Dag J21, Ik neem de vrijheid te reageren op jouw verhaal hier. TS zal mij dat niet kwalijk nemen denk ik. Voor hem is het misschien ook interessant al is hij nog erg jong.

Je hebt dus dat gesprek gehad met die gelovige vriend van je en zijn standpunten over verschillende zaken zijn wat je van hem kon verwachten. Hij is opgegroeid in die conservatieve cultuur en zijn hele leven geïndoctrineerd met de daar levende overtuigingen.
Gelovigen hebben de neiging om hun geloof als het enig juiste te zien en superieur aan andere geloven. Je vriend is er dus van overtuigd dat zijn (aangeleerde) visie de juiste is. Zou hij gevoelens hebben die met die overtuigingen in strijd zijn dan verwerpt hij die en onderdrukt hij die.

Zijn mening 'dat je voor niets leeft' als je geen geloof hebt is natuurlijk onzin. Het geeft wel een meerwaarde, een moraal.
De zin van het leven is iets waar sommigen zich mee bezig houden en anderen weer niet. Die leven gewoon een hedonistisch bestaan. Ze rollen van hun tienerleven in het volwassen leven met een baan en een gezin, al dan niet met kinderen. Geen tijd en geen ambitie om over de zin van het leven na te denken.

Mensen zoals jij die niet direct dat uitzicht hebben, daar ligt het anders voor. Jij houdt je wel bezig met de zin van het leven. Naar mijn idee ligt de zin van het leven in wat je voor anderen kan betekenen. Als arts kan je heel veel voor anderen betekenen en dan heb je een heel zinvol leven.
Daarnaast zijn er nog zoveel andere dingen waarmee iemand zijn bestaan kan rechtvaardigen als daar behoefte aan is. Hier een reactie plaatsen op een post van iemand die ergens mee zit geeft ook al zin aan je bestaan. Je maakt iemand wat gelukkiger.
Om bij het geloof te blijven, in de Bijbel staat: 'Wie voor zichzelf leeft die leeft voor niets'.

Die vriend van jou zit nog helemaal opgesloten in zijn aangeleerde meningen. Er is bij hem geen enkele twijfel dat hij de juiste weg volgt. Nu verkeert hij een groot deel van de tijd in het gezelschap van mensen met heel andere ideeën. Op een gegeven moment zal hij toch gaan nadenken (hoop ik) en vragen gaan stellen.
Je vertelde dat hij het homohuwelijk afwees en de plaats van de vrouw in huis zag. Is wel fijn voor de man en voor de kinderen natuurlijk, zo'n echtgenote en moeder. Veel vrouwen zouden dat wellicht ook niet eens erg vinden. In zulke gemeenschappen zijn er heel veel gelegenheden voor vrouwen waar ze elkaar kunnen ontmoeten. Er is heel veel sociaal contact.
Niettemin, sommige vrouwen hebben meer ambities en nemen geen genoegen met die hun toegedachte rol in het leven. Als jouw vriend de voor hem bestemde weg volgt en trouwt komt hij daar misschien wel achter.

Je vriend heeft dus verteld tegen het homohuwelijk te zijn. Hoe denkt hij over mensen die homo zijn? Heb je daar ook over gesproken? Voor gelovigen is iedereen een kind van God, maar sommigen kiezen de verkeerde weg. Er leven overtuigingen dat je niet als homo geboren bent maar dat het een keuze is. Wat natuurlijk onzin is, maar probeer ze dat maar eens aan het verstand te brengen. Je zou hem eens kunnen vragen of hij zo denkt. Jullie studeren voor arts, dan mag je toch wat rationaliteit verwachten.
Je kan hem ook vragen wat hij als arts zou doen als iemand bij hem komt en vertelt dat hij homo is en dat hij het daar zo moeilijk mee heeft. Gaat hij dan adviseren om maar veel te bidden?

