Begrijpelijk. Op een bepaalde leeftijd voelen ze als indringers in je prive sfeer, maar dit mag geen excuus te zijn om je dan maar helemaal van hen af te keren. Je bent nogsteeds een kind dat opvoeding vereist. Iets waar we niet veel meer van terug zien omdat de media kinderen helemaal verziekt en geïndoctrineerd. Om dat ongedaan te maken is voor de ouders al zowat onmogelijk, als je je volledig van hen afkeert wordt het alleen maar erger.

Ookal kan het vervelend zijn als je ouders veel thuis zijn, dit mag geen excuus zijn om je tegen hen te keren.

Herkenbaar. Dat hebben jongens ook hoor. Mss nog wel meer dan meiden. Vanaf een bepaalde leeftijd voelen je ouders als indringers in je privé sfeer ook al bedoelen ze het nog zo goed. Dan gaat langzaam het idee rijpen om op jezelf te gaan wonen. Daar hoef je geen schuldgevoel over te hebben. Zo werkt het nou eenmaal. Anders zaten we met z'n allen op onze oude dag nog altijd thuis. Het enige wat echt belangrijk is dat - wanneer het zover is - je kan vertrekken zonder ruzie.

Ik kan me voorstellen dat je het vervelend vind als je ouders van huis zijn. Dan is het huis gelijk zo leeg

Langzaam aan ben je al een beetje gewend geraakt aan zelfstandig zijn en op jezelf wonen. Nu je ouders vaker thuis zijn voelt dat als een stap terug. Dan heb je geen zin meer om die dingen te doen die bij zelfstandigheid horen, is dat het?