schrijven doe ik helemaal zelf, behalve met huiswerk dan worden wat moeilijke woorden en zinsbouw gebruikt die ik zelf nog niet eigen ben.

Platteland is waar ik woonzaam ben niet echt plat, woon op 513 meter boven het zeeniveau en mijn uitzicht vanuit mijn slaapkamer is naar een berg die 2137 meter hoog is, finca is meer voor gigantische landhuizen wij bewonen een cortijo dat is te vergelijken met een zeg maar boerderij maar dan zonder dierengedeelte en of loodsen.
Het enige lawaai dat wij hebben zijn van de mensen die de olijfgaarden bij houden, soms een tractor maar vaker een 4x4 auto die beter over het bergen heen kunnen rijden (lees hobbelen 😅) het leven hier op de berg is altijd wel een verassing nooit is het zelfde beeld, hier heb je vanaf het begin van het jaar tot nu eigenlijk wel mensen die haardhout aan het snoeien zijn om zo hun voorraad bij te houden en bij te vullen en andere geluiden dringen niet echt door tenzij er in het dorp een luidruchtige feest gegeven wordt dan dreunt de muziekgeluiden wel een beetje door. S’avonds is het hier donker en stikt het van dierengeluiden kikkers, geckos, uilen, nachtegaal, herten die blaffen, everzwijnen die schreeuwen tijdens paartijd, en uiteraard honden geblaf.

Over mijn geaardheid ben ik het wel over uit, ik val op jongens, maar dan wel die van mijn leeftijd tot drie jaar daar boven, oudere mannen voor nu liever niet doordat zij een ander beeld van de liefde bedrijven hebben en zeker met een jonge jongen of jongens, vaak zijn die jonge jongens de pineut door toedoen van die oudere mannen, je begrijpt mij wel waar ik het over heb. Wij jongens hebben wel eens gemeenschap maar niet in die zin die oudere mannen in hun gedachten hebben.


Mijn excuses voor dit lange antwoord en voor het te lange wachten op een antwoord op jouw reactie, maar ik heb het hier reuze naar mijn zin en heb ik een megagigantische nieuwe familie die meer samen doen en vaak erop uit trekken zolang het kan.

Hasta pronto, hasta la próxima respuesta. 👋🏽

Hoi jongen 16

1: Ik ben voor nu tenminste nog even niet van plan om terug te gaan naar Nederland misschien als ik wat ouder ben, want ik heb nog wat vragen aan mijn biologische ouders die niemand anders kunnen beantwoorden.

2: Wat ik het meeste mis … 🤔 een paar vrienden maar het hebben van sociaal media maakt dat wat minder.

3: Het eten dat ik hier krijg is net zo eetbaar als ik denk dat je dat in Nederland zou eten, al smaakt het hier wel lekkerder ??.

4: Ja hoor ik mag van mijn pleegouders stappen, ben niet ontvoerd ofzo haha het zijn keilieve mensen, beste ouders die je als kind kan wensen.

5: Ja ik heb 1 broertje en hij is 10 jaar oud.

6: In het begin sliep ik bij mijn nieuwe broertje op zijn kamer, maar mijn pleegvader heeft inmiddels ook een kamer voor mij gemaakt zodat iedereen zijn eigen kamer heeft.

7: Als ik het bedrijf bekend maak waar mijn pleegvader werkt dan weet iedereen mij te vinden en zowel ik als mijn nieuwe familie stellen privacy graag op prijs.

8: Namen noemen van anderen mag volgens mij niet dus zal ik me daar ook aan houden, maar voor letters mogen wel dacht ik, mijn pleegvader z’n naam is Jose.Manuel. hij heeft 2 voornamen, mijn pleegmoeder haar naam is Maria Isabel. ook zij heeft 2 voornamen (is heel gebruikelijk hier dat de kinderen 2 voornamen krijgen) en mijn pleegbroertje z’n naam is Manuel.

9: Heel soms dwalen mijn gedachten af naar het leven dat ik voorheen had met mijn biologische ouders, vooral als ik leuke dingen doe met mijn nieuwe familie dan denk ik onwillekeurig aan hun mijn biologische ouders.

10: Eng vond ik het niet, spannend wel, omdat contact hebben via sociale media niet te vergelijken is met realiteit. Uiteraard was ik wel een beetje bang dat hij zijn beloftes niet na zou komen als ik eenmaal bij hun zou komen inwonen.

11: Wat ik allemaal gekregen heb, is liefde, heel veel liefde, respect, vriendschap, vertrouwen, binding, acceptatie, erkenning.

12: Ik weet dat het in de zomer hier heel erg heet kan worden, maar dat is minder omdat we thuis airconditioning hebben. En ook omdat we vlakbij zowel een rivier hebben liggen als de zee, dus ik denk dat ik me genoeg kan afkoelen als het het te heet wordt. Uiteraard zal ik me moeten insmeren met zonnebrand crème maar dat is gewoon zo.

13: Ja iedereen in huis moet deelnemen in huishoudelijke taken, schoonmaken de vloer dweilen, ramen lappen, kleding wassen en ophangen, bedden opmaken, douche schoonmaken na gebruik, enzovoorts.

14: ??😊 uiteraard doe ik dat ook, als gezonde jongen. Overigens denk zelf dat, dat iedereen het doet jong of oud.

15: Met chicks bedoel je op meisjes?, de meisjes die ik ken zijn opener veel opener dan de meisjes die ik in Nederland kende. En onbekende meisjes begroeten je ook met 2 zoenen een op iedere wang, iets dat je in Nederland nooit zult meemaken.
Maar ik ben in een fase geraakt dat ik beide sekse (jongens en meisjes) aan het ontdekken ben, of ik nu biseksueel ben of niet, zal de toekomst wel zeggen.


Hopelijk heb ik je vragen beantwoord zoals je had verwacht, adios hasta la próxima.

Jongen ben je nog wel een keer van plan om weer eens naar Nederland toe te komen?
Wat mis je het meest van wat je achter gelaten heb?
Hoe is het eten wat je van die mensen krijgt te eten?
Mag je stappen, van je pleegouders?
Heb je zussen of broers?
Heb je een eigen of moet je je slaapkamer delen?
Hoe heet het bedrijf waar je pleegvader werkt?
Hoe heten jouw nieuwe vader en je moeder en je broers en zussen?
Denk je nog weleens aan je biologische vader en moeder?
Vond je het niet eng om bij wild vreemde mensen te gaan wonen?
Wat heb je allemaal gekregen, van die mensen wat je thuis in Nederland niet had of gekregen hebt?
Hoe denk je dat je de zomer gaat overleven omdat het in Spanje veel warmer en heter wordt dan hier in Nederland?
Heb je taken die je in je nieuwe leven bij die pleegmensen doen moet?
Ruk je wel eens, of heb je daar geen behoefte aan of geen privacy?
Hoe zijn de chicks daar, aantrekkelijk of net als hier in Nederland?

Dat waren mijn vragen aan jou als je geen antwoord hebt op sommige vragen dan geeft dat niet oké.
Ik lees je antwoorden graag adios