Je vraagt je af of je hem moet zeggen dat jij jongens leuker vindt dan meisjes. Persoonlijk heb ik het gevoel dat hij zelf ook dat soort gevoelens heeft maar daar niet voor uit wil of kan komen. Waarom is hij jouw vriend en voelen jullie je zo goed bij elkaar vraag ik mij dan af. Herkenden jullie wat bij elkaar? Gelijkgestemde zielen voelen zich tot elkaar aangetrokken.
Misschien kan je hem zeggen dat jij gevoelens voor mannen hebt en dat dat moeilijk voor jou is. Het kan zijn dat hij jou dan adviseert veel te gaan bidden, maar misschien komt het bij hem ook tot confidenties over zijn eigen gevoelens.

Jij hebt een groot deel van je leven jezelf als het ware geïsoleerd van je leeftijdsgenoten en een hele ontwikkeling gemist die je nu aan het inhalen bent. Voor je vriend geldt min of meer hetzelfde. Die heeft ook in een parallelle wereld geleefd met andere normen en waarden. Dat is een hele veilige wereld, als jij je maar aan de regels houdt. Hoe je vriend zal reageren als hij weet dat jij homo bent weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat ze in die wereld het gebod van Jezus, heb uw naaste lief als uzelve, serieus nemen.

Voor jou is het leven soms nog een worsteling, maar jij denkt veel en leeft bewust. Ik denk dus dat het met jou wel goed komt. Er zijn voor anderen geeft veel bevrediging.

Hoi TS,
Je verhaal komt me deels bekend voor. Dit jaar heb ik op mijn universiteit ook een jongen leuk gevonden; hij is gelovig. Hij komt uit de zogeheten Biblebelt (een regio waar veel gereformeerden wonen) en gaat elke zondag naar de kerk. Een paar maanden geleden heb ik in één van mijn topics hier ook iets over hem gedeeld. Op dat moment wist ik niet hoe hij tegenover homoseksualiteit stond, laat staan of hij mij leuk vond.

Voor mij is het niet helemaal duidelijk wat je met dit topic wilt bereiken. In de titel geef je aan dat je je hebt vergist, maar waarin precies?

Om verder te gaan met mijn eigen situatie: we trokken veel met elkaar op en ik vond hem echt leuk. Uiteindelijk ben ik met hem in gesprek gegaan over wat hem zo aanspreekt in zijn geloof. Hij gaf aan dat het hem perspectief biedt. Dat vond ik mooi; het is waardevol als iets je houvast kan geven. Hij zei ook dat je anders “maar voor niets leeft”. Die vraag houdt mijzelf al langer bezig: wat maakt het leven de moeite waard?

Zelf ben ik atheïst. Er zijn naar mijn idee veel argumenten die het bestaan van een God onwaarschijnlijk maken, maar die discussie zal ik je besparen.

We hebben het ook gehad over politieke onderwerpen. Zo vroeg ik hem wat hij van abortus vindt; daar is hij op tegen. Ik ben benieuwd hoe hij daar in de toekomst naar kijkt, zeker omdat hij arts wordt (net als ik). Hij gaf daarnaast aan dat vrouwen volgens hem vooral voor de kinderen zouden moeten zorgen en dat het werken vooral gedaan moet worden door de mannen. Uiteindelijk kwamen we op het onderwerp relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Hij is tegen het homohuwelijk.

Dat voelde als een klap in mijn gezicht. Ik vraag me af wat hij van mij zou denken als ik zou zeggen dat ik gevoelens heb voor mannen. Het maakt me oprecht verdrietig dat bepaalde opvattingen zo sterk in hem verankerd zijn. Tegelijkertijd is het een lieve, aardige en zeer intelligente jongen. Ik vraag me af hoe hij er over tien jaar over denkt, wanneer hij wellicht meer ruimte heeft gehad om een geheel eigen visie te ontwikkelen, los van de dominante opvattingen in zijn omgeving.

Misschien overbodig om te vermelden, maar ik heb hem niet verteld dat ik hem leuk vind of dat ik zelf homo ben. Soms vraag ik me wel af of ik tegen hem moet zeggen dat ik voor de mannen ben; ik vind dat een lastige kwestie. Ik zie hem namelijk wel als een vriend en vriendschap berust in mijn ogen op eerlijkheid.

Dit is hoe het bij mij is gegaan; dat betekent uiteraard niet dat het bij jou hetzelfde zal verlopen. Ik weet niet of je hier iets aan hebt of dat het van meerwaarde is, want de eerdere reacties bevatten al waardevolle adviezen.

Sterkte en hou je goed!

Je zegt dat je vriend 'anders' doet. Dat kan je op twee manieren uitleggen. Neemt hij wat meer afstand van je of is hij juist vriendschappelijker, closer, naar jou?
Als hij aardiger naar jou doet dan betekent dat dat hij het contact met jou fijn vindt en misschien open staat voor meer. Dat is dus zoals ik het lees in jouw verhaal.

Zoals J22 al zegt, dat hij gelovig is wil niet zeggen dat hij tegen homo is. Het wil ook niet zeggen dat hij dan geen homo kan zijn of geen homo wil doen.
Als homo zijn in je familie en bij de mensen waar je mee omgaat afgekeurd wordt dan kan jou dat heel eenzaam maken. Kijk naar jezelf, je durft het thuis en tegen de mensen die dicht bij je staan niet te vertellen. Dat maakt je eenzaam want je hebt gevoelens waar je nergens mee naar toe kan.
Die jongens uit hele gelovige gezinnen voelen zich ook vaak heel eenzaam. Kan het niet zijn dat hij 'anders' doet omdat hij meer vriend met jou wil zijn dan hij nu is? Dat hij zijn gevoelens met jou wil delen maar niet echt durft, net als jij dus!
J22 doet al wat suggesties om er achter te komen hoe hij over homo denkt. Misschien kan je zijn geloof er bij halen en hem vragen hoe serieus hij in dat soort dingen is. Sommigen doen ook moeilijk over masturberen, daar kan je mee beginnen en zo verder naar homo zijn gaan, of dat ook niet mag! Je kan ook een keer over meisjes beginnen en vragen of hij die of die leuk vindt. Jij kan dan bijvoorbeeld zeggen dat jij niet zo'n behoefte hebt aan een vriendin. Kijken hoe hij reageert.

Is hij geen homo dan kan je toch een fijne vriendschap met hem hebben. Het zou goed zijn als jij dan open naar hem bent over hoe het met jou zit op dat punt. Dat maakt jullie vriendschap beter en je kan er over praten en dat is ook fijn.

Wat die spelfouten betreft, je hebt geprobeerd ze er uit te halen, maar dat is niet helemaal gelukt ;-). Waar heb je dat bericht op getypt? Op je telefoon? Dan heb je geen spellingscontrole volgens mij. Als ik een bericht in Firefox typ dan worden fouten direct aangegeven met een rood golflijntje. Als je dan rechtsklikt op het foute woord dan krijg je alternatieven te zien.

Wat je moeder betreft, ze kent jou al 15 jaar. Grote kans dat ze al lang haar vermoedens heeft. Moeders weten alles! Misschien zit ze te wachten tot je het haar vertelt en zij meer moeder voor jou kan zijn.

Sterkte en succes met alles!

Download even 'AI Transcribe' dan kan je een bericht inspreken en daarna zet die app het dan om in tekst. Werkt echt heel goed. Verder 'Quilbot' installeren als Chrome-extensie: beste spellingschecker die er is. Helpt je ook om fouten eruit te halen ;)

Je bent verliefd op een jongen die gelovig is. Dat kan idd wel een ding zijn. Hoe moeilijk ook, toch erachter proberen te komen hoe hij over homo's denkt. Vraag het hem een keer in zijn algemeenheid, zonder dat het over jezelf gaat. Niet iedereen die gelovig is, is tegen homo's. Misschien maak je je druk om niks.

Verder benoem je dat je niet durft te vertellen dat je homo bent aan mensen die je liefhebt. Misschien je aanmelden bij jongenout.nl? Dit is een platform speciaal voor jonge homo's. Ze hebben zowel online als fysieke activiteiten. De deelnemers daar kunnen je tips geven hoe je het aan je moeder en andere personen die je liefhebt kan gaan vertellen.

Lukt het echt niet om het aan je moeder te vertellen en zit je hiermee? Vraag dan hulp aan een jongerenwerker (google: 'jongerenwerk + je woonplaats'). Zo'n jongerenwerker is er juist om met je mee te denken hoe je problemen kan oplossen. Deze wil je vast helpen om een plan te maken hoe je het aan je moeder (en anderen) kan gaan vertellen